ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ “Το Φάντασμα της Εθνικής Οδού”

“Το “Φάντασμα” ξεκίνησε από μια σειρά ακόρντων που έπαιζα πάντα ασυναίσθητα στα soundcheck των συναυλιών απλά για να δοκιμάσω τον ήχο της κιθάρας. Χωρίς να το καταλάβω και πολύ, κατέληξε να γίνει τραγούδι. Ταξιδεύοντας τα τελευταία 30 χρόνια στην Εθνική Οδό και έχοντας καμιά φορά την αίσθηση ότι είμαι περισσότερο συνάδελφος με τους επαγγελματίες οδηγούς παρά με τους καλλιτέχνες, προέκυψαν οι στίχοι. Οδηγώντας λοιπόν, έχω δει ελαιώνες να μεγαλώνουν, αμυγδαλεώνες να εμφανίζονται και να αλλάζουν το τοπίο, κτίρια να καταρρέουν μέσα στο χρόνο. Έχω πει στον εαυτό μου κάποιες φορές “άραγε σε ποιόν ανήκει εκείνη η τεράστια άγρια Λεύκα” και η φωνή μέσα μου απαντούσε “Σε όποιον την αγαπάει, σε όποιον απολαμβάνει την ομορφιά της έτσι όπως αλλάζει μέσα στις εποχές”. Και κάποιες βραδιές ταξιδεύοντας επί ώρες μόνος, μου φάνηκε πως είδα τον εαυτό μου να περπατάει στην άκρη του δρόμου και αισθάνθηκα πως ήμουν εγώ το φάντασμα της Εθνικής Οδού κι άλλοτε ότι είναι κάποιος φίλος που έχει φύγει.”

Δείτε το νέο music video και ακούστε ξανά το “Φάντασμα της Εθνικής Οδού” από το νέο album του Παύλου Παυλίδη “Το Μαύρο Κουτί” που κυκλοφορεί απο τη United We Fly. 

LYRICS
Όσο έκανα πως δεν το βλέπω
φωσφόριζε και εμφανιζόταν
όσο πλησίαζα κοντά του
το φάντασμα απομακρυνόταν

Θα περιμένω λίγο ακόμη
ο αέρας παίζει με τις στάχτες
μεγάλοι σιωπηλοί μου δρόμοι
αμίλητοί μου καταρράκτες

Αυτόν τον δρόμο με έναν φίλο
τον ζωγραφίζαμε επί χρόνια
πάντοτε ανάβαμε έναν ήλιο
προτού ξαπλώσουμε στα χιόνια

Ρωτούσε τι σημαίνει ήττα
ρωτούσα τι σημαίνει νίκη
έλεγε όλα είναι δικά μας
μα τίποτα δε μας ανήκει

Θα περιμένω λίγο ακόμη
ο αέρας παίζει με τις στάχτες
μεγάλοι σιωπηλοί μου δρόμοι
αμίλητοί μου καταρράκτες