“Γιατί τόσο μίσος στην κοινωνία;” του Σωτήρη Γεωργίου

Καθημερινά βλεπουμε τι γίνεται γύρω μας. Πόσο μίσος υπάρχει στην κοινωνία γύρω μας για τα πάντα. Και μάλιστα ακόμα χειρότερα από τις εποχές τις παλιές που όλα αυτά ήταν γύρω από την πολιτική και στα καφενεία αν θυμάστε! Πλέον όμως καθημερινά γίνεται ένας χαμός και κινδυνεύεις κανονικά. Μίσος στις σχέσεις των ανθρώπων με απίστευτη βία. Σωματική και ψυχολογική. Και ειδικά με θύματα τις γυναίκες. Μίσος στις δουλειές. Να πάρει ο ένας την θέση του άλλου. Να γκρεμίσει τον ικανό. Μίσος στα οπαδικά ζητήματα. Με θανάτους και επιθέσεις. Μίσος και μπούλινγκ στα σχολεία και κατακόρυφη αύξηση της βίας των ανηλίκων. Μίσος ακόμα και στα sosial media που γράφεις κάτι και από κάτω πολλοί δεν καταθέτουν απλά την γνώμη τους αλλά σου επιτίθενται ακόμα και με κατάρες και απειλές. Μια άρρωστη κοινωνία μίσους, εχθρότητας και αντιπαλότητας. Που βολεύει πάντα το παγκόσμιο σύστημα καθώς από τι κινδυνεύουν διαχρονικά τα σχέδιά του; Από τις επαναστάσεις. Τις ιδεολογικές βασικά.

 

Οπότε τι έχει καταφέρει το σύστημα; Να σε βάζει να τσακώνεσαι για τα πάντα (!) με τον διπλανό σου. Έτσι δεν ενώνεσαι ποτέ. Δεν σκέφτεσαι. Άρα η μάζα δεν σκέφτεται, δεν συλλογίζεται. Δεν ενώνονται οι άνθρωποι απέναντι στα προβλήματα και δεν αποτελούν απειλή για το σύστημα. Και πως έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο; Πολλές οι αιτίες και από διάφορες πηγές. Ακόμα και η περίοδος του κόβιντ έπαιξε τον ρόλο της σύμφωνα με ειδικούς με τον εγκλεισμό. Η κατακόρυφη αύξηση της βίας των ανηλίκων έχει να κάνει και με τα όσα βλέπουν στο ίντερνετ αλλά έχοντας και πρόσβαση από μικρές ηλικίες στα σόσιαλ που σταδιακά πολλές χώρες πια αρχίζουν να απαγορεύουν. Η ακρίβεια της εποχής και το άγχος για το μέλλον φέρνει ανισορροπία και εντάσεις. Ακόμα και άλλα τεχνολογικά ζητήματα μπορεί να ευθύνονται μάλιστα για μια αόρατη εσωτερική ένταση που αισθανόμαστε πολλές φορές. Η ζήλεια επίσης και αισθήματα θυμού που προκύπτουν από τα σόσιαλ μίντια που βλέπεις τις ζωές άλλων που πολλές φορές είναι και φέικ, παίζουν τον ρόλο τους. Και είμαστε σε μια εποχή που όλοι είναι έτοιμοι για καβγά κα τσαμπουκά και κάτι κακό. Από το γήπεδο ως για μια θέση πάρκινγκ. Σε μια εποχή που ελάχιστοι ασχολούνται με την αυτοβελτίωση αλλά ψάχνουν να φορτώσουν τα πάντα για την ζωή τους που δεν τους αρέσει στους διπλανούς τους και στους άλλους. Και έτσι ξεσπάνε κατά πάντων. Με τον τρόπο αυτο δεν υπάρχει καλή κοινωνία, δεν είναι καλά οι ίδιοι οι άνθρωποι, η τοξικότητα και η ένταση κυριαρχεί και το αποτέλεσμα είναι αυτοκτονίες,θάνατοι,βιαιοπραγίες, καταθλιψη, αύξηση ουσιών και ναρκωτικών. Και ενώ απ έξω βλέπουμε σε πολλές περιπτώσεις το χρυσό περιτύλιγμα…