fbpx

Η ΕΛΛΗ ΤΡΙΓΓΟΥ στο “πατρινόραμα”: «Την Ασημίνα; Την αγαπώ πολύ και την ευχαριστώ!»

H ΕΛΛΗ ΤΡΙΓΓΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ «Π» ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ, ΤΑ «ΘΕΛΩ», ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΔΟΜΥΧΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΗΣ

 

 

Σαν άλλη φίλεργη …μέλισσα τρέφεται από το νέκταρ της Τέχνης και γονιμοποιεί τις καλλιτεχνικές της ανησυχίες, μπολιάζοντας με δεξιοτεχνία και υπομονή την υποκριτική της μανιέρα, καθώς «πετάει» από ρόλο σε ρόλο. 

Όσο για …κεντρί; Σε αυτό μάλλον διαφέρει, από τα συμπαθή αυτά έντομα! Αφού αντί γι’ αυτό, ξεχειλίζει από εγγενή ευγένεια και έναν μειλίχιο χαρακτήρα, που αφοπλίζουν και συνάμα γοητεύουν!

Η προικισμένη Πατρινή ηθοποιός Έλλη Τρίγγου, μάς κάνει να …ψηλώνουμε από περηφάνια ως συμπατριώτες της, όταν τη θαυμάζουμε είτε ως «Ασημίνα» στις «Άγριες μέλισσες», είτε με κάποιον άλλον επαμφοτερίζοντα χαρακτήρα να «ματώνει» στη θεατρική κονίστρα.

Σε κάθε περίπτωση, καταφέρνει να ελίσσεται επιδέξια στο ναρκοπέδιο της υποκριτικής και να αποδεικνύει ότι ήρθε στο χώρο  για να μείνει. Γιατί και …θ-Έλλη και μπορεί!

 

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Ρηγόπουλο

 

 

 

-Ποια είναι η πιο έντονη ανάμνησή σας από την Πάτρα;

«Μου έρχονται εικόνες από κάποια καλοκαίρια, που ήμουν πολύ μικρή και ο μπαμπάς μου έμενε σε ένα συγκρότημα στον Άγιο Βασίλειο και κάτω από το σπίτι μας ήταν η θάλασσα. Και όταν γυρνούσε το μεσημέρι από την εργασία του, τον φούρνο δηλαδή που διατηρούσε τότε, πηγαίναμε για μπάνιο. Με έμαθε να κολυμπάω! Αυτό είναι το πρώτο, που μου έρχεται στο μυαλό!»

 

-Θα σας άρεσε να διαμένατε μόνιμα στην Πάτρα, αν δεν είχατε τις καλλιτεχνικές υποχρεώσεις σας;

«Θεωρώ ότι τις συνθήκες κυρίως εμείς τις φτιάχνουμε, όπου βρεθούμε. Εξαρτάται από τους ανθρώπους που θα έχουμε κοντά μας, από τα ενδιαφέροντα που θα έχουμε. Εάν είχα λόγους να βρίσκομαι στην Πάτρα, θα το έκανα  πολύ ευχαρίστως! Είναι μία πόλη που μου αρέσει πολύ! Και μόνο που έχει δίπλα της τη θάλασσα και 10 λεπτά μακριά το βουνό, είναι το πιο όμορφο πράγμα!»

 

-‘Ήσασταν παιδί του μπαμπά ή της μαμάς, μικρή;

«Δεν ήμουν παιδί κανενός! Ήθελα όλοι να με αφήνουν ήσυχη και να είμαι ανεξάρτητη! Του μπαμπά παιδί δεν ήμουν σίγουρα γιατί ζούσαμε χώρια, αφού οι γονείς μου είχαν χωρίσει. Σίγουρα όμως, ήμουν ερωτευμένη με τον μπαμπά και μάλιστα σφόδρα!»

 

-Τί σημαίνει θέατρο και τί τηλεόραση για εσάς;

«Είναι ουσιαστικά, δύο από τις πολλές εκδοχές που συμπεριλαμβάνει το επάγγελμα του ηθοποιού, μαζί με τον κινηματογράφο, το σπικάζ και με όσους άλλους τρόπους μπορεί να ειπωθεί μια ιστορία. Οι συνθήκες αλλάζουν, η πρόθεση είναι ίδια: Να μοιραστούν συναισθήματα και να ειπωθούν ιστορίες .»

-Θεωρείτε το θέατρο κάτι πιο σημαντικό ή όχι;

«Δεν υπάρχει στο μυαλό μου κάτι, που να είναι πιο σημαντικό από κάποιο άλλο. Εμείς δίνουμε αξία στα πράγματα. Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τη ζωή μας και η σοβαρότητα, η υπευθυνότητα και η δημιουργικότητα κάνουν μια δουλειά σημαντική. Καμιά δουλειά δεν είναι σημαντική από μόνη της, αν δεν δώσουμε εμείς αξία.»

-Το επάγγελμα του ηθοποιού περιέχει αναπόφευκτα, μία δόση ματαιοδοξίας. Το έχετε αισθανθεί αυτό;

«Βέβαια! Είναι ένα επάγγελμα, το οποίο καλούμαστε συνεχώς να κριθούμε. Συνεχώς εκθέτουμε τον εαυτό μας και και παραχωρούμε εμείς οι ίδιοι το δικαίωμα να μας κρίνουν. Οπότε αυτό απαιτεί μια τρομερή διαύγεια, να ασχολείσαι συνέχεια με το ποιος είσαι, πώς είσαι, πώς φαίνεσαι, τί θέλεις από τους άλλους, τι θέλεις να καταλάβουν οι άλλοι…  Χρειάζεται ένα καθαρό μυαλό και καθαρές προθέσεις, για να φθάνουν τα σωστά μηνύματα. Γιατί είναι εύκολο να χαθείς μέσα σε αυτό τον κόσμο και να καταστεί προβληματική η επικοινωνία με τους άλλους και τον εαυτό σου».

 

-Παραμένετε, παρά την τεράστια επιτυχία σας, απίστευτα  προσηνής. Πόσο δύσκολο ήταν αυτό;

«Δεν ήταν δύσκολο, γιατί έχω κάποιες αντιλήψεις, αρχές και ιδέες απέναντι στα πράγματα, που δεν θα μου επέτρεπαν να ξεφύγω από κάποιο πλαίσιο. Γιατί αναγνωρίζω, ότι δεν συμβαίνει και κάτι τόσο τρομερό με τη δουλειά μας. Για εκείνους που δεν γνωρίζουν τη λειτουργία αυτού του επαγγέλματος, φαντάζονται μια φαντασμαγορία και έναν κόσμο που αλλού τοποθετεί τον ηθοποιό και αλλού το θεατή. Εγώ γνωρίζω ότι η δουλειά μου είναι καθαρά πρακτική, σχεδόν χειρωνακτική εργασία, η οποία απαιτεί μελέτη, συγκέντρωση,  συνεργασία, στοχοπροσήλωση και έτσι φέρνει αποτέλεσμα. Όπως και τόσες άλλες δουλειές!»

-Πόσο ευγνώμων νιώθετε στην «Ασημίνα» από τις «Άγριες Μέλισσες»; Την «κουβαλάτε» μέσα σας;

«Την αγαπώ πολύ την Ασημίνα! Και χαίρομαι που κάνουμε παρέα! Είναι μια πολύ όμορφη σχέση! Πραγματικά μου έχει μάθει τοσα πολλά πράγματα και την ευχαριστώ!»

 

 

 

 

«Οτιδήποτε πετυχαίνεις, απαιτεί θυσίες!»

-Μέσα σε μόλις 4 χρόνια, πετύχατε σπουδαίους στόχους σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση. Πόσο αγώνα και θυσίες κρύβει αυτή η επιτυχία;

«Φυσικά, οτιδήποτε έρχεται, απαιτεί θυσίες για να φθάσει! Και έχω κάνει πολλές γι’ αυτή τη δουλειά και άξιζαν όλες!»

 

-Ποια συμβουλή είναι αυτή που σας ακολουθεί ακόμα και σήμερα και σας διέπει σαν άνθρωπο;

«Να προσπαθώ, όσο είναι δυνατό, να είμαι ειλικρινής με τους άλλους και τον εαυτό μου, γιατί η αλήθεια είναι κάτι αδιαπραγμάτευτο. Μπορεί να μην είναι πάντοτε απολύτως γοητευτική , αλλά έχει το αδιαπραγμάτευτο της ειλικρίνειας. Και αυτό προσπαθώ να κάνω: Να παραμένω, όσο το δυνατόν,  ακέραιη και ειλικρινής!».

 

-Ποια ισχυρή πεποίθησή σας, ήρθε κάποια στιγμή η απηνής πραγματικότητα να την ανατρέψει;

«Δεν υπάρχει κάποια πεποίθησή μου, που η πραγματικότητα να είναι ικανή να την διαψεύσει. Έχω πολύ ισχυρές πεποιθήσεις και τις κρατώ ψηλά ανεξαρτήτως συνθηκών. Έχουν να κάνουν με σεβασμό, αλληλεγγύη, ευγένεια και δεν ανησυχώ καθόλου γι αυτές. Είμαι σίγουρη ότι δεν είμαι ο μόνος άνθρωπος με τέτοιου είδους αξίες οπότε συνεχίζουμε.»

-Καραντίνα λόγω πανδημίας: Πώς την αντιμετωπίζετε;

«Αυτή η καραντίνα δεν έχει καμία σχέση με την πρώτη που την πέρασα και εγώ μέσα στο σπίτι. Σε αυτή τη δεύτερη φάση πηγαίνω στην εργασία μου, δηλαδή ανήκω στους προνομιούχους ανθρώπους που μπορούν να συνεχίζουν την εργασία τους. Όλη αυτή η κατάσταση μού προκαλεί αρκετό μούδιασμα, κάποια μελαγχολία και στεναχώρια. Γιατί ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται σε πολύ δύσκολη θέση  αυτή τη στιγμή. Και συνάδελφοί μου και συνάνθρωποι όλων των επαγγελμάτων. Εύχομαι ο καθένας ξεχωριστά να βρίσκει τρόπους, την εσωτερική δύναμη, το κουράγιο και την αισιοδοξία που όλοι χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε να πάμε παρακάτω και να δούμε τι είναι όλη αυτή η ιστορία και που θα μας οδηγήσει. Προσωπικά εύχομαι να μας οδηγήσει στο φως! Αλλά στο χέρι μας είναι!»

 

 

«Χρωστάω «ευχαριστώ» σε πολλούς ανθρώπους!»

-Νιώθετε ευλογημένη; Πού χρωστάτε – αν νιώθετε ότι χρωστάτε- ένα «ευχαριστώ»;

«Χρωστάω «ευχαριστώ» στους ανθρώπους που έχω κοντά μου, στους ανθρώπους που με έχουν μεγαλώσει, τους φίλους μου, την οικογένειά μου, στους δασκάλους μου, στους συνεργάτες μου που δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό και με παρακινούν και μένα να κάνω το ίδιο… Χρωστάω «ευχαριστώ» σε οποιονδήποτε άνθρωπο έχει καλές προθέσεις προς τους γύρω του, γιατί με επηρεάζει είτε έμμεσα είτε άμεσα κάθε καλή πράξη που γίνεται και με κάποιον τρόπο φθάνει και σε μένα και το αντίστροφο.  Οπότε είμαι ευγνώμων σε οποιονδήποτε είναι προαγωγός της καλοσύνης»

 

-Πότε φθάσατε τελευταία φορά στα όριά σας, ή και τα ξεπεράσατε;

«Ααα, πολύ πρόσφατα! Την προηγούμενη εβδομάδα! Για κάποια πρακτικά ζητήματα στο χώρο εργασίας»

-Είστε τελειοθηρική στη δουλειά σας;

«Δεν πιστεύω στην τελειότητα, πιστεύω στον επαγγελματισμό.»

 

-Ποια κορυφή θέλετε να πατήσετε;

«Το μεγάλο μου όνειρο είναι να καταφέρω να αγαπήσω τον εαυτό μου, γιατί έτσι θα μπορώ να αγαπήσω όλο και περισσότερο και τους γύρω μου. Και με κάθε τρόπο να μπορώ να προσφέρω! Να μην ξεχνάω τη σημασία της προσφοράς»

 

–Ποιο λάθος σας θα ξανακάνατε …ευχαρίστως;

«Όλα!» (γελάει)

-Είναι πολλά, να υποθέσω με ασφάλεια;

«Ουουουυυυυ! (γελάει) Από τα λάθη μαθαίνουμε και διαμορφώνουμε την ύπαρξή μας. Τα θεωρώ πολύτιμα τα λάθη μας. Όποιος δεν κάνει λάθη, σημαίνει ότι δεν ζει!»

-Άρα να φανταστώ ότι το τραγούδι του Κώστα Τουρνά «Για ό,τι έχω κάνει δεν μετανιώνω», σας αντιπροσωπεύει;

«Απολύτως με αντιπροσωπεύει! Το έχω χορέψει και εύχομαι να το χορέψω και πάλι σύντομα!»

 

-Είσαστε πολιτικοποιημένη ή αποφεύγετε την έκθεση λόγω επαγγέλματος;

«Δεν φοβάμαι να εκφραστώ, αν και υπάρχουν πολλοί λόγοι που μας κάνουν να φοβόμαστε. Προσπαθώ να πηγαίνω κόντρα σε αυτή την ιστορία που λέγεται φόβος. Αν και έχω πολύ φόβο, δίνω συνεχώς μάχες για να τον εξαλείφω. Πολιτικοποιημένη φυσικά και είμαι, αλλά δεν είμαι κομματικοποιημένη. Δεν είμαι σε κάποιο κόμμα, σε κάποια παράταξη. Δεν έχει βρεθεί κάποιο σύνολο που να με αντιπροσωπεύει και να μπορώ  να φανταστώ τον εαυτό μου μέσα σε αυτό, αλλά φυσικά και έχω πολιτική άποψη».

 

-Η δημιουργία οικογένειας, είναι κάτι που σας απασχολεί;

«Δεν είναι κάτι που αυτή τη στιγμή υπάρχει μέσα μου σαν στόχος και προτεραιότητα στο μυαλό μου. Τα πράγματα με προλαβαίνουν, δεν είμαι άνθρωπος που έχει απόλυτη οργάνωση και συγκεκριμένα πλάνα. Μου αρέσει να κάνω όνειρα, εκ των οποίων όποια είναι τα πιο σημαντικά με ένα μαγικό τρόπο βρίσκουν το δρόμο να υπερτερήσουν και να γίνουν πραγματικότητα.»

 

 

-Ποια θεματολογίας βιβλία, σάς θέλγουν περισσότερο;

«Πάρα πολλά! Από ποίηση και φιλοσοφία, μέχρι νουβέλες απλές και ιστορίες, μυθιστορήματα. Αναλόγως σε τι κατάσταση βρίσκομαι και πάντα θα βρεθεί ένα αντίστοιχο βιβλίο να με ανακουφίσει!»

 

 

 

«Τα σπουδαία βρίσκονται στην απλότητα!»

-Τελικά τα πιο σπουδαία, βρίσκονται στις λεπτομέρειες;

«Τα σπουδαία βρίσκονται στην απλότητα!»

-Μπορείτε να μας μεταφέρετε κάποια καθημερινή εικόνα που σας προκάλεσε ιδιαίτερα συναισθήματα;

«Θυμάμαι, οδηγούσα στο αυτοκίνητο και περίμενα στο φανάρι. Πήγε ένας κύριος, σε κάποιο αυτοκίνητο για να του καθαρίσει το τζάμι και για κάποιο λόγο ο οδηγός έγινε έξαλλος! Ενώ του επέτρεψε να του καθαρίσει το τζάμι, ακολούθως άρχισε να τον βρίζει και να τον διώχνει με άγριο τρόπο. Ο καθαριστής ήταν πολύ μπερδεμένος από αυτή την συμπεριφορά και εκεί που ήμουν απελπισμένη και απογοητευμένη για την κατάντια της ανθρωπότητας, εμφανίστηκε το επόμενο αυτοκίνητο το οποίο σταμάτησε και ο οδηγός του έδωσε χρήματα και ένα σακουλάκι με φαγητό στον καθαριστή και έφυγε! Και αυτή ήταν και στιγμή, όπως πολλές άλλες αντίστοιχες που μου επιβεβαίωσε αυτό που σας ανέφερα και πριν. Πόσο μεγάλη σημασία έχουν οι πράξεις μας και πόσο τρομερό αντίκτυπο έχουν στους άλλους, είτε το ξέρουμε, είτε όχι. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντική κάθε στιγμή και η κάθε επιλογή μας. Γιατί επηρεάζει πάρα πολλούς ακόμα»

 

-Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε στείλετε στους συμπατριώτες σας Πατρινούς;

«Όσο κοινότυπα κι αν είναι κάποια πράγματα, η υγεία αυτή τη στιγμή είναι ένα καθόλου αυτονόητο αγαθό. Οπότε εύχομαι να έχουν όλοι υγεία, να έχουν ανθρώπους κοντά τους που να νοιάζονται για κείνους και να βρίσκουν ένα μέρος που να νιώθουν ασφαλείς και προστατευμένοι. Εύχομαι οι άνθρωποι να κερδίσουν τη μάχη με το φόβο και όλοι μας να καταφέρουμε να έχουμε τόσο στενή επαφή με τον εαυτό μας, ώστε να νιώθουμε απολύτως συγχρονισμένοι!»

 

 

 

«ΔΕΝ ΕΧΩ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΗ!»

-Παραμένετε ακόμα ρομαντική;

«Και ρομαντική! Όπως και πολλά άλλα…»

-Το μεγαλύτερο ελάττωμά σας;

«Δεν έχω υπομονή και μπορώ να γίνω πολύ σκληρή!»

-Η μεγαλύτερη φοβία σας;

«Οι κατσαρίδες!»

-Αν σας έλεγαν να πάτε στο φεγγάρι για να δείτε τη Γη από ψηλά, θα το αποτολμούσατε;

«Αμέ! Ευχαρίστως! Έχετε κάποια τέτοια πρόταση να μου κάνετε;» (γελάει)

-Αν μπορούσατε σε ένα ταξίδι να πάρετε μαζί σας μόνο ένα βιβλίο, ή το κινητό σας τηλέφωνο. Ποιο θα επιλέγατε;

«Ένα βιβλίο φυσικά!»

-Υπάρχουν πράγματα που θέλετε να κάνετε, αλλά πιστεύετε ότι δεν θα τα πετύχετε ποτέ;

«Όχι!»