ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Αίσθηση από τα δύο νέα καταπληκτικά τραγούδια του!

Σε μία ιδιαίτερα παραγωγική καλλιτεχνικά περίοδο φαίνεται πως βρίσκεται ο Ανδρέας Διονυσόπουλος, παρουσιάζοντας δύο ακόμα νέα, ιδιαίτερα τραγούδια του! Αποδεικνύοντας ότι διέρχεται την πλέον  κατασταλαγμένη και ώριμη  φάση της συνθετικής του πορείας, ο αξιόλογος τραγουδοποιός συνεργάζεται εκ νέου με τον προικισμένο στιχουργό – ποιητή Γιώργο Γκανέλη προτείνοντας στο ακροατήριο δύο νέες ποιοτικές συνθέσεις.

Ο Ανδρέας καταφέρνει να  ισορροπεί μοναδικά πάνω στο τεντωμένο σχοινί της μουσικής, ταλαντεύοντας επιδέξια την ερμηνεία του ανάμεσα στα αψιμυθίωτα συναισθήματά του. Χωρίς υπερβολές και βερμπαλισμούς, αλλά με μια ατόφια, εύπλαστη και ρεαλιστική φωνητική απόδοση, που δημιουργεί ένα αίσθημα οικειότητας και αμεσότητας με τους ακροατές.
Η ερμηνεία του Ανδρέα Διονυσόπουλου σαν ζεστός απογευματινός περίπατος δημιουργεί μια ταξιδιάρικη αίσθηση περιπλάνησης στα φιδωτά μονοπάτια του χρόνου.
Με τα μύχια τσακίσματα και τους λυγμούς της φωνής του πλάθει εικόνες μέσα από τους εμπνευσμένους στίχους, προσθέτει κίνηση στο εκκρεμές της μουσικής αντίστιξης και ξετυλίγει χειροποίητα όνειρα σε έναν κόσμο που τόσο έχει ανάγκη, να κλείσει τα μάτια και τα αυτιά για να ονειροπολήσει…

Λευτέρωσε τα όνειρα

Στίχοι : Γιώργος Γκανέλης
Μουσική : Ανδρέας Διονυσόπουλος
Ενορχήστρωση – μίξη : Ανδρέας Διονυσόπουλος

Mastering : Pan Studios – Παναγιώτης Β.Παπαχριστόπουλος ©2021

Λευτέρωσε τα όνειρα
να βγουν απ’ τα υπόγεια
να ζήσουν ένα βράδυ

της άνοιξης το άρωμα
μιας Κυριακής το χάραμα
και διώξε το σκοτάδι

Λευτέρωσε τα κύματα
και πνίξε τα προσχήματα
στη φόρα του αέρα

η θλίψη έχει όριο
το λάθος περιθώριο
ν’ αλλάξει σε μια μέρα.

Λευτέρωσε τον έρωτα
να βγει απ’ τα ξενέρωτα
τα ράφια της βιτρίνας

στους δρόμους ειν’ τα θαύματα
χορεύουνε τα τραύματα
στον ήχο μιας Σειρήνας

 

 

 

 

ΟΛΑ ΣΕ ΨΑΧΝΟΥΝ

Στίχοι Γιώργος Γκανέλης
Μουσική Ανδρέας Διονυσόπουλος
Ενορχήστρωση Ανδρέας Διονυσόπουλος Παναγιώτης Παπαχριστόπουλος
Μίξη mastering Παναγιώτης Παπαχριστόπουλος

Πού ‘ναι τα μάτια σου απόψε που πεθαίνω
σ’ αναζητώ σ’ ένα δωμάτιο μεθυσμένο,
το άρωμά σου χαρακώνει τη σελήνη
παραπατώ στης μοναξιάς μου το καμίνι.

Πού ‘ναι τα χείλη σου απόψε που νομίζω
πως ακουμπάω στης απόγνωσης το γκρίζο,
η ομορφιά σου ζωγραφίζει τους πλανήτες
κι εγώ μιλώ με τ’ ουρανού τους ερημίτες.

Πού ναι η ανάσα ‘σου απόψε που σωπαίνω
μία σου λέξη να μου δώσεις περιμένω,
η μυρωδιά σου ανατρέπει τα σκοτάδια
κι εγώ της μοίρας μου μετράω τα σημάδια.

Όλα σε ψάχνουν και εσύ τα αποφεύγεις
παίζεις κρυφτό με της ζωής μου τα συντρίμμια
της λογικής μου κυνηγάω τα αγρίμια,
από την πίσω πόρτα έρχεσαι και φεύγεις.
Όλα σε ψάχνουν και εσύ τα αποφεύγεις.