ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΗΣ στο “πατρινόραμα”: “Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, τα πανηγύρια και η ένθερμη σχέση μου με το Θεό”

 

 «Τα πανηγύρια είναι κάτι μεγαλύτερο, απ’ όσους τα κατακρίνουν!»

 

 

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο …Σάκης Ρουβάς του Δημοτικού Τραγουδιού: Ο Γιώργος Βελισσάρης –περί ου ο λόγος- γεμίζει ασφυκτικά τα κέντρα και τα πανηγύρια όπου εμφανίζεται, με τη νεολαία να παραληρεί όχι μόνο με τα τραγούδια, αλλά και με την  εμφάνιση του! 

Με το μουσικό του «φωτοστέφανο» εξευγένισε τα «παρεξηγημένα»  πανηγύρια και τους προσέδωσε τον χαρακτήρα μιας σύγχρονης  γιορτής, στην οποία συναντιούνται για να διασκεδάσουν όλες οι ηλικίες και οι κοινωνικές ομάδες.

 

 Αν και βρίσκεται γαντζωμένος στην κορωνίδα της καριέρας του, ο Βελισσάρης παραμένει για όλους ο «Γιώργος» και ο ίδιος φροντίζει γι’  αυτό, με αυτή την γοητευτική προσήνεια και την αφοπλιστική  ευγένεια που τον διακρίνει.

Μίλησε στο «Πατρινόραμα» όπως ακριβώς τραγουδάει: Από ψυχής!

    

 Συνέντευξη στον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟ

 

 

 

 

Πώς ήταν η παιδική σας ηλικία και η ζωή στο χωριό σας; Εύκολα ή δύσκολα χρόνια; Τί νοσταλγείτε σήμερα, από εκείνη την εποχή;

 

«Εγώ κατάγομαι από ένα ορεινό χωριό και καταλαβαίνεις ότι τότε τα πράγματα στα χωριά ήταν δύσκολα, δηλαδή δεν είχαμε τα απαραίτητα αγαθά για να ζήσει μια οικογένεια. Θέλω να πω ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει και τώρα τα έχουμε όλα. Η δικιά μου οικογένεια ασχολούνταν με την κτηνοτροφία. Είμαστε μεγάλη οικογένεια και όπως αντιλαμβάνεσαι, τα πράγματα ήταν δύσκολα για να τα βγάλουμε πέρα, αλλά μέσα από αυτό υπάρχει και η θετική μεριά, γιατί είδαμε με άλλη οπτική γωνία τα πράγματα και μας έμαθαν ότι δεν πρέπει να έχεις τίποτα δεδομένο σε αυτή τη ζωή. Δεν μπορώ να πω ότι νοσταλγώ κάτι, όλα έχουν έρθει και όλα είναι καλά.»

 

-Ποιος ήταν ο μουσικός εκείνος που σας έδωσε το διαβατήριο  για να ασχοληθείτε επαγγελματικά με το χώρο και ποιους μεγάλους δημοτικούς τραγουδιστές συναντήσατε στο ξεκίνημά σας; Ποιοι ήταν πιο δεκτικοί να σας μεταδώσουν τα φώτα τους και να σας βοηθήσουν; Υπήρξαν κάποιοι που σας πίκραναν με την στάση τους;

 

«Ο άνθρωπος που μου έδωσε το διαβατήριο ήταν ο γαμπρός μου ο Κώστας Κόκκορης ο οποίος δεν ήταν γαμπρός μου τότε, αλλά έγινε στη συνέχεια. Τον Δεκαπενταύγουστο στο πανηγύρι του χωριού μου τον γνώρισα, που μάλλον τον έστειλε ο Θεός, γιατί από εκείνη την στιγμή και πέρα, τα πράγματα άλλαξαν με την πάροδο του χρόνου. Αυτός ήταν ο άνθρωπος που μου έδωσε το διαβατήριο στο τραγούδι και γενικότερα στην ζωή! Βέβαια στη πορεία, με άκουσαν και άλλοι καταξιωμένοι καλλιτέχνες όπως ήταν ο Γιάννης Κωσταντακόπουλος ο οποίος ήταν κιθαρίστας και δούλεψα μαζί του 2 χρόνια σε διάφορα πανηγύρια της Αχαΐας.

Αργότερα πήγα στο τότε νυχτερινό κέντρο «Όραμα» που γνώρισα πάλι επίσης έναν σημαντικό άνθρωπο, το μουσικό-συνθέτη Κώστα Πίτσο και τον μεγάλο ντράμερ Αντρέα Κουσουρή, που τον έχω από τότε πάντα δίπλα μου.

Όσο αφορά τον Κώστα Πίτσο, εκτός από συνεργάτης μου στη πορεία έγινε και κουμπάρος μου και μου έγραψε τα πρώτα μου τραγούδια, σχεδόν όλη μου τη δισκογραφία και τον ευχαριστώ πολύ γι αυτό, γιατί έμαθα και πολλά πράγματα δίπλα του.

Εκείνα τα χρόνια δούλεψα με πολύ μεγάλα ονόματα, όπως τη Φιλιώ  Πυργάκη, τον Κώστα Μετζελόπουλο, Αλέκα Φραγκούλη, Αλέκο Κιτσάκη, Σοφία Κολλητίρη, Σοφία Βότα, Γιώργο Τζαμάρα, σχεδόν με όλους τους μεγάλους δημοτικούς τραγουδιστές, όπως και κλαρίνα Κώστα Αριστόπουλο, Παναγιώτη Πλαστήρα, Βασίλη Σαλέα οι οποίοι με βοήθησαν όλοι, ο καθένας με το δικό του τρόπο!

Πικρίες υπήρξαν πολλές, όπως υπάρχουν σε όλα τα επαγγέλματα, αλλά όταν σε μια δουλειά βγαίνει ένα θετικό αποτέλεσμα, τότε ξεχνιούνται όλα.»

 

 

 

-Είσαστε ένας βασικός λόγος, που η νεολαία κατακλύζει εδώ και χρόνια τα πανηγύρια. Πώς το καταφέρατε αυτό και τι εμπόδια συναντήσατε αρχικά;

 

«Η νεολαία όπως διαπιστώνετε και εσείς, πλέον έρχεται στα πανηγύρια σε αντίθεση με το παρελθόν. Προσωπικά νομίζω πως αυτή η αλλαγή αρχικά συνέβη από την αλλαγή του χορού σε ελεύθερο, έτσι ώστε ο κόσμος ήξερε ότι πλέον θα πάει σε ένα πανηγύρι και θα χορέψει όποτε και όσο θέλει. Σε αντίθεση με παλαιότερα που ήταν η λεγόμενη «χαρτούρα» και η κάθε παρέα χόρευε χωριστά και ό,τι τραγούδι ήθελε αυτή.

Εννοείται, ότι και εμείς οι νέοι τραγουδιστές θεωρώ πως είμαστε πιο προσιτοί στον κόσμο από τους παλαιότερους και έτσι αναπτύξαμε μια πιο ζεστή σχέση με τη νεολαία, καθώς δεν μας βλέπουν σαν κάτι διαφορετικό από αυτούς.»

 

 

«Η βάση της Παράδοσης, πρέπει να μένει αναλλοίωτη»

 

-Ανανεώνετε το δημοτικό τραγούδι, με σύγχρονο καθημερινό στίχο και την πρόσμιξη λαϊκών ρυθμών. Τι απαντάτε σε εκείνους που καλοπροαίρετα επιμένουν, ότι η μουσική παράδοση του τόπου, θα πρέπει να παραμένει αναλλοίωτη χωρίς παρεμβάσεις;

«Σε όλους αυτούς έχω να απαντήσω, πως κάποια τραγούδια που σήμερα θεωρούνται παραδοσιακά, πριν 50 χρόνια ήταν τραγούδια συνθετών. Τι θέλω να πω με αυτό; Θέλω να πω, πως η παράδοση ανέκαθεν έπαιρνε στοιχεία της κάθε εποχής και ποτέ δεν ήταν κάτι συγκεκριμένο που δεν δεχόταν προσθήκες.

Είναι κάτι ζωντανό που εννοείται, αλλάζει σε κάποιο βαθμό, ωστόσο πρέπει να προσέχουμε πολύ μην τείνουμε να την αλλοτριώνουμε καθώς θα χάσουμε όλη την ουσία. Η βάση της πρέπει να μείνει αναλλοίωτη, επειδή αποτελεί την παράδοση μας!»

 

-Τι απαντάτε σε εκείνους που αντιμετωπίζουν υποτιμητικά τα πανηγύρια και τα βλέπουν ως κάτι το απαξιωτικό για έναν καλλιτέχνη μουσικό ή τραγουδιστή;

«Σε όλους αυτούς έχω να απαντήσω πως το πανηγύρι είναι κάτι μεγαλύτερο από αυτούς και από όλους μας. Αυτός ήταν ο τρόπος διασκέδασης των προγόνων μας σε βάθος χρόνων και συνεχίζει να είναι. Σε αυτό το χώρο επίσης να τους πω, πως γαλουχήθηκαν κάποια από τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής μουσικής, άσχετα σε ποιον χώρο κατέληξαν.»

-Ο 14χρονος σήμερα γιος σας Κωνσταντίνος, φαίνεται ότι έχει πάρει το φωνητικό σας χάρισμα. Θέλετε να τον δείτε επαγγελματία τραγουδιστή κάποια στιγμή και αν ναι, σε ποιο μουσικό είδος;

 «Ο γιος μου ο Κωσταντίνος φαίνεται πως έχει ταλέντο στο τραγούδι αλλά δεν θέλω να τον κατευθύνω εγώ στο να το δει επαγγελματικά. Μου αρέσει να τον βλέπω να τραγουδάει επειδή ξέρω ότι του αρέσει και αυτουνού. Εννοείται, πως ό,τι και να επιλέξει εγώ θα είμαι δίπλα του.!

 

 

-Γίνεστε υποκείμενο ακραίων εκδηλώσεων λατρείας από τον κόσμο. Με «τείχη» από σαμπάνιες να ορθώνονται μπροστά σας και «ποτάμια» από λουλούδια. Σας φέρνουν σε αμηχανία αυτές οι εκδηλώσεις, όταν διανύουμε περίοδο οικονομικής κρίσης;

«Ο τρόπος που διασκεδάζει ο καθένας μας, είναι κάτι τελείως προσωπικό. Οπότε βλέποντας πως εκφράζεται κάποιος στη διασκέδαση του μπορείς εύκολα να τον κατακρίνεις και να τον πεις προκλητικό ή σπάταλο. Εγώ δεν το βλέπω έτσι. Αυτό θέλει, αυτό κάνει. Εφόσον δεν ενοχλεί κάποιον και τον ευχαριστεί, δεν βρίσκω λόγο να τον κακολογήσω εγώ ή οποιοσδήποτε.»

 

 

«Είχε κάνει τατουάζ το όνομα και τα τραγούδια μου!»

 

-Μπορείτε να μας περιγράψετε, κάποιο παράξενο περιστατικό εκδήλωσης λατρείας από θαυμαστή σας, που σας προκάλεσε έκπληξη και χαρά;

 

«Ναι, είναι πάρα πολλά τα περιστατικά που μου έχουν συμβεί! Ένα από αυτά, είναι όταν τραγουδούσα σε ένα πανηγύρι ήρθε ένας πιτσιρίκος, ο Σπύρος και είχε κάνει πάνω στο σώμα του τατουάζ το όνομά μου και τίτλους από τραγούδια μου!

Ξέρεις, αυτό το πράγμα είναι κάτι που δεν φεύγει πάνω από το σώμα σου. Δεν κρύβω πως ένιωσα περίεργα, αλλά ταυτόχρονα και χαρά που κάποιος έκανε αυτό το πράγμα για εμένα.»

 

-Είσαστε με μια βαλίτσα στο χέρι, λόγω του επαγγέλματός και των εμφανίσεών σας. Πόσο σας έχει στερήσει το γεγονός αυτό, την οικογενειακή θαλπωρή και την απόλαυση των παιδιών σας;

«Αυτή η δουλειά περιορίζει αρκετά τον χρόνο που θα περνούσα σε άλλες συνθήκες με την οικογένεια μου. Ωστόσο είμαστε τόσο πολύ δεμένοι σαν οικογένεια και όλον τον υπόλοιπο χρόνο τον περνάμε μαζί. Πέρα του ό,τι ακόμα και στη δουλειά μου πάρα πολλές φορές τυχαίνει, να έχω όλη την οικογένεια μου μαζί!

Είναι κάτι που με ευχαριστεί και με κάνει να νιώθω άνετα!»

 

 «Ό,τι έχω καταφέρει στη ζωή μου, το έχω πετύχει πάντα με την γυναίκα μου!»

 

-Νυμφευθήκατε σε μικρή ηλικία και παραμένετε πάντοτε αφοσιωμένος στην αγαπημένη σας σύζυγό. Πώς καταφέρατε να μην σας παρασύρουν οι ξελογιάστρες  σειρήνες της νύχτας και της επιτυχίας;

«Η αλήθεια είναι ότι παντρεύτηκα σε μικρή ηλικία, κάτι για το οποίο δεν έχω μετανιώσει καθόλου, γιατί όπως λέει και η παροιμία πίσω από έναν πετυχημένο άνδρα πάντα κρύβεται μια δυναμική γυναίκα! Η οποία με βοήθησε και με βοηθάει σε όλα τα βήματα της ζωής μου, είτε εύκολα είτε δύσκολα.

Ο Θεός μας ευλόγησε και έχουμε τρία υπέροχα παιδιά, τις δύο μου τις κόρες την Θεοδώρα και την Παναγιώτα και τον γιο μου τον Κωσταντίνο. Ό,τι έχω καταφέρει στη ζωή μου το έχω καταφέρει πάντα με την γυναίκα μου! Και σχετικά με την ερώτηση αυτή πως είμαι τόσα χρόνια αφοσιωμένος στη γυναίκα μου θεωρώ, ότι στη ζωή σε παρασύρει ό,τι θέλεις, ότι δεν θέλεις δεν σε παρασύρει. Γνώμη μου…»

 

 

-Ποια η σχέση έχετε με το Θεό και τι ρόλο παίζει στη ζωή σας η Ορθοδοξία;

«Η σχέση μου με τον Θεό βασικά είναι άμεση. Πριν κάνω οτιδήποτε θα ζητήσω τη βοήθεια του Θεού και πάντα Τον ευχαριστώ για ό,τι μου δίνει είτε είναι καλό είτε κακό, γιατί χωρίς την βοήθεια Αυτού, δεν προχωράει τίποτα!»

 

-Έχετε εμφανιστεί επανειλημμένως στην ομογένεια του εξωτερικού. Ποια συναισθήματα σας πλημμυρίζουν σε αυτές τις επαφές σας με τους απόδημους Έλληνες και ποια είναι η σχέση της νέας γενιάς των ομογενών, με την Ελλάδα και τις ρίζες τους;

«Είμαι από τους ευνοημένους τραγουδιστές της εποχής μου, επειδή έχει τύχει να πάω πάρα πολλές φορές στο εξωτερικό για την ηλικία μου και πρόλαβα εποχές που οι σύλλογοι Ελλήνων στον εξωτερικό ήταν ακόμα ισχυροί, οπότε και έκαναν εκδηλώσεις στις οποίες με καλούσαν να παρευρεθώ. Τα συναισθήματα είναι τρομερά!

Η ικανοποίηση που νιώθω σαν καλλιτέχνης όταν τραγουδάω στο εξωτερικό δεν συγκρίνεται με αυτήν όταν τραγουδάω στην Ελλάδα! Εκεί ίσως να καταλαβαίνεις και περισσότερο, το ότι αυτό που κάνεις είναι και λειτούργημα! Βοηθάς όλους τους πατριώτες μας, να θυμηθούν τις τόσες αναμνήσεις από την πατρίδα μας και να αισθανθούν ξανά ότι βρίσκονται στα μέρη που μεγάλωσαν.

Πολλές φορές έχει συμβεί να κλάψω μαζί τους από τη συγκίνηση! Η νεολαία της ομογένειας μπορώ να πω ότι δείχνει πολύ μεγάλοι ζήλο για να ανακαλύψει την παράδοση των προγόνων μας, ωστόσο πρέπει να καταλάβουμε πως μεγαλώνουν σε μια χώρα χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα και σίγουρα αυτό έχει επηρεάσει τον τρόπο διασκέδασης τους.»

 

 

 

«Είμαι Δημοτικός τραγουδιστής και θα παραμείνω! Ο καθένας στο είδος του!»

 

-Θα σας ενδιέφερε κάποια στιγμή να μεταπηδούσατε  στο αμιγώς λαϊκό τραγούδι;

 

«Μπορεί λίγο-πολύ όλοι οι τραγουδιστές της νέας γενιάς να έχουμε εντάξει στο ρεπερτόριο μας κάποια λαϊκά τραγούδια, αλλά εγώ προσωπικά ξέρω που ανήκω. Είμαι ένας δημοτικός τραγουδιστής και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ και για κανέναν λόγο. Ο καθένας στο είδος του!»

 

 

-Πιστεύετε ότι είχατε «άστρο» και ξεχωρίσατε; Που αποδίδετε την μεγάλη απήχηση που έχετε στον κόσμο κάθε ηλικίας;

 

«Το αν είχα άστρο δεν μπορώ να το πω εγώ. Εγώ αυτό που γνωρίζω είναι ότι από μικρός μου άρεσε να τραγουδάω δημοτικά τραγούδια, αυτά ήταν το άκουσμα που είχα από τον πατέρα μου και γενικά από τον περίγυρο μου. Συνάντησα κάποιους ανθρώπους οι οποίοι με βοήθησαν σε αυτό που κάνω και τους ευγνωμονώ για αυτό. Η δουλειά μου για μένα είναι κάτι παραπάνω από μια δουλειά. Με γεμίζει σαν άνθρωπο που πραγματικά πιστεύω πως δε θα μπορούσα να κάνω άλλη δουλειά. Μου αρέσει η επαφή με τον κόσμο να τους βλέπω να διασκεδάζουν, να ξεχνάνε τα βάσανα τους όταν έρχονται να με ακούσουν και να με ευχαριστήσουν όταν θα φύγουν. Για μένα όλα αυτά είναι συναισθήματα, ασύγκριτα για εμένα!»

 

-Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στους ακροατές σας εν όψει της νέας χρονιάς και εν μέσω πανδημίας;

 

«Το μόνο που έχω να πω είναι σε όλον τον κόσμο είναι να κάνει τεράστια υπομονή. Οι ημέρες που ζούμε είναι πολύ δύσκολες και ιδιαίτερα για κάποιους συνανθρώπους μας που το πρόβλημα επιβίωσης αυτών και των οικογενειών τους έχει γίνει αβάσταχτο!

Το μόνο που πρέπει να έχουμε αυτή τη στιγμή είναι πίστη στο Θεό και πιστεύω πως όλα σύντομα θα βρίσκονται στο παρελθόν.»

 

 

«Οι περισσότεροι συνάδελφοι, είναι στα όρια της φτώχειας!»

 

-Ποια είναι η δυσκολία που βιώνει σήμερα ο κλάδος σας από την καραντίνα και σε ποια κατάσταση έχουν περιέλθει οι συνάδελφοί σας; Έγινε κάτι λάθος στη διαχείριση εκ μέρους της Πολιτείας;

 

«Η δυσκολία είναι αδιανόητη! Οι περισσότεροι συνάδελφοι μας πλέον είναι στα πρόθυρα της φτώχειας! Πραγματικά δεν ξέρω με ποιον τρόπο η Πολιτεία πιστεύει, πως αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να συντηρήσουν την οικογένεια τους εδώ και τόσο καιρό, μόνο με δύο επιδόματα που μας έδωσε. Δυστυχώς, τα πράγματα είναι πολύ άσχημα και ακόμα και τώρα καμία αναφορά από την Κυβέρνηση δεν γίνεται, για όλον αυτόν τον κόσμο.»