Τα αποτελέσματα εκλογών στο κρατίδιο Σαξονία – Άνχαλτ – Του Πέτρου Κονταρίνη

 

Από τον Πέτρο Κονταρίνη

Μεγάλος νικητής της εκλογικής αναμέτρησης στο ανατολικογερμανικό κρατίδιο, οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU), οι οποίοι κατάφεραν να αυξήσουν την εκλογική τους δύναμη κατά 7,3 μονάδες, αγγίζοντας το 37,1%.

Ακολουθούν:

Το αντιμεταναστευτικό και Ταυτοτικό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) με 20,8% (-3,5%). Το κόμμα Αριστερά με 11% (-5,3%). Οι Σοσιαλδημοκράτες με 8,4% (-2,2%). Οι Φιλελεύθεροι με 6,4 (+1,5%). Οι Πράσινοι με 5,9% (+0,7%).

Η μεγάλη αύξηση του ποσοστού των Χριστιανοδημοκρατών, τους δίνει μια άνεση κινήσεων, ώστε να επιλέξουν με ποιο κόμμα θα συνεργαστούν για την εκλογή του επόμενου Καγκελάριου και της κεντρικής κυβέρνησης στην Γερμανία.

Σχετικά με τα άλλα κόμματα, η Εναλλακτική για την Γερμανία, παρά τις μικρές απώλειες, διατηρεί το σημαντικό ποσοστό του 20% που προέρχεται κυρίως από ψηφοφόρους της αριστεράς της Ανατολικής Γερμανία και Σοσιαλδημοκράτες της Δυτικής. Είναι ο ουσιαστικός αντίπαλος των κυβερνήσεων Χριστιανοδημοκρατών, που σε συνεργασία με Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινους συγκυβερνούν τα τελευταία χρόνια την Γερμανία και κατ’ επέκταση την Ε.Ε., με σκληρή λιτότητα, κατάργηση των κανονικών κατακτήσεων, υποδαυλίζοντας εθνοτικές διαφορές και αντικατάσταση πληθυσμών με ένα υποπρολεταριάτο, που προέρχεται από την Μέση Ανατολή και λειτουργεί ως δεξαμενή φθηνού εργατικού δυναμικού.

Έτσι, είναι πολύ φυσικό οι Σοσιαλδημοκρατικοί, ως πρώην εργατικό κόμμα, από το 40 % που ήταν για πάρα πολλά χρόνια, να παρουσιάζουν μια συνεχή φθορά και καθίζηση στις εκλογικές αναμετρήσεις, κινούμενοι και σε μονοψήφια, όπως εδώ, επίπεδα.

Από την άλλη πλευρά, οι Οικολόγοι πριμοδοτούνται από επιχειρηματικά συμφέροντα της πράσινης ανάπτυξης, γιατί θεωρούν ότι η κερδοφορία τους έτσι λαμβάνει μια ιδεολογική διάσταση. Εξάλλου, έχουν δώσει επανειλημμένα εξετάσεις φιλοτουρκισμού και αντιρωσισμού, ώστε να γίνονται δεκτοί ως αξιόπιστο κόμμα του κατεστημένου, ενώ σπρώχνονται παντοιοτρόπως από τα συστημικά ΜΜΕ. Φαίνεται ότι σταδιακά εγκαταλείπονται από τους παλαιούς ακτιβιστές, αλλά καταφέρνουν μερικώς να τους αντικαθιστούν με νεο-γιάπηδες, που ενώ υπηρετούν τα πιο μαύρα σχέδια οικονομικής κατάληψης της Ευρώπης, θέλουν να λέγονται προοδευτικοί. Όπως φαίνεται όμως, η φιλοδοξία τους να γίνουν οι βασικοί εταίροι της Γερμανικής δεξιάς ως δεύτερο συστημικό κόμμα, απομακρύνεται.

Τέλος, η αριστερά, σταδιακά αλλά σταθερά, συρρικνώνεται από τα ερείσματα που διέθετε στα φτωχά στρώματα κυρίως στη ανατολική Γερμανία, αφού όλο και περισσότερο εγκαταλείπει τον ταξικό της προσανατολισμό, προσχωρώντας στον ανώδυνο για το κατεστημένο δικαιωματισμό της αναποτελεσματικής αριστεράς, που επικρατήστε σε Ελλάδα και Ισπανία, προκειμένου να παίξει κάποιο ρόλο εντός των επιλογών του κυρίαρχου νεοφιλελεύθερου μπλόκ.

Η Γερμανία ευθύνεται για δύο παγκόσμιους πολέμους που στοίχισαν τεράστιες καταστροφές στην ανθρωπότητα, γι’ αυτό είμαστε δυστυχώς αναγκασμένοι να παρακολουθούμε με μεγάλη προσοχή της εσωτερικές της εξελίξεις, καθώς με ανησυχία διαπιστώνουμε τη διόγκωση της πολιτικής και οικονομικής της ισχύος.