Η Ελλη Λάγιου γεννήθηκε στην επαρχία Θεολόγου και μεγάλωσε στο χωριό Γιαννιτσάτι της Βορείου Ηπείρου Αποφοίτησε απο τη Γεωπονική Σχολη. Ζει και εργάζεται στην Πάτρα από το 1992. Ξεκίνησε να γράφει ποιήματα από τα πρώτα εφηβικά της χρόνια, ίσως επηρεασμένη από την αγάπη για την ποίηση και τη λογοτεχνική φλέβα της οικογένειας, καθώς οι δύο θείοι της, Σταύρος και Σπύρος Λάγιος, έχουν εκδώσει ποιητικές συλλογές.
Είναι ενεργή σε πολλές ομάδες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ποιήματά της έχουν φιλοξενηθεί σε περιοδικά, εφημερίδες και ραδιόφωνα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και στη συλλεκτική έκδοση της “Φιλολογικής Πρωτοχρονιάς” της Ελλάδας. Έχουν μεταφραστεί σε αγγλικά, αραβικά, ιταλικά, ισπανικά και κινέζικα και περιλαμβάνονται σε διάφορες παγκόσμιες ανθολογίες.
Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές: “ΨΥΧΗΣ ΠΝΟΗ” με θετικές κριτικές και πρόσφατα “ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ”. Διαθέτει επίσης πολλά ποιήματα και παραμύθια και σύντομα θα εκδώσει το νέο της βιβλίο με διηγήματα όλα στις εκδόσεις “Κούρος”
Παραθέτει μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο περιοδικό “πατρινόραμα hellenic” και τη δημοσιογράφο Ευτυχία Λαμπροπούλου.
Πως προέκυψε η ανάγκη για συγγραφή;
Η ανάγκη για συγγραφή, θα έλεγα, γεννήθηκε μαζί μου. Από πολύ μικρή ηλικία, όταν ζούσα στο ορεινό χωριό μου, το Γιαννιτσάτι, ένιωθα την ανάγκη να απορροφήσω και να καταγράψω ό,τι με εντυπωσίαζε, είτε αυτό ήταν εικόνες από την πανέμορφη φύση, είτε ποιήματα, τραγούδια και παραμύθια που άκουγα από τα μεγαλύτερα αδέλφια μου. Η φύση που με περιτριγύριζε—τα ψηλά βουνά, το ποτάμι, το φεγγάρι—όλα αυτά μου έδιναν αφορμές για να εκφράζομαι. Ξεκίνησα από την τρίτη δημοτικού να ζωγραφίζω και να γράφω όπου έβρισκα χώρο, ενώ στα δώδεκα μου χρόνια άρχισα να κρατάω ημερολόγιο και να γράφω συνεχώς.
Ίσως επηρεασμένη από την αγάπη μου για την ποίηση και την οικογενειακή λογοτεχνική φλέβα, ένιωθα πάντοτε την ανάγκη να αποτυπώσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου στο χαρτί. Για μένα, η συγγραφή ήταν ένας τρόπος να εκφράσω την εσωτερική μου φωνή, να συνομιλήσω με τον εαυτό μου και να ανακαλύψω ποια είμαι πραγματικά, ειδικά σε μια εποχή όπου οι συνθήκες της δικτατορίας δεν επέτρεπαν να εκφραστεί κανείς ελεύθερα.
Στα ημερολόγιά μου υπάρχουν πολλές σελίδες που λείπουν—τις έσκιζα από φόβο μήπως κάποιος τις βρει και αντιμετωπίσω συνέπειες. Όμως, πριν από δύο χρόνια, καθώς ξεφύλλιζα τα παλιά μου κείμενα, βρήκα μια σημείωση που είχα γράψει:
“Έξω μια απόλυτη ησυχία. Κάνει πολύ κρύο. Μάλλον αύριο το τοπίο θα είναι άσπρο. Απόψε θα ήθελα πολύ να είχα να διαβάσω ποίηση του Γκαίτε… μέχρι το πρωί.”
Δεν το θυμόμουν καν, όμως όταν το διάβασα, μετά από σαράντα χρόνια, πραγματοποίησα την επιθυμία μου, και αυτό μου προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση. Είναι αλήθεια πως ό,τι γράφεται, δεν ξεχνιέται ποτέ.
Τι σημαίνει ποίηση για εσάς;
Η ποίηση για μένα είναι η απόλυτη μορφή δημιουργίας—είναι η ίδια η ζωή. Είναι ένα προσωπικό είδος έκφρασης και νομίζω πως έχω το δικό μου στυλ που μου αρέσει. Γράφω αβίαστα και με συναίσθημα, και πιστεύω ότι αυτό αγγίζει τους αναγνώστες. Είναι ο τρόπος με τον οποίο μιλάω με τη γλώσσα της ψυχής και της αλήθειας. Μέσα από την ποίηση, μπορώ να εκφράσω τις πιο βαθιές μου σκέψεις και συναισθήματα, να συνομιλήσω όχι μόνο με τον εαυτό μου αλλά και με τους άλλους. Είναι ένα συνεχές ταξίδι αυτοανακάλυψης και εξερεύνησης των συναισθημάτων που μας ενώνουν ως ανθρώπους.
Για μένα, η ποίηση είναι κάτι παραπάνω από λέξεις στο χαρτί. Αν και είναι δύσκολο να αποδώσω πλήρως τι σημαίνει η ποίηση για μένα, θα έλεγα ότι είναι η ζωντανή έκφραση της ψυχής μου, ένας τρόπος να ανακαλύπτω συνεχώς τον εαυτό μου και να μοιράζομαι αυτή την ανακάλυψη με τον κόσμο. Κάθε ποίημα είναι μια στάση για περισυλλογή και σκέψεις:
“Ποια ενέργεια σπρώξαμε εντός, πονάει μαζί μας;
Ποιος φόβος συρρικνώνει την αντοχή στα φτερά;
Ποια ανέγγιχτα ανείπωτα αφήσαμε κάπου μακριά;
Ποια σκόνη τυφλώνει το δρόμο της ψυχής μας;”
Μιλήστε μας λίγο για τα πονήματά σας που έχουν εκδοθεί.
Στο λύκειο, κάποια από τα ποιήματά μου είχαν εκδοθεί στην περιφερειακή εφημερίδα “Νίκη”. Έχω εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές, την “ΨΥΧΗΣ ΠΝΟΗ” και τις “ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ”, οι οποίες έχουν λάβει θετικές κριτικές. Στις συλλογές μου, εξετάζω θέματα όπως η αγάπη, η απώλεια και η εσωτερική αναζήτηση, μέσα από έναν συναισθηματικό και πολυδιάστατο φακό. Το οπισθόφυλλο της συλλογής “Αποχρώσεις Συναισθημάτων” περιγράφει το βιβλίο ως μια συμβολική βάρκα που πλέει μοναχικά στη θάλασσα, περικυκλωμένη από τις μαγευτικές αποχρώσεις του ηλιοβασιλέματος. Αυτή η εικόνα αντικατοπτρίζει την πορεία της ψυχής μέσα από τα συναισθήματα, με τα χρώματα του ουρανού και της θάλασσας να μπλέκονται με τις λέξεις, δημιουργώντας ένα αρμονικό σύμπαν γεμάτο ρομαντισμό και γαλήνη. Κάθε ποίημα προσκαλεί τον αναγνώστη να εξερευνήσει βαθύτερα τις αποχρώσεις της δικής του ψυχής, καθοδηγώντας τον σε μια περιπέτεια συναισθηματικής έντασης και ποιητικής ομορφιάς.
Ποιήματά μου έχουν μεταφραστεί σε αγγλικά, ισπανικά, αλβανικά, ιταλικά, κινέζικα και αραβικά, και έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και εφημερίδες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Επιπλέον, έχουν συμπεριληφθεί σε παγκόσμιες ανθολογίες και στη συλλεκτική έκδοση της “Φιλολογικής Πρωτοχρονιάς” της Ελλάδας. Έχω συμμετάσχει σε παγκόσμια φεστιβάλ ποίησης, διευρύνοντας το κοινό μου πέρα από τα σύνορα της χώρας. Εκτός από ποίηση, έχω γράψει αρκετά παραμύθια και στίχους για τραγούδια.
Από πού πηγάζει η έμπνευσή σας για δημιουργία;
Η έμπνευσή μου πηγάζει από την αγάπη για τις κόρες μου και την οικογένειά μου, που αποτελούν την κινητήρια δύναμη στη δημιουργική μου πορεία. Μέσα από τα μάτια τους, ξαναβλέπω τον κόσμο με νέα ματιά και βρίσκω έμπνευση σε κάθε στιγμή. Η νοσταλγία για τους γονείς μου, η αγάπη και η υποστήριξή τους, που έχουν γίνει φάρος στον δρόμο μου, είναι θεμελιώδη στοιχεία της δημιουργικής μου διαδικασίας. Το ορεινό χωριό μου, το Γιαννιτσάτι της Βορείου Ηπείρου, με τις αναμνήσεις και την απώλεια αγαπημένων προσώπων, με ωθεί να εξερευνώ τις έννοιες της απώλειας και της νοσταλγίας στα έργα μου.
Παράλληλα, η βαθιά συγκίνηση που νιώθω για κοινωνικά ζητήματα, όπως οι φυσικές καταστροφές, η αδικία, η εκμετάλλευση, οι πόλεμοι και η προσφυγιά, συχνά αντανακλάται στη γραφή μου. Η αγάπη για τα παιδιά και τους συνανθρώπους μου με εμπνέει επίσης, καθώς πιστεύω στην αξία της συμπόνιας και της κατανόησης. Λατρεύω την πανίδα και τη χλωρίδα, οι οποίες γίνονται πηγή έμπνευσης. Η καλοσύνη στα μάτια των ζώων, όπως ένα σπουργιτάκι που με παρακολουθεί επίμονα από τον φράχτη, είναι για μένα ιδιαίτερα συγκινητική.
Επιπλέον, συμμετέχω ενεργά σε πολλές ομάδες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπου οι αλληλεπιδράσεις με άλλους δημιουργούς μου δίνουν νέες προοπτικές και ιδέες, τις οποίες ενσωματώνω στο έργο μου.
Αν θέλατε να χαρακτηρίσετε τον εαυτό σας επιγραμματικά, τι τίτλο θα βάζατε;
Το κυριότερο που με χαρακτηρίζει είναι η ευαισθησία και η συμπόνια για τον συνάνθρωπο. Η προσφορά, η αναζήτηση της αλήθειας, και η καταπολέμηση της εκμετάλλευσης και της αδικίας είναι αξίες που καθοδηγούν τη ζωή και το έργο μου. Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω τον εαυτό μου επιγραμματικά, θα έλεγα «Αναζητήτρια της Αλήθειας». Η συνεχής προσπάθειά μου να ανακαλύψω την αλήθεια, τόσο στον εσωτερικό όσο και στον εξωτερικό κόσμο, είναι αυτή που με καθοδηγεί. Με κάθε ποίημα και ιστορία, προσπαθώ να εμβαθύνω στα συναισθήματα και τις σκέψεις που μας συνδέουν, αναζητώντας το ουσιώδες και το αυθεντικό.
Τέλος, τι άλλο να περιμένουμε από εσάς προσεχές διάστημα;
Ετοιμάζομαι να εκδώσω ένα νέο βιβλίο με διηγήματα, το οποίο θα διερευνά διάφορες πτυχές της ανθρώπινης εμπειρίας και κοινωνικά θέματα με έναν μοναδικό και συγκινητικό τρόπο. Παράλληλα, συνεχίζω να δουλεύω πάνω σε νέα ποιήματα και παραμύθια, με στόχο να μοιραστώ περισσότερες ιστορίες που μπορούν να αγγίξουν και να εμπνεύσουν το κοινό μου. Είμαι ενθουσιασμένη για το μέλλον και ανυπομονώ να μοιραστώ τα νέα μου έργα με τους αναγνώστες.
Πέρα από τις ήδη εκδοθείσες ποιητικές συλλογές μου, διαθέτω πολλά ποιήματα που δεν έχουν ακόμη εκδοθεί. Η διαδικασία της έκδοσης αποτελεί για μένα μια μεγάλη πρόκληση, κυρίως λόγω του κόστους που συνεπάγεται. Παρά τις δυσκολίες, η επιθυμία μου να μοιραστώ τη δουλειά μου παραμένει ισχυρή. Με πείσμα, επιμονή και υπομονή, που με χαρακτηρίζουν, ελπίζω πως θα τα καταφέρω και θα ξεπεράσω τις προκλήσεις. Είμαι Ελληνίδα και είμαι περήφανη για τη μικρή μου προσφορά στην ποίηση και τον πολιτισμό.
Να σας παρακαλέσω κάτι αν γίνεται
Στις 5 του Σεπτέμβρη 7 η ώρα το απόγευμα γίνεται η παρουσίαση των δύο ποιητικών συλλογών
Πειραιώς 8 πέμπτος όροφος στην Ομόνοια.
Κυρία Ευτυχία Λαμπροπούλου, σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη, καθώς και το πανελλαδικό περιοδικό «Πατρινόραμα-Hellenic» για τη φιλοξενία.