fbpx

Οι νέοι αντιμέτωποι με τον μεγαλύτερο κίνδυνο

Άρθρο της ΒΙΟΛΕΤΤΑΣ ΣΠΟΥΔΑ

Πρωτοετούς φοιτήτριας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών – Δημόσιας Διοίκησης στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο

 

 

Αναμφισβήτητο είναι το γεγονός πως ζούμε σε μια χώρα, η οποία σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη αντιμετώπισε σε ικανοποιητικό βαθμό την πανδημία. Οι συνθήκες ζωής έχουν διαφοροποιηθεί πλήρως , έχουν αλλάξει οι ανάγκες αλλά και οι υποχρεώσεις μας. Παρ΄ όλα αυτά, η νεολαία προσπαθεί να επιβιώσει αν και αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα. Εν μέσω όλης αυτής της κατάστασης , οι νέοι έρχονται αντιμέτωποι με καταστάσεις που ενδεχομένως δεν μπορούν να διαχειριστούν. Λόγω του εγκλεισμού , δεν είναι σε θέση να διασκεδάσουν , να ζήσουν ελεύθεροι και να βιώσουν ό,τι ήταν δεδομένο πρίν την πανδημία . Τους ασκείται υπερβολική πίεση , καθώς οφείλουν να ανταπεξέλθουν σε όλες τους τις υποχρεώσεις , να αποδεχθούν την κατάσταση και να πορευθούν με αυτήν.

 

Όσον αφορά την εκπαίδευση , στερούνται τη δια ζώσης μάθηση και επαφή με το σχολείο ή το πανεπιστήμιο και υποχρεούνται να παρακολουθούν μέσω ενός υπολογιστή πολύωρα μαθήματα.

 

Ωστόσο , το κύριο πρόβλημα είναι πως εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας που έχει προκληθεί από την πανδημία , πολλοί νέοι δεν έχουν την δυνατότητα να παρακολουθούν τα μαθήματα καθώς δεν έχουν και τον απαιτούμενο εξοπλισμό, γεγονός το οποίο δεν έχει καλυφθεί πλήρως απο την αρμόδια αρχή. Επιπρόσθετα υπάρχουν αρκετά τεχνικά προβλήματα που ταλαιπωρούν τους νέους στην προσπάθεια τους να ανταπεξέλθουν επαρκώς.

 

 

Δεν δίνεται εξοπλισμός από το κράτος , οι πλατφόρμες δεν λειτουργούν άριστα , δεν υπάρχει άμεση στήριξη προς το πρόσωπο των μαθητών και η νεολαία βρίσκετε ελέω θεού. Ούσα πρωτοετής φοιτήτρια συμμερίζομαι τις ανυσιχίες των συμφοιτητών μου, καθώς το όνειρο κάθε δεκαοχτάχρονου για ένα νέο ξεκίνημα , μια νέα πλευρά της ζωής έχει γκρεμιστεί. Η λεγόμενη φοιτητική ζωή , νέες γνωριμίες , νέες παρέες , ανεξαρτητοποίηση και διασκέδαση , κάτι το οποίο θεωρείτο αυτονόητο , έχει μπεί σε δεύτερη μοίρα. Ένας άλλος τομέας που απασχολεί αρκετά τούς νέους είναι η οικονομική κατάσταση της οικογένειας τους, λόγω της πανδημίας και της εθνικά οικονομικής ανισορροπίας.

 

Η νεολαία έχει ανάγκες που απαιτούν έξοδα, το φοιτητικό τους σπίτι για παράδειγμα , το οποίο αναγκάζονται να πληρώνουν ενώ τα πανεπιστήμια παραμένουν κλειστά. Το πότε θα περάσει ο ιός παραμένει ένα άγνωστο μέχρι στιγμής ζήτημα , ωστόσο τα έξοδα παραμένουν και το άγχος αυξάνεται.

Οι γονείς πιέζονται υπερβολικά και στεναχωριούνται επίσης αφού δεν μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους ένα καλύτερο μέλλον και φυσικά διότι δεν δέχονται την απαιτούμενη αρωγή απο το κράτος. Το αρνητικό κλίμα κυριεύει κάθε οικογένεια και το αποτέλεσμα λόγω όλων αυτών των δυσκολιών είναι πολλοί φοιτητές να παραμελούν την σχολή , το διάβασμα γενικότερα αφού η συγκέντρωση κάτω απο αυτές τις συνθήκες είναι σχεδόν αδύνατη.Είναι στενάχωρο πως οι νέοι έχουν χάσει το χαμόγελο τους, την ενέργεια τους, την όρεξη τους για ζωή και πως απλώς υπομένουν και εύχονται για κάτι καλύτερο, το οποίο δεν είναι καν στο χέρι τους. Έχει επηρεαστεί σε τεράστιο βαθμό η ψυχολογία τους και η διάθεση τους είναι πλέον μηδαμινή.

 

Εκ των πολλών παρενεργειών του ιού , εκείνες στις οποίες δίνετε η μικρότερη έμφαση είναι οι ψυχολογικές , και αυτό είναι το μεγάλο λάθος καθώς οι νέοι όντες σε αυτή την ευαίσθητη ηλικία τείνουν να είναι πιο καταθλιπτικοί και ανήσυχοι. Η γενιά μας βιώνει μεγάλη ψυχική οδύνη, ζει μέσα στο άγχος , την αβεβαιότητα , τις μάσκες , τις αποστάσεις , τον περιορισμό και αναμφισβήτητα την αποξένωση.

Οι νέοι γίνονται συχνά στόχος και κατακλύζονται από την επικριτικότητα της κυβέρνησης με το πρόσχημα πως δεν είναι υπεύθυνοι και αδιαφορούν, όμως κάτι τέτοιο είναι αναληθές. Η κατακριταία και προκατειλημμένη στάση των αρχών προς τη νεολαία τους ωθεί εναντίων τους. Η πρόθεση υπάρχει, μολαταύτα η διαχείριση των αρχών πρέπει να διαφοροποιηθεί ώστε να υπάρξει καλύτερη συνεργασία και εν τέλει αποτέλεσμα. Αυτό που στεναχωρεί τους νέους είναι πως δεν ακούγεται η φωνή τους, νιώθουν πως παραμελούνται διαρκώς από την Κυβέρνηση.Η σύγχρονη νεολαία είναι αρκετά πολιτικοποιημένη , έχει όραμα και νέες ιδέες που ωστόσο δεν ακούγονται ποτέ, καθώς το Κράτος δεν αντιλαμβάνεται την ισχύ των νέων , με αποτέλεσμα να τους θεωρεί μη ικανούς να εκφέρουν γμώμη προκειμένου να δώσουν λύσεις στα ζητήματα που μας απασχολούν όλους.

Η Πολιτεία έχει εν μέρει μεριμνήσει για την αντιμετώπιση της κατάστασης με διάφορα μέτρα, εντούτοις όμως έχουν δώσει έμφαση στον τομέα της υγείας ως επί το πλείστον , αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την εκπαίδευση και την την οικονομία. Υπάρχουν δραστικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν προκειμένου να υπάρξει μια θετική εξέλιξη στην όλη κατάσταση.

Κατ’ αρχάς να δοθούν δωρεάν υπολογιστές και ο απαιτούμενος εξοπλισμός στους μαθητές ώστε να καταφέρουν και εκείνοι να παρακολουθούν μαθήματα χωρίς δυσκολίες. Οφείλει το κράτος να προετοιμάσει τις αντίστοιχες πλατφόρμες διδασκαλίας σε άριστη κατάσταση και να είναι άμεσα δίπλα στους νέους και τις ανάγκες τους.

Η Πολιτεία είναι αναγκαίο να δωρίσει στις οικογένειες τα ανάλογα επιδόματα που θα καλύπτουν τα έκτακτα έξοδα που προκλήθηκαν από τον ιό. Να χρηματοδοτήσει τις οικογένειες αυτές και να προσφέρει την βοήθεια που ζητούν απεγνωσμένα κάτω από αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες που ζούμε. Εύλογο θα ήταν επίσης να δοθεί περισσότερη έμφαση στην ψυχολογική κατάσταση των νέων καθώς αυτοί είναι το μέλλον της κοινωνίας. Η πανδημία κάποια στιγμή θα υποχωρήσει, το ζήτημα είναι αν οι συνέπειες που θα έχει αφήσει πίσω θα υπερβαίνουν τις δυνάμεις της πολιτείας και κατά πόσο το κράτος θα είναι ικανό να κάνει τους λόγους του… πράξεις.