Ο Αντώνης Καφετζόπουλος μιλά στην δημοσιογράφο Ευτυχία Λαμπροπούλου και στο «πατρινόραμα-hellenic» για την παράσταση «Άσπρο – Μαύρο» και για τα μεγάλα ερωτήματα που συνοδεύουν διαχρονικά τον άνθρωπο. Μέσα από μια συζήτηση γεμάτη ειλικρίνεια, αναφέρεται στη βία, στη μοναξιά, στη φιλία, στην αγωνία της ύπαρξης και στη δύναμη του θεάτρου να φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με τις πιο βαθιές του σκέψεις. Με λόγο άμεσο και ουσιαστικό, φωτίζει τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ελπίδα και στο σκοτάδι, εκεί όπου γεννιούνται οι πιο αληθινές ανθρώπινες ιστορίες.
Κύριε Καφετζόπουλε, στο «Άσπρο – Μαύρο» βυθίζεστε σε έναν ήρωα που έχει χάσει σχεδόν κάθε πίστη στη ζωή. Υπήρξαν στιγμές στις πρόβες που αυτός ο εσωτερικός σκοτεινός κόσμος σάς άγγιξε προσωπικά;
Όχι, κάθε άλλο. Η δουλειά μας είναι μάλλον πολύ πιο εγκεφαλική απ’ ότι φαντάζεται ο κόσμος. Δεν ψάχνω να επηρεαστώ από το ρόλο, προσπαθώ να τον καθοδηγήσω και να τον εμπνεύσω να είναι αληθινός, ενώ στη πραγματικότητα δεν είναι.
Το έργο του Κόρμακ ΜακΚάρθι κουβαλά μια σκληρή αλήθεια για τον άνθρωπο. Πιστεύετε πως σήμερα, μέσα στην κοινωνική κόπωση και τη μοναξιά της εποχής, το κοινό αναγνωρίζει περισσότερο τον εαυτό του μέσα σε αυτή την ιστορία;
Νομίζω ότι το συγκεκριμένο έργο δεν αφορά καθόλου την σύγχρονη κατάσταση του κόσμου. Η συζήτηση που γίνεται είναι πολύ παλιά και περίπου αφορά πράγματα για τα οποία οι άνθρωποι αναρωτιούνται από την πρώτη στιγμή που υπήρξε ανθρωπότητα. Η βία, ο εγωισμός, το νόημα της ύπαρξης, ο θάνατος, η φιλία, η πνευματικότητα και ο φόβος μπροστά στο άγνωστο μας συντροφεύουν και θα συνεχίσουν να μας απασχολούν για πάντα.
Στη σκηνή απέναντί σας βρίσκεται ο Ζερόμ Καλούτα, ένας άνθρωπος που εκπροσωπεί την πίστη και την ελπίδα. Πώς χτίστηκε αυτή η ένταση ανάμεσα σε δύο τόσο διαφορετικούς κόσμους χωρίς να χαθεί η ανθρώπινη τρυφερότητα;
Μα αυτή είναι και η βαθύτερη πλοκή του έργου. Η φιλία που γεννιέται μέσα στη σύγκρουση και παρά τις θεμελιώδεις διαφωνίες.
Εκτός από πρωταγωνιστής, είστε και σκηνοθέτης και μεταφραστής της παράστασης. Υπήρξε κάποια φράση του έργου που, μεταφράζοντάς τη στα ελληνικά, νιώσατε ότι σας “πλήγωσε” ή σας συγκίνησε περισσότερο από όσο περιμένατε;
Δεν θα το έλεγα. Η αγωνία και οι αμφιβολίες κυριαρχούν. Πάντα και μέχρι την τελευταία στιγμή της προετοιμασίας ή το τελευταίο λεπτό της τελευταίας παράστασης.
Το «Άσπρο – Μαύρο» ξεκίνησε από το Θέατρο Επί Κολωνώ και τώρα ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα. Πώς αλλάζει η ενέργεια της παράστασης όταν συναντά διαφορετικές πόλεις και διαφορετικούς ανθρώπους;
Οι διαφορές είναι πολύ μικρές για να μην πω ανύπαρκτες. Θα έλεγα ότι είναι μικρότερες γεωγραφικά απ’ ότι από βράδυ σε βράδυ στην ίδια πόλη. Το κοινό είναι μοναδικό κάθε φορά και αντιδρά άλλες φορές σύμφωνα με τις προσδοκίες μας και μερικές φορές απρόβλεπτα.
Η παράσταση περιστρέφεται γύρω από το ερώτημα αν τελικά υπάρχει λόγος να συνεχίσει κανείς να ζει. Πιστεύετε ότι το θέατρο οφείλει σήμερα να ανοίγει τόσο δύσκολες συζητήσεις, ακόμη κι αν φέρνει το κοινό σε συναισθηματική αμηχανία;
Μάλλον αφορά περισσότερο το αν αξίζει να υπάρχει ανθρωπότητα και δευτερευόντως την ατομική επιβίωση. Νομίζω ότι θέατρο και γενικότερα οι τέχνες δεν οφείλουν καμμιά συμμόρφωση στο πνεύμα των ημερών που ζουν οι κοινωνίες. Σε τελευταία ανάλυση μετράει η καλή ή κακή παράσταση.
Μετά από τόσα χρόνια πορείας στο ελληνικό θέατρο και την τηλεόραση, αισθάνεστε πως έργα σαν το «Άσπρο – Μαύρο» ενδιαφέρουν περισσότερο το κοινό επειδή δεν δίνουν εύκολες απαντήσεις, αλλά αφήνουν τον θεατή μόνο απέναντι στις σκέψεις του;
Δεν έχω ιδέα τι ενδιαφέρει το κοινό. Κανείς μας δεν ξέρει. Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να επιλέγω όσο μου το επιτρέπει η ‘αγορά’ αυτό που νομίζω ότι μπορώ να κάνω καλά. Να είναι δηλαδή χρήσιμο με κάποιον τρόπο, να έχει καλλιτεχνικό ενδιαφέρον και να είναι ψυχαγωγικό με την βαθύτερη έννοια.
Την Κυριακή 17 Μαΐου 2026 στις 18.15, το Κινηματοθέατρο «Πάνθεον» στην Πάτρα ανοίγει τη σκηνή του για μια από τις πιο δυνατές θεατρικές συναντήσεις της χρονιάς. Το «Άσπρο Μαύρο» του Cormac McCarthy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Αντώνη Καφετζόπουλου, με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τον Ζερόμ Καλούτα, φέρνει στο κοινό έναν συγκλονιστικό διάλογο για την πίστη, τη μοναξιά, τη φιλία, την ελπίδα και την ανθρώπινη ύπαρξη. Μέσα από μια παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, οι θεατές καλούνται να σταθούν απέναντι στα μεγάλα ερωτήματα της ζωής και να βιώσουν μια θεατρική εμπειρία που δύσκολα ξεχνιέται. Τα εισιτήρια διατίθενται ηλεκτρονικά μέσω More.com.
