Βιβλιοπαρουσίαση – κριτική Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης: «Ομολογία Πίστεως»

ΛΕΩΝΙΔΑΣ Γ. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ:

«ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ»

ΔΟΚΙΜΙΑ . Εκδόσεις: ΒιβλιοΠΑΝΟΡΑΜΑ.ΑΜΑΛΙΑΔΑ 2021

 

Γράφει και σχολιάζει ο  Σταύρος Ιντζεγιάννης Συγγραφέας-Δημοσιογράφος

Κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό η συλλογή δοκιμίων –άρθρων του επιτίμου δικηγόρου – λογοτέχνη (πεζογράφου, ποιητή, δοκιμιογράφου) – τ. προέδρου πολυτέκνων και επί σειρά ετών μέχρι σήμερα προέδρου της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν/Δ Ελλάδος Λεωνίδα Μαργαρίτη, τέως αιρετού Νομαρχιακού και Δημοτικού συμβούλου με γόνιμη και πολυεπίπεδη παρουσία στην πνευματική – κοινωνική – πολιτιστική ζωή της πόλης και του νομού γενικότερα. Θα έλεγα η σωστή ερμηνεία του «ενεργός Πολίτης».

Ένα από τα πλέον υπεύθυνα είδη της γραμματείας μας το δοκίμιο που φέρει στη σφραγίδα του μεγάλα ονόματα όπως Αιμ. Χουρμούζιος, Γ. Θεοτοκάς, Τερζάκης, Ι.Μ .Παναγιωτόπουλος, Κων. Τσάτσος κ.α πολλοί από αυτούς που πρόλαβε η γενιά μου να διαβάσει – να φωτιστεί.

Ακολουθώντας τα βήματά τους ο Λεωνίδας Μαργαρίτης θητεύει στο δύσκολο όσο και υπεύθυνο αυτό είδος της γραμματείας μας, επικουρούμενος από τη νομική του κατάρτιση που τον βοηθά στην τεκμηρίωση των απόψεών του.

Πράγματι δύο από τα κύρια χαρακτηριστικά των απόψεών του είναι η πλήρης και παντιότροπη τεκμηρίωση που δεν αφήνει κενά και το θάρρος, η τόλμη θα έλεγα, να εκφράσει την άποψή του ενάντια σε ταγούς της πολιτικής και θρησκευτικής μας ζωής και θεσμοθετημένων απόψεων. Αυτό συνεπάγεται πλήρη γνώση του προβλήματος, ιδίως αυτών που επί σειράν ετών ταλανίζουν την καθ` ημέρα ζωή μας. 

Στις αρετές του δοκιμίου ως μέρος της γραμματείας μας – και στο οποίο ο Λεωνίδας Μαργαρίτης μένει επιτυχημένα πιστός – είναι ότι δημιουργεί ερεθίσματα για συζήτηση. Πράγματι αυτό που κάνει τον αναγνώστη να γυρίζει και να ξαναγυρίζει τη σελίδα που διάβασε σε έναν εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό του και τις δικές του απόψεις είναι το γεγονός ότι το πρόβλημα – το θέμα – το συμβάν- ερευνάται σε βάθος και από κάθε άποψη προβάλλοντας ακόμη και τις περί του αντιθέτου απόψεις .Έτσι ο αναγνώστης έχει άμεση πρόσβαση στη θέση και την άρνηση και την παρέμβαση του δοκιμιογράφου – αρθρογράφου. 

Ξεχωρίζουν από τα 45 – αν μετρώ καλά – θέματα που απασχολούν την γραφή του, τα έχοντα σχέση με τη θρησκεία (ταυτότητες, εκλογή επισκόπων, ο όρκος, ειδωλολατρία – σιμωνία, μάθημα των θρησκευτικών, η αγαμία του κλήρου κ.α) πράγμα που υπογραμμίζει τον σοβαρό ρόλο που παίζει γι’ αυτόν η θρησκεία στη ζωή μας και ο τρόπος με τον οποίο ο Ορθόδοξος – θρησκευόμενος αντιμετωπίζεται από τους ταγούς της ή μετέχει εκών-άκων  στα λειτουργικά της. Ομολογώ ότι χρειάζεται περίσσευμα πίστης αλλά και θάρρος για να βάλλεις τον δάκτυλο επί των τύπων των ήλων. π.χ το Συναινετικό διαζύγιο πολιτείας – εκκλησίας θέμα δεκαετιών και κομματικών αντεγκλήσεων –  κάτι που θα βγάλει πολλή κουβέντα!!!   

Ξεχωρίζω – αλλά ποιο να ξεχωρίσεις πρώτο ή δεύτερο – η αποποινικοποίηση των ναρκωτικών αμφιλεγόμενο θέμα που θα προκαλέσει συζητήσεις, δεδομένου του ρίσκου – το αναλαμβάνω την ευθύνη (έχει διαφορά η ατομική από την πολιτική ευθύνη) το «όρκος και θρησκευτική ελευθερία» πρόβλημα που ο κ. Μαργαρίτης το εξετάζει από τη νομική αλλά και τη θρησκευτική του πλευρά κι ακόμη ένα από τα δοκίμια του το «Κοινωνία γενικής υποκρισίας» όπου τίθεται επί τάπητος το γε νυν έχων ή μάλλον το…κρατούν. Στα πέραν των στενών μας ορίων μας «Η Αμερική ο νέος Ισραήλ» που δείχνει το εύρος της σκέψης του σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος κ.α.

Γενικότερα από την άποψη της γραφής το ύφος του το οποίο ξεφεύγοντας από το στενά συχνά  επιστημονικό – νομικό γίνεται προσιτό στον απλό αναγνώστη με την καθαρότητα της σκέψης και το προτέρημα να υπεισέρχεται στο βάθος ώστε να φωτίζει από κάθε πλευρά δίνοντας  στον αναγνώστη την ευχέρεια να μπει στη συζήτηση και ο ίδιος.

Θα έλεγα ότι η μεγάλη του αρετή είναι η απόλυτη – νομικά, συνειδησιακά, κοινωνικά, πολιτιστικά και πολιτικά – τεκμηρίωση και ακόμη πιο σπουδαίο το ότι δεν αρκείται σε επισημάνσεις αλλά καταθέτει προτάσεις λ.χ Αναγκαία η δια βίου εκπαίδευση όπου: Θεωρούμε συνεπώς πως η διαδικασία της δια βίου εκπαίδευσης χρειάζεται να αποτελέσει πεδίο εθνικού σχεδιασμού. Κι ακόμη ιδιαίτερα ενδιαφέρον για τη Δημοκρατική μας ζωή: Αναγκαία η θεσμοθετημένη λειτουργία των κομμάτων όπου η πρόταση: Να υπάρχει απαγόρευση με συνέπειες για τους εγγεγραμμένους σε περισσότερα του ενός κόμματα όπως επίσης και σε περισσότερες της μιας του ιδίου κόμματος. Οι διπλοεγγραφές να αποτελέσουν λόγο οριστικής διαγραφής!!!

Πιστεύω πως είναι ένα βιβλίο εργαλείο σκέψης και προβληματισμού που θα συζητηθεί πολύ και ακόμη από αυτά που την κάθε τους σελίδα τη συζητάς με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό σου και αυτό σε τελευταία ανάλυση είναι η αξία ενός βιβλίου.

Σ.Ι.

Πάτρα Ιούνιος 2021.