Σταθμοί Κοινόχρηστων Ποδηλάτων στην Πάτρα: Από κοινό-χρηστα …ά-χρηστα!

 

Το Σύστημα Κοινόχρηστων Ποδηλάτων (ΣΚΠ) είναι μια πονεμένη ιστορία στην Πάτρα: Αν και παρουσιάστηκε ως μια «έξυπνη» υπηρεσία που θα εξυπηρετούσε τις ατομικές μετακινήσεις των πολιτών μέσα στην πόλη, ουσιαστικά δεν λειτούργησε ποτέ! Σε αντίθεση με άλλες πόλεις της χώρας.

Μόνο οι εγκαταλελειμμένοι και ημι- κατεστραμμένοι σταθμοί έχουν μείνει σήμερα για να θυμίζουν στους πολίτες το πολυδιαφημισμένο Σύστημα, ενώ τα ποδήλατα παραμένουν …άφαντα! Και πολλά από αυτά άχρηστα ή ταλαιπωρημένα, εξ αιτίας των βανδαλισμών που έχουν υποστεί. Όσα βέβαια γλίτωσαν από τις κλοπές…  

Ο Δημήτρης Αλεξίου, ο γνωστός Πατρινός Σύμβουλος Επιχειρήσεων  με μεγάλη επαγγελματική εμπειρία στο χώρο της ποδηλατικής βιομηχανίας, μίλησε στο «π» για το περιβόητο ΣΚΠ, που τελικά μάς έκανε στην Πάτρα, τη ζωή …ποδήλατο!

 

 

-Η ιστορία των κοινόχρηστων ποδηλάτων στην Πάτρα, αποδείχθηκε μια πολύ οδυνηρή εμπειρία, με λεηλασίες, βανδαλισμούς και κλοπές. Γιατί, σε άλλες πόλεις της χώρας που εφαρμόστηκε το συγκεκριμένο σύστημα πέτυχε και στην Πάτρα απέτυχε παταγωδώς;

“Έχοντας παρακολουθήσει την εγκατάσταση και λειτουργία των συστημάτων κοινόχρηστων ποδηλάτων σε όλους σχεδόν τους δήμους της χώρας, μπορώ να σας πω ότι το σύστημα δεν επιβεβαίωσε τον σκοπό του προγράμματος ή των προγραμμάτων σε ικανοποιητικό βαθμό σε κανέναν σχεδόν Δήμο.

Με εξαίρεση κάποιους Δήμους της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας, οι οποίοι είχαν την δυνατότητα από τις προδιαγραφές του προγράμματος χρηματοδότησης να
εξασφαλίσουν χορηγούς για την υποστήριξη της λειτουργίας μετά την
εγκατάσταση και τον Δήμο Θεσσαλονίκης που «τόλμησε» να μεταφέρει
τη διαχείριση σε ιδιώτη, οι περισσότεροι Δήμοι απέτυχαν να
υλοποιήσουν τον σκοπό.  Κάποιοι δε απ΄ αυτούς δεν το λειτούργησαν
καθόλου, π.χ. Ναύπλιο, Αίγιο, Ζάκυνθος, Αρχ. Ολυμπία κ.α.

Εδώ συνέβη το εξής: Δήμοι και Περιφέρειες εντάχτηκαν σε προγράμματα
όπως το πράσινο ταμείο χωρείς γνώσεις και σχέδια για την ένταξη του
ποδηλάτου, μονό και μόνο επειδή ήταν τζαμπα και εύκολη η
ένταξη.

Δεν προέβλεψαν μοντέλα διαχείρισης ούτε δαπάνες
συντήρησης αλλά ούτε και το έλλειμμα ποδηλατικής παιδείας των
πολιτών τους. Εγκατέστησαν τα συστήματα χωρίς κανένα σχεδιασμό
εκμετάλλευσης. Δεν χρειάζεται να ψάξουμε τι έφταιξε”

 

O κ. Δημήτρης Αλεξίου, μιλάει στο “πατρινόραμα”

 

-Γνωρίζετε που βρίσκονται σήμερα και σε ποια κατάσταση, τα κοινόχρηστα ποδήλατα;

“Νομίζω ότι μετά το πρώτο διάστημα εφαρμογής και αφού αντιμετωπίστηκαν με συμπληρωματικούς πόρους του Δήμου οι αποκαταστάσεις βλαβών, κυρίως από βανδαλισμούς , σε ποδήλατα και σταθμούς, έχουν αποσυρθεί και προγραμματίζεται μάλλον η επανέναρξη μετά τη διαχείριση της πανδημίας.”

 

 

Πόσες ευκαιρίες και πόσα χρόνια έχει χάσει η Πάτρα, για να γίνει μια πόλη φιλική προς το ποδήλατο; Αλλά και για να δημιουργήσει κάποιον πανελλήνιο ποδηλατικό θεσμό  με αυτονόητα αθλητικά, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη;

“Εντάσσοντας και τη μη διαδεδομένη χρήση του ποδηλάτου στις πολλές χαμένες ευκαιρίες για την πόλη μας, θα μπορούσα να πω ότι πέρα από το διαχρονικό έλλειμμα ποδηλατικής κουλτούρας στην πόλη μας, κανένας από τους σύγχρονους αυτοδιοικητικούς δεν οραματίστηκε τα οφέλη και τα πλεονεκτήματα που η χρήση και η καθιέρωση του ποδηλάτου προσδίδουν στην ποιότητα ζωής μας ώστε να διευκολύνει την ένταξη του στην καθημερινότητα με πολλές και απλές υποδομές και
πολιτικές.

Ένα απλό αλλά συνάμα και αδιανόητο παράδειγμα είναι και το εξής: Η πόλη μας για το ποδηλατικό τριήμερο 23-24-25 Μαρτίου που θεωρείται για τους ανθρώπους του χώρου το κορυφαίο της χώρας, δεν φιλοξενεί καμία του δράση και κανένας συμπολίτης μας δεν γνωρίζει το μέγεθος της προσπάθειας αλλά και δεν έχει την ευκαιρία να ζήσει τις ανάλογες συγκινήσεις. Και εδώ μιλάμε για μια διοργάνωση
που ο ιστορικός ΠΟΠ έχει κάνει διεθνή.
Να σημειώσω ότι όλες οι δράσεις του τριημέρου φιλοξενούνται στους Δήμους Δυτικής Αχαΐας και Καλαβρύτων!!”

 

 

-Πόσα θα κερδίσει η Πάτρα, αν «υιοθετήσει» το ποδήλατο, ως μέσο καθημερινής χρήσης για τους πολίτες της; Πώς μπορεί να γίνει προσιτό και επιθυμητό από τους Πατρινούς ως μέσο μεταφοράς και άθλησης;

“Τα ωφελήματα και ευεργετήματα που προκύπτουν από την ‘καθιέρωση’ του ποδηλάτου είναι εκ του ασφαλούς καταγεγραμμένα και τεκμηριωμένα. Τη στιγμή που το ποδήλατο για πολλές χώρες παγκοσμίως είναι στοιχείο πολιτισμού και  επιλογή υγείας, άθλησης, διασκέδασης, περιβαλλοντικών και κυκλοφοριακών λύσεων, στη χώρα μας μέχρι πρότινος θεωρείτο το μεταφορικό μέσο του φτωχού, το χόμπι κάποιων γραφικών…άντε και το παιχνίδι των παιδιών.

Είναι γεγονός ότι αναδείχτηκε ο ξεχωριστός του ρόλος δυστυχώς μέσα στην
πανδημία και θεωρώ ότι τουλάχιστον έτσι θα έχουμε ένα νέο ξεκίνημα για συνειδητή χρήση.

Βέβαια αυτό χρειάζεται να υποστηριχθεί και από βασικές αποφάσεις για δημιουργία υποδομών και ευνοϊκών μέτρων.
Ποδηλατόδρομοι όπου είναι εφικτό και δέσμευση διακριτών λωρίδων αλλού. Σηματοδοτήσεις ,ασφαλείς θέσεις parking ,και κυρίως συνδέσεις όλων των ανωτέρω με ρεαλισμό και πάνω από όλα προβολή,επικοινωνία, εκπαίδευση και ενθάρρυνση στη χρήση.
Πρόχειρες,εφήμερες και επετειακές μικροπαρεμβασεις ειναι χαμένος
χρόνος και άλλοθι για κάποιους”

 

-Ποια είναι η εμπειρία που εσείς κύριε Αλεξίου, έχετε αποκομίσει από το εξωτερικό, για την σχέση πολιτών και ποδηλάτου και για την επίδραση στο κυκλοφοριακό;

“Η εμπειρία που αποκτά κάποιος παρατηρώντας την χρήση του ποδηλάτου και το ρόλο του στην καθημερινότητα των ανθρώπων στις λεγόμενες ποδηλατικά προηγμένες χώρες δεν εκτονώνεται η εφαρμόζεται εύκολα σε μας γιατί απέχουμε πολύ.

Μπορούν όμως όσοι ειναι στη θέση να αποφασίζουν για τις συνθήκες ζωής που δικαιούμαστε και ενδιαφέρονται, να ανατρέξουν σε αυτά τα μοντέλα και να δουλέψουν με έργα που θα οδηγούν στην καθιέρωση του ποδηλάτου σιγά -σιγά.”

 

-Μιλάμε χρόνια στην Πάτρα για τη δημιουργία ποδηλατόδρομων, αλλά τίποτα δεν έχει υλοποιηθεί. Είναι τελικά πανάκεια οι ποδηλατόδρομοι; Ποιο λειτουργικό και βιώσιμο μοντέλο μπορεί να εφαρμοστεί ειδικά στην Πάτρα;

“Το υπονόησα πιο πάνω. Σήμερα κατά την γνώμη μου δεν “γκρεμίζουμε” πόλεις για να κάνουμε ποδηλατοδρόμους. Κάνουμε εκεί που ειναι εφικτό. Μπορούμε να συμπληρώσουμε με ένα δίκτυο λωρίδων από άκρη σε άκρη.

Δεν είμαι πολεοδόμος άλλα στο κέντρο του Παρισιού εδώ και χρόνια ο Δήμος έχει δεσμεύσει λωρίδες (μπλε) μονο για ποδήλατα. Πόσο δύσκολο θα ήταν μια μικρή ασφαλής λωρίδα για ποδήλατα να συνδέει το Πανεπιστήμιο με το κέντρο της Πάτρας;”

 

 

 

Αγοράστε το “Πατρινόραμα” και από εδώ, με μόνο 1.06 ευρώ