ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΠΑ: “Τα ποιήματα μου θέλω να γίνονται ποιήματα των αναγνωστών μου”

«Η ποίηση για μένα είναι τέχνη επαναστατική».

Η αγάπη της για τα εικαστικά και η προσπάθεια της να περιγράψει όμορφες εικόνες την έστρεψε στην ποίηση. Ποιήματα της έχουν δημοσιευθεί σε ποιητικές σελίδες και blog.

Συνέντευξη στην Κατερίνα Αλεξοπούλου

 

• Ποιος είναι ο τόπος καταγωγής σας, που ζήσατε τα παιδικά σας χρόνια και ποια η μετέπειτα πορεία σας;

“Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Μαραθέα, ένα χωριό του κάμπου κοντά στην Καρδίτσα. Εκεί έζησα τα παιδικά μου χρόνια έως και το λύκειο. Μετά
το λύκειο έφυγα για σπουδές στη Μεσσηνία όπου τελείωσα το τμήμα Οικονομίας και Διοίκησης του ΑΤΕΙ Καλαμάτας. Με κέρδισε για λίγα χρόνια ο χώρος των πωλήσεων, όπου εργάστηκα ως υπεύθυνη προώθησης και πώλησης σε Αθήνα και σε Βόλο. Τα τελευταία χρόνια ζω με την οικογένεια μου στον όμορφο Βόλο. Είμαι λίγο πιο ρομαντική απ’ ότι θα έπρεπε για την εποχή μου”.

• Ποια ήταν το έναυσμα για να γράψετε το πρώτο σας ποίημα;

“Ήταν η ανάγκη μου να εξωτερικεύσω αυτά που είχα στο μυαλό μου, αυτά που ένιωθα. Μέσα από την γραφή μπορείς να μιλήσεις για τα ανομολόγητα, αυτά που δειλιάζεις να πεις ή να πράξεις”.

• Τι αποτελεί για εσάς πηγή έμπνευσης;

“Λατρεύω το φως, την αθωότητα, την ομορφιά και τα θαύματα του κόσμου. Οπότε, η έμπνευση ρέει από παντού, αρκεί να κοιτάξεις γύρω σου έχοντας, όπως λέει και ο Δ. Σολωμός «…πάντ’ ανοιχτά, πάντ’ άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου”.

• Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζετε εσείς η ίδια την ποίηση είναι ως τέχνη ή ως τεχνική;

“Η ποίηση για μένα είναι τέχνη. Μια τέχνη επαναστατική. Είναι σκέψη με εικόνες. Φωτίζει την καθημερινότητα με το δικό της φως όπου μπορεί
να οδηγήσει τον ευαίσθητο και δεκτικό άνθρωπο από τη μιζέρια, στον κόσμο των καθημερινών θαυμάτων. Δεν μπορούμε όμως να αποκλείσουμε και την τεχνική. Τέχνη και τεχνική πάνε μαζί, αφού αν δεν γνωρίζεις τεχνική πως θα κάνεις τέχνη; Η τεχνική κάνει την τέχνη να αναδειχθεί. Στην ποίηση
ο λόγος πρέπει να είναι τοποθετημένος σωστά με μέτρο και μουσικότητα για να δίνει ρυθμό, να μπορεί να εκφράζει τα βαθύτερα συναισθήματα,
το κείμενο να είναι ευανάγνωστο και διαυγές. Στην τέχνη η απελευθέρωση του αντικειμένου πραγματοποιείται μέσα από την τεχνική, στην ποίηση μέσα από την ιδιαιτερότητα της γραφής”.

• Μεταπλάθετε την εμπειρία σας, με άλλα λόγια το βίωμα σας σε ποίηση; Ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που θα μπορούσε κάποιος να αναγνωρίσει στα ποιήματα σας;

“Η απλότητα, η σαφήνεια, η αλήθεια και η λιτότητα. Θέλω να γίνομαι κατανοητή και στον πιο απλό αναγνώστη. Τα ποιήματα μου θέλω να γίνονται ποιήματα των αναγνωστών μου. Τα περισσότερα από αυτά είναι αυτοβιογραφικά, είναι πράγματα που έχω νιώσει, έχω κάνει, έχω πει. Για εμένα,
«όσο το αίμα δεν κυλάει στις αράδες δεν υπάρχει ποίηση, δεν υπάρχει ποιητής»”.

• Θεωρείται ότι στην ποιητική τέχνη υπάρχουν όρια και κανόνες;

“Θεωρώ πως ναι. Υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν, όπως η μουσικότητα και το μέτρο, έτσι ώστε οι συλλαβές να κυλούν με τέτοιο τρόπο που να παρουσιάζουν στο αυτί του αναγνώστη ένα ευχάριστο αποτέλεσμα.

• Ποιες είναι οι σκέψεις σας για το εγγύς μέλλον; Είστε στα σκαριά μίας νέας ποιητικής συλλογής;

“Αυτό το μήνα κυκλοφορεί ένα πολυσέλιδο συλλογικό λογοτεχνικό έργο, το “ΤΕΧΝΩΝ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑΤΑ” από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ, το οποίο περιλαμβάνει ποίηση, δοκίμιο, ζωγραφική. Εκεί συμμετέχω με δέκα ποιήματα μου. Βρίσκομαι στη διαδικασία εντατικών μαθημάτων για να μπορέσω να επιτύχω την εισαγωγή μου στην σχολή ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ, αφού μια άλλη μου αγάπη πέραν από την ποίηση είναι και η ζωγραφική και γενικά ότι έχει να κάνει με τα εικαστικά. Έχει κυκλοφορήσει από τα τέλη Μαΐου το ποιητικό ανθολόγιο “Ποίηση, ένας δρόμος προς το όνειρο. Ελλάδα –Κύπρος”, μια συλλογική δουλειά από είκοσι ποιητές όπου συμμετάσχω με πέντε ποιήματα μου. Σίγουρα σκέφτομαι την έκδοση δικής μου ποιητικής συλλογής στο προσεχές μέλλον. Από κει και πέρα θέλω να είμαι υγιής και να έχω δίπλα μου άτομα που νοιάζομαι και αγαπώ. Να συνεχίσω να κάνω αυτά που με γεμίζουν και με οδηγούν στην εξέλιξη, ελπίζοντας πως κάποια μέρα θα καταφέρω να βιοπορίζομαι από αυτά”.

 

Ποιήματα της Γεωργίας Παππά

«ΤΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΘΕΙΑΣ»
Φάνηκαν πάλι οι γραμμές μέσα στα μάτια σου. Τραβηγμένες έτσι. Άλλες ευθείες, άλλες ακανόνιστες. Είχαν όμως ένα δείγμα ασύλληπτης τέχνης, δείγμα ευφυΐας και φαντασίας μαζί. Οι μαθηματικές πράξεις αδημονούν για τη
λύση τους. Τα σύμβολα και οι αριθμοί περιμένουν μέσα από λαβύρινθους και
γρίφους κοντά να φέρουν τις ανάσες μας. – Η μεγάλη πύλη εδώ που φτάσαμε είναι ανοιχτή, μου λες. Τραβάω ευθείες γραμμές και μέσα από εξισώσεις,
αγκύλες και σύμβολα προσπαθώ να βρω το σφυγμό σου και κοντά σου να έρθω. Ύστερα γίνεται το θαύμα. Μια μαγική συνουσία, η τεμνόμενη μας ευθεία,
μέσα στις άπειρες άλλες στην καρδιά του ορίζοντα.

“ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΟ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟ”
Μου αρέσει να κολυμπάω στις κρυστάλλινες λίμνες των ματιών σου τα μαλλιά μου να μπλέκονται στους μικρούς υφάλους που σχηματίζουν τα λαμπερά
σου ματόκλαδα να ξεκουράζω το κορμί μου στα βραχάκια στην άκρη του μυαλού σου και να απασχολώ τη σκέψη σου. Να ξυπνάω, μου αρέσει την ερωτική
μελωδία που εκπέμπει το σώμα σου και να γίνομαι τόσο δα καρυδότσουφλο
μέσα στις χούφτες σου καθώς του πάθους τα κύματα μας παρασέρνουν σε
άγνωστα μέρη κάτω από το λιγνό φως του αποσπερίτη.

 

 

*Η ΓΕΩΡΓΊΑ ΠΑΠΠΆ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καρδίτσα και κατοικεί στο Βόλο. Είναι απόφοιτη του τμήματος Διοίκησης και Οικονομίας του ΑΤΕΙ Καλαμάτας. Η κλίση της για τις τέχνες την έστρεψε στη ζωγραφική, τη φωτογραφία και το σχέδιο μόδας. Σπούδασε πατρόν και σχέδιο μόδας στη σχολή του Δήμου Βόλου. Μαθήτευσε στο τμήμα ζωγραφικής του διακεκριμένου ζωγράφου Παλαιολόγου Θεολόγου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η αγάπη της για τα εικαστικά και η προσπάθεια της να περιγράψει όμορφες εικόνες την έστρεψε στην ποίηση. Ποιήματα της έχουν δημοσιευθεί σε ποιητικές σελίδες και blog και έχουν ακουσθεί από ραδιοφωνικές εκπομπές. Έχει συμμετοχή στην ποιητική συλλογή “Ποίηση. Ένας δρόμος προς το όνειρο. Ελλάδα – Κύπρος”.