ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗΣ «ΓΚΑΡΣΟΝ…ΔΥΟ ΟΥΙΣΚΥ»

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗΣ

«ΓΚΑΡΣΟΝ…ΔΥΟ ΟΥΙΣΚΥ»

(Ιστορίες της Δεκάρας) Πάτρα 2021

Σημείωμα Λεωνίδα Γ.Μαργαρίτη Επίτ.Δικηγόρου-Προέδρου Εταιρείας Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος

          Ο Σταύρος Ιντζεγιάννης  του οποίου το τελευταίο πόνημα  με τίτλο: «ΓΚΑΡΣΟΝ…ΔΥΟ ΟΥΙΣΚΥ»  παρουσιάζουμε,  γεννήθηκε στην Άρτα το 1928  και είναι μόνιμος κάτοικος Πατρών.

        Σπούδασε στην τότε Α.Σ.O.Ε.Ε.

 Παρουσιάστηκε στα γράμματα από το 1975 πρώτα στον «Ημερήσιο και Εθνικό Κήρυκα» με καθημερινό πρωτοσέλιδο χρονογράφημα ή επιφυλλίδα και εξακολουθεί μέχρι σήμερα ασταμάτητα να γράφει στην εφημερίδα «Η ΓΝΩΜΗ» της Πάτρας.

Αρθρογραφεί στην λογοτεχνική επιθεώρηση «Έκφραση» και σε άλλα λογοτεχνικά περιοδικά.

Ασχολείται με  το Ευθυμογράφημα , το Χρονογράφημα, την κριτική και τον σχολιασμό λογοτεχνικών και ποιητικών κειμένων και θεάτρου έχοντας παρουσιάσει δεκάδες λογοτέχνες και ποιητές.

Είχε επιμεληθεί  κατά καιρούς τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παραγωγές σε διάφορα τηλεοπτικά  κανάλια και έχει στο ενεργητικό του αρκετές ομιλίες σε Πάτρα – Άρτα – Αίγιο – Πύργο και αλλού, κυρίως ιστορικού – κοινωνικού και λαογραφικού περιεχομένου.

        Έχει στο ενεργητικό του περί τις 10 χιλιάδες!!! χρονογραφήματα-επιφυλλίδες και αρθογραφίες.

        Έχει εκδώσει 18 βιβλία .Τα βιβλία του,  αφορούν Μυθιστορήματα, οδοιπορικά, μελέτες   και  ποιητικές συλλογές.

        Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών, της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν.Δ Ελλάδος της οποίας σήμερα είναι αντιπρόεδρος του Δ.Σ., Της Εταιρείας Ηπειρωτών Συγγραφέων και άλλων λογοτεχνικών και πολιτιστικών Φορέων..

 Είναι παντρεμένος με την Ιωάννα το γένος Βασ. Δημοπούλου και έχει δύο κόρες που του χάρισαν πέντε(5) εγγόνια!

Aπό τα σημαντικότερα βιβλία του σημειώνουμε τα εξής:

-«Σε πρώτο πρόσωπο». Χρονογραφήματα Πάτρα 1979

-«Αγάπη μου Επικαιρότητα».  Χρονογραφήματα Πάτρα 1980

-«Η τεθλασμένη ευθεία». Χρονικό Πάτρα 1993

-«Οι σημειώσεις της Ελένης Λι…». Σπουδές. Πάτρα 1996

-«Ο Ιούδας».  Νουβέλα. Πάτρα 1997

-«Βαρύ γλυκός σε χονδρό φλιτζάνι», Μελέτημα. Πάτρα 1998

-«Σύνορα», Ποίηση. Πάτρα 2001

-«Όχι άλλο…κάρβουνο» 60 χρονογραφήματα ελαφρώς…ακατάλληλα.  Eκδόσεις: Περί Τεχνών. Πάτρα 2002

-«Το κομποσχοίνι και Άγιο Όρος». Οδοιπορικό. Εκδόσεις: Περί Τεχνών. Πάτρα 2003,

-«Τα Φ της παραλήγουσας» Νουβέλα. Πάτρα 2005

– «ΤΑ ΤΡΙΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ» Εκδόσεις: ΤΗΝΟΣ Αθήνα 2007

CAMPARI BITTES»  Ποίηση. Πάτρα 2.008

-«Τα γονίδια του Οδυσσέα». Περιήγηση. Πάτρα 2008.

-«ΤaΓΚΟ ΄Ένα βήμα μπροστά, δύο βήματα πίσω» Διηγήματα. Εκδόσεις: Ίδιον Πάτρα 2012

 Το τελευταίο βιβλίο που θα μας απασχολήσει φέρει   τον  τίτλο: «ΓΚΑΡΣΟΝ…ΔΥΟ ΟΥΙΣΚΥ»  και  υπότιτλο: «Ιστορίες της Δεκάρας».

Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Πατρινές εκδόσεις: ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΥΛΗΣ-ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ αναλώμασι του συγγραφέα, σε ένα αυστηρά, λόγω πανδημίας, περιορισμένο αριθμό αντιτύπων.

Το τελευταίο μέχρι στιγμής, έργο του χαλκέντερου, πολυγραφοτατου συγγραφέα και δημοσιογράφου Σταύρου Ιντζεγιάννη, είναι αφιερωμένο στους εγγονούς του  και όπως σημειώνει o ίδιος  για να θυμούνται τον παππού τους,που θα τα βλέπει από ψηλά, θα τα προσέχει, θα τα καμαρώνει και θα προσεύχεται γι’ αυτά.

Όσοι έχουν διαβάσει έργα του Σταύρου, ασφαλώς δεν θα εκπλαγούν από τον αυτοσαρκασμό του, τη θυμοσοφία του και τα πλούσια  ευφυολογικά στοιχεία που διατρέχει και αυτό του το έργο του.

Ξεκινά με ένα Διήγημα δεκατριών  σελίδων με τον τίτλο: «Ο ΠΛΗΣΙΟΝ» που μέσα απ’ αυτό θέλει να επισημάνει την αξία που έχει για τον κάθε άνθρωπο, ο πλησίον και  πόση αξία έχει η αγάπη γι’ αυτό τον, άλλωστε προτάσσει  και  ένα τμήμα της Α΄ προς Κορινθίους  επιστολής του Εθναποστόλου Παύλου που δίνει τον χαρακτηριστικό ορισμό της προς τον πλησίον Αγάπης, Είναι μια ιστορία που  μεταφέρει με το δικό του λογοτεχνικό τρόπο από τα χωριά της υπαίθρου,  στο σήμερα και τις επιπτώσεις που έχει μια διένεξη για πράγματα ασήμαντα  και  μεταξύ μάλιστα συγγενών.

Μ’ αυτό του το διήγημα ο Σταύρος προσγειώνει τον αναγνώστη στην πραγματικότητα και στο ανικανοποίητο της όποιας εχθρότητας μεταξύ ακόμη και συγγενών. Στο ίδιο διδακτικό στυλ με χιούμορ και  πικάντικες περιγραφές έρχεται και το δεύτερο ,μικρότερης έκτασης κείμενο της συλλογής, με τίτλο: «ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΟΥ ΠΑΠΟΥ».Συνεχίζει με το μικρό ευθυμογράφημα «ΣΑΡΑΚΟΣΤΙΑΝΑ» και ακολουθεί ένα εξίσου χαριτωμένο περιστατικό ενός  υπέργηρου ζεύγους με τίτλο: « Ο ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΙ ΕΓΩ».

Μετά απ’ αυτό και προκειμένου να διανθίσει την ανάγνωση με ποιητικό λόγο μας παραθέτει ένα ποίημα με τίτλο: «ΡΕΜΒΗ» και σημειώνει στο τέλος «…ατέρμων ήχος που εστιάζει τις μνήμες, Στο μηδέν και το άπειρο. Ποιητική  προσφορά στις συγγραφικές σημειώσεις για ένα ρέκβιεμ που είχε γράφει ο  φίλος, Για τη γενιά μας φυσικά…»

Ακολουθεί ακόμη ένα σύντομο  ευθυμογράφημα με τίτλο «ΤΟΥ Μ΄ΛΑΡ΄» και μας παραθέτει ακόμη ένα ποίημα με τίτλο: «ΣΙΓΗ» με το οποίο φιλοσοφεί  με το ζήτημα της ζωής και του θανάτου.

     Η αναμονή, σημειώνει, αυτό το μεσοδιάστημα από τη ζωή στο θάνατο είναι το παν. Ζήσε το.  Χαρά σου .Αυτό είναι η ζωή και μόνο. Η αναμονή».

Θα ακολουθήσει ένα εξαίρετο επίσης ευθυμογράφημα με τίτλο: «Ο ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΤΕΝΤΖΕΡΗΣ»  που δείχνει την απληστία του ανθρώπου και τη ματαιοδοξία του. Ακολουθεί ένα επίσης ποίημα με τίτλο: «Ο ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ» που μ’ αυτό θέλει να τονίσει τη λάθος αναζήτηση του Θείου, ενώ το Θείο το βρίσκουμε σε ένα χαμόγελο μικρού παιδιού, σε μια γλάστρα με βασιλικό.

Στην αναζήτηση του θείου θα μας μεταφέρει και θα μας ξεναγήσει στο «ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΚΗΠΙΝΑΣ» που οι αναμνήσεις του συγγραφέα ζωντανεύουν σε  παρελθόντα χρόνο και  σε περιστατικά της  ζωής. Ακολουθεί μια ακόμη αναπόληση με το επίσης σύντομο σχετικά κείμενο  με τίτλο: «ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ» με το οποίο σκιαγραφεί και σατιρίζει με καυστικό χιούμορ το επάγγελμα:  Ζητιάνος, Το επόμενο κείμενο με τίτλο: «ΗΛΙΚΙΟΣΤΑΣΙΟ» δίνει μια γλαφυρή περιγραφή της ζωής ενός ηλικιωμένου ζευγαριού στο οποίο ο παππούς δεν θέλει να συμβιβαστεί με τα χρόνια του και ζει με τις αναμνήσεις μιας νεότητας, η οποία φευ έχει αναχωρήσει χωρίς επιστροφή.

Αφού μας παραθέτει ένα ποίημα του, σχετικό με τα παιδιά των φαναριών….» που σέρνουν  αλυσίδες δουλείας ,,,»έδώ έχουμε  ένα ακόμη κείμενο-κατηγορώ κατά της διαφθοράς και της διαδεδομένης πορνείας ανηλίκων παιδιών της Μπαγκόνκ -Ταϊλάνδη -Χογκ Κονκ και της εμπορίας οργάνων νέων.

Τι να πει κανείς για το «ΤΣΟΥΝΑΜΙ» Πύρ,γυνή και θάλασσα της μοίρας μας τα τρία κακά, το τέταρτο σημειώνει, είναι ο σεισμός επηρεασμένος από τις τελευταίες σεισμικές δονήσεις που ταρακούνησαν και την περιοχή μας.

Θα απολαύσει κανείς τη συνέχεια με «ΤΟ ..ΒΥΖΙ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΈΤΑΣ»  «ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΗΣ …ΔΕΚΑΡΑΣ», «ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΕΡΑΣΤΏΝ»,μια υπέροχη μεταστροφή ενός νέου στο κείμενο, «Ο ..ΒΑΡΑΒΒΑΣ»,  το επηρεασμένο από τη χαρτοπαιξία των γυναικών κυρίως, με το «ΝΤΑΜΑ ΠΙΚΑ».τα   «ΤΡΙΑΚΟΝΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ».  που περιγράφει τη ζητιανιά και τέλος την τιμή των τριάκοντα αργυρίων.

Αλλά και πάλι ο Σταύρος  δεν ξεχνά και την ποίηση την οποία κάθε λίγο μας παραθέτει εν είδη γαρνιρίσματος στο όλο έργο του.

«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ ΒΡΑΔΙΑ» Λιτανείες ψυχών. Με σβηστούς κηροστάτες. Φύλλα Ημερολογίων, σαν αγγελτήρια θανάτων…να συντροφεύουν φαντάσματα  εγγεγραμμένα σε κύκλους ανεκπλήρωτων επιθυμιών για τις μέρες που πέρασαν η εκείνες που θα  ρθουν…. «Η ΚΥΡΙΑ ΓΕΡΑΣΙΜΑΚΗ ΚΟΝΤΟΛΑΙΜΗ», ένα κλασικό ζευγάρι  συνταξιούχων που η μοίρα τους ένωσε και βιώνουν την πεζή ζωή τους  ανάμεσα σε  περιστατικά  της καθημερινότητας  και τα παρατράγουδα της.

Το «ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ», «ΒΡΑΔΥΑ ΑΥΠΝΙΑΣ» και  το « ΓΚΑΡΣΟΝ… ΔΥΟ ΟΥΙΣΚΙ»  δεν θα τα σχολιάσω, θα τα αφήσω να τα απολαύσετε σκέτα.  Γιατί αξίζουν τον κόπο.

Θα κλείσω την παρουσίαση μου με το τελευταίο ποίημα που παρεμβάλλεται πριν από το τελευταίο κείμενο  το οποίο και  αποτελεί και τον τίτλο του βιβλίου. «ΓΚΑΡΣΟΝ…ΔΥΟ ΟΥΙΣΚΥ»

 ΣΚΙΕΣ 

  •  Οι σκιές
  • μεταναστεύουν από το επέκεινα
  • ζητώντας να πολιτογραφηθούν
  • στη χώρων των ονείρων.
  • Σε παλιές φωτογραφίες
  • και
  • αποκόμματα εφημερίδων
  • ζητιανεύουν ψίχουλα μνήμης
  • ψάχνοντας άσυλο αφθαρσίας
  • αδιαφορώντας
  • για την πινακίδα που υπενθυμίζει
  • ότι
  • «τα πάντα ρει και ουδέν μένει»
  • κατά  Ηράκλειτον.