Μίλησε στο περιοδικό μας, από ψυχής, με τον αφοπλιστικό αυθορμητισμό και την ειλικρίνεια που την διέπει. Απολαύστε την!
Συνέντευξη τον Παναγιώτη Ρηγόπουλο
Είναι μία πολυσχιδής και πολυτάλαντη προσωπικότητα, που ήταν μονίμως καλοδεχούμενη στα σπίτια των Ελλήνων τηλεθεατών μέσα από την μικρή οθόνη, προσφέροντας ποιοτικό πρόγραμμα και αψιμυθίωτες στιγμές ανθρώπινης επικοινωνίας. Με την εγγενή ενάργειά της, το μειλίχιο ύφος, την ευγλωττία και την καλλιτεχνική δεινότητα που ανέκαθεν την χαρακτήριζαν, πέτυχε να ξεχωρίσει στο τραγούδι, στην υποκριτική, αλλά και στην τηλεοπτική παρουσίαση.
Η Τζοβάνα Φραγκούλη, ήταν πράγματι ένα παιδί – θαύμα, αφού από την ηλικία των δύο μόλις ετών (!) ξεκίνησε τη συμμετοχή της στις θρυλικές ταινίες του ασπρόμαυρου ελληνικού κινηματογράφου, όπως ο «Λουστράκος» του 1962 με τους Βασιλάκη Καϊλα και Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Συνέχισε να εμφανίζεται δίπλα σε σπουδαία ονόματα και πρωταγωνιστές, πλουτίζοντας έτσι τις εμπειρίες και καλλιεργώντας το έδαφος για τη λαμπρή συνέχεια της.
Αεικίνητη, γοητευτική και λαμπερή πάντοτε, η Τζοβάνα Φραγκούλη, εξακολουθεί να είναι τόσο δραστήρια, τελειοθηρική και λυσιτελής,
κινούμενη μεταξύ ΗΠΑ, Ευρώπης και Ελλάδας, προωθώντας έτσι τις επαγγελματικές της καινοτομίες. Απέχει πεισματικά από την ελληνική τηλεόραση, παρά τις κατά περιόδους δελεαστικές προτάσεις που έχει δεχθεί. Έχει όμως δημιουργήσει τη μεγάλη έκπληξη στο YouTube, με το προσωπικό της κανάλι, μέσω του οποίου εκπληρώνει ευχές του κόσμου και αναδεικνύντας αφιλοκερδώς αξιόλογους καλλιτέχνες! Αν και αρνείται να ξοδεύεται σε συνεντεύξεις, έκανε μία μοναδική εξαίρεση για το «πατρινόραμα».
Ποιος ήταν ο λόγος για την αποχώρησή σας από την τηλεόραση;
«Ήταν καθαρά δική μου πρωτοβουλία να σταματήσω την τηλεόραση! Διότι θεώρησα, ότι η τηλεόραση είχε αρχίσει να φθίνει, να πηγαίνει προς τα κάτω. Σταμάτησα βέβαια και για άλλους λόγους. Γιατί άλλαξα τη ζωή μου, ζω τα τελευταία χρόνια τον περισσότερο καιρό στη Νέα Υόρκη. Δεν στενοχωρήθηκα για την απόφαση που πήρα, δεν μετάνιωσα. Και νομίζω ότι έκανα καλά!»
Σιχαθήκατε κάποια στιγμή το τηλεοπτικό κύκλωμα;
«Μπορεί με κάποιους ανθρώπους να είχα κάποιο πρόβλημα, αλλά μπορεί και εκείνοι να είχαν μαζί μου. Δεν θα ήθελα να πω ότι σιχάθηκα, αλλά κατάλαβα ότι δεν υπάρχει λόγος τόσης μεγάλης προσπάθειας, δουλειάς, αγωνίας εκ μέρους μου, για μια τηλεόραση που είχε αρχίσει να φθίνει. Να σκεφτείτε ότι ακόμα και καλεσμένη που μου ζητάνε να παραστώ σε εκπομπές όλων των καναλιών, δεν ανταποκρίνομαι. Όχι ότι έχω κάτι με κανέναν. Απλά θεωρώ, ότι προσθέτουν οι εκπομπές από τον κάθε καλεσμένο και όχι το αντίστροφο».
«ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΟΝΟΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ»
Πως βλέπετε την σημερινή τηλεόραση, την επίδραση και τον ρόλο της;
«Δεν υπάρχει ούτε εκπαιδευτικός, ούτε διασκεδαστικός ρόλος στην τηλεόραση πλέον. Βλέπουμε μια πίκρα, μια στενοχώρια. Ακόμα και οι σειρές συνέχειες, έχουν πόνο, δάκρυ. Δεν ξέρω, ίσως να είναι η γραμμή αυτή. Αλλά πιστέψτε με, δεν είναι έτσι παντού, στο εξωτερικό δεν είναι έτσι. Και αυτό που συναντάμε τα τελευταία δύο χρόνια στην ελληνική τηλεόραση, τουλάχιστον που παρακολουθώ εγώ, δεν νομίζω ότι μου παρουσιάζει κάποιους λόγους για να μου αρέσει. Υπάρχουν κάποιες χαρούμενες εκπομπούλες, αλλά από εκεί και πέρα δεν μπορώ να γίνω τηλεθεάτρια σε έναν πόνο. Γιατί είναι ένας διαρκής πόνος η ελληνική τηλεόραση».
Τι λείπει περισσότερο από την ελληνική τηλεόραση σήμερα;
«Νομίζω ότι η ελληνική τηλεόραση, θα έπρεπε να βγάζει πιο ελληνικά πράγματα. Έχουμε τόσες ιδέες ως Έλληνες, θα μπορούσαμε να έχουμε πιο ελληνική τηλεόραση σε αυτά που παρουσιάζουν, σε αυτά που πουλάνε και σε αυτά που αγοράζουν τα κανάλια. Δυστυχώς, έχουν βολευτεί με ξένες παραγωγές και αντί να πουλάμε εμείς προς τα έξω ιδέες, παραγωγές, δυστυχώς αγοράζουμε. Και γιατί να αγοράσουμε; Εγώ ξέρω πάρα πολύ κόσμο, που καταθέτει ιδέες στα κανάλια, αλλά απορρίπτονται. Εγώ δεν συμφωνώ με αυτό, γιατί πιστεύω ότι έχουμε ταλέντα και καινοτόμες ιδέες». Διαπιστώνουμε ότι η τηλεόραση έχει πλημμυρίσει από κήνσορες και τιμητές, κάθε είδους και σε κάθε τομέα… «Αν θέλανε θα είχαν εκτοξεύσει την ελληνική τηλεόραση. Το εύκολο όμως βολεύει τα κανάλια. Τώρα όλοι γίνονται πανελίστες, παρουσιαστές,ηθοποιοί. Όλοι γίνονται τιμητές των άλλων. Εγώ αυτό το σύστημα δεν μπορώ να το δεχθώ. Είμαι πολύ χαρούμενη που απέχω συνειδητά».
«ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΤΗΝ TV, ΜΙΑ ΜΙΖΕΡΙΑ…»
Δεν έχετε δεχθεί προτάσεις για επανάκαμψη σας στην μικρή οθόνη;
«Θα σας αποκαλύψω, ότι από την περασμένη Άνοιξη έως σήμερα, μου έχουν γίνει δύο προτάσεις από κανάλια, αλλά δεν τις συζήτησα
καν. Αν η τηλεόραση κάποια στιγμή πάρει τα πάνω της, θα το ήθελα πολύ. Τώρα δεν νομίζω ότι με αφορά. Βλέπουμε ένα κουτσομπολιό διαρκές, μια μιζέρια, ο ένας κατηγορεί τον άλλον. Ο ένας γίνεται δικαστής, ο άλλος δικηγόρος,ο άλλος παρουσιαστής και μετά γίνονται όλοι ένα πράγμα μαζί! Δεν είναι ωραίο, υπάρχει μία πτώση της ποιότητας. «Άντε να το κάνουμε, δεν βαριέσαι;», κάπως έτσι φαίνεται να είναι η
λογική των καναλιών».
«Έπαιξα πρώτη φορά σε ταινία, σε ηλικία 2 ετών και συνέχισα μέχρι και τα 13 μου σε πάρα πολλές ταινίες. Βέβαια, όταν ήμουν 13, φαινόμουν για 18, λόγω διάπλασης!»
«ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΝΑΜΕ 60 ΚΑΙ 70% ΤΗΛΕΘΕΑΣΗ»
Δεν είναι όμως «συνένοχο» για τις επιλογές των καναλιών και το τηλεοπτικό κοινό;
«Το κοινό, ό,τι του δώσεις θα το φάει. Ειδικά μιας ηλικίας κοινό, που δεν βγαίνει από το σπίτι του και χαζεύει τηλεόραση. Σήμερα πανηγυρίζουν τα κανάλια για θεαματικότητες 15%! Μα είναι αυτά νούμερα για να πανηγυρισμούς; Εγώ με τέτοια νούμερα, θα είχα κρυφτεί σε μια γωνίτσα! Που κάναμε κάποτε, 60 και 70% τηλεθέαση». Η αγάπη όμως του κόσμου φαντάζομαι παραμένει το πρόσωπό σας. Έτσι δεν είναι; «Αυτή η αγάπη και ο σεβασμός του κόσμου, είναι για μένα η κληρονομιά μου! Εμένα όμως, η αναγνωρισιμότητα με ενοχλεί. Την αγαπάω τη δουλειά αυτή, αλλά δεν την κάνω για να προβάλλομαι. Εγώ ντρέπομαι! Πολλές φορές περπατάω και ντρέπομαι που με αναγνωρίζουν. Αλλά φυσικά δεν σνομπάρω ποτέ κανέναν. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σταρς. Είναι απλά αναγνωρίσιμοι. Η Ελλαδίτσα μας είναι μικρή και υπάρχουν απλά αναγνωρίσιμοι» .
«Με ενοχλεί η έπαρση που υπάρχει στην Ελλάδα. Εμένα δεν μου αρέσει το ύφος. Μου αρέσει η απλότητα στους ανθρώπους.»
Στο εξωτερικό τι συμβαίνει ακριβώς με τους διάσημους;
«Στην Αμερική βλέπεις τους μεγάλους σταρς να τρώνε δίπλα σου και να μην ασχολείται κανείς με αυτούς. Γιατί δεν θέλουν να τους ενοχλήσουνε.
Περπατάς στο δρόμο τους βλέπεις και σου χαμογελάνε. Εδώ στην Ελλάδα, ντρέπεσαι, φοβάσαι να μιλήσεις σε κάποιον «διάσημο», γιατί μπορεί να σε αντιμετωπίσει απαξιωτικά, να έχει και τον σωματοφύλακα δίπλα του. Είναι αλλιώς τα πράγματα στο εξωτερικό. Με ενοχλεί η έπαρση που υπάρχει στην Ελλάδα. Εμένα δεν μου αρέσει το ύφος. Μου αρέσει η απλότητα στους ανθρώπους».
«ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 2 ΕΤΩΝ»
Πώς έγινε η ενασχόλησή σας με τονκινηματογράφο; «Έπαιξα πρώτη φορά σε ταινία, σε ηλικία 2 ετών και συνέχισα μέχρι και τα 13 μου σε πάρα πολλές ταινίες. Βέβαια, όταν ήμουν 13, φαινόμουν για 18, λόγω διάπλασης! Μπορεί να μην ήταν συνειδητή η εμπλοκή μου, αλλά είχα μια πολύ μεγάλη αγάπη για αυτό που έκανα. Όταν έβλεπα μια κάμερα ή έναν φωτογραφικό φακό μπροστά μου, χαιρόμουν πάρα πολύ. Μου άρεσε ο κινηματογράφος, αλλά όταν έγινα 17-18 ετών, είχε αρχίσει να φθίνει. Μετά έκανα και θέατρο, έχω καλή εμπειρία γιατί συνεργάστηκα με πολύ καλούς ηθοποιούς τότε. Και μετά μπήκα στην τηλεόραση. Έφθασα σε σημείο, να κάνω το πρωί τηλεόραση, το μεσημέρι γύρισμα, το βράδυ στο θέατρο. Ήταν υπερβολικό όλο αυτό! Κρατώ όλες τις όμορφες στιγμές και θεωρώ ότι ήμουν τυχερή, γιατί συνεργάστηκα με ανθρώπους που με βοήθησαν και που μου μετέδωσαν τη γνώση τους».
«Το κανάλι μου στο you tube»
Δημιουργήσατε στο You Tube ένα κανάλι που αναδεικνύει νέα ταλέντα, το οποίο σημειώνει ρεκόρ επισκεψιμότητας. Πώς προέκυψε;
«Έφτιαξα αυτό το κανάλι στο YouTube και αν και δεν το έχω επικοινωνήσει, υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και ανταπόκριση από τον κόσμο. Στόχος μου είναι σταδιακά, το κανάλι αυτό να ανέβει πάρα πολύ. Θέλω να κάνω και πράγματα στο εξωτερικό. Στην αρχή είχαμε κλείσει πολύ σημαντικά ραντεβού, με σπουδαίες προσωπικότητες, αλλά λόγω covid ακυρώθηκαν τα πάντα. Υλοποιώ τώρα μικρές επιθυμίες του κόσμου και θεωρώ ότι κάποια στιγμή θα κάνουμε και πολύ πιο σημαντικά πράγματα. Αλλά πάντα με την προϋπόθεση να είμαι χρήσιμη. Αυτό είναι χαρά για μένα. Και βέβαια, όλο αυτό γίνεται από μέρους μας αφιλοκερδώς. Δεν πληρώνει κανένας από αυτούς που προβάλλουμε και προτείνουμε, τίποτα απολύτως. Θέλω να με βοηθάει ο Θεός να κάνω έργο, που να βοηθάει τον κόσμο. Είναι κάτι που μου αρέσει πολύ. Και μέσα από το κανάλι μου στο YouTube και γενικότερα όπως μπορώ. Γιατί όπως ξέρετε υπάρχει πάρα πολύς πόνος, υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα στον κόσμο. Και όποιοι μπορούν θα πρέπει να ενεργοποιούνται και έστω και το ελάχιστο να δίνουν στον συνάνθρωπό τους».
«Εμένα όμως, η αναγνωρισιμότητα με ενοχλεί. Την αγαπάω τη δουλειά αυτή, αλλά δεν την κάνω για να προβάλλομαι. Εγώ ντρέπομαι!»
«ΝΤΑΪΑΝΑ: μια σεμνή, θλιμμένη πριγκίπισσα» Αλησμόνητη έχει μείνει η τηλεοπτική συνάντησή σας με την αείμνηστη πριγκίπισσα Νταϊάνα. Τι θυμόσαστε από εκείνη την εκπομπή;
«Υπάρχει πάρα πολύ υλικό, που δεν μεταδόθηκε ποτέ στην τηλεόραση, από αυτή την επίσκεψη. Σεβαστήκαμε τη μνήμη της Νταϊάνας και δεν βγάλαμε όλο το υλικό που καταγράψαμε από αυτή την συνάντηση. Μας έχουν προσεγγίσει από ένα ξένο κανάλι και υπάρχει μία περίπτωση να κάνουμε μία συνεργασία και να βγει αυτό το υλικό, με τη μορφή ενός μικρού ντοκιμαντέρ που να αφορά τη ζωή της και τα παραλειπόμενα από την τηλεοπτική εκείνη εκπομπή, που δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας ποτέ».
Τι εντυπώσεις σας άφησε αυτή η γυναίκα;
«Η Νταϊάνα, ήταν μια γυναίκα πολύ σεμνή και πολύ απλή. Να καταλάβετε, μας άνοιξε την πόρτα μόνη της, μας σερβίρισε μόνη της καφέ.Σας μιλάω ειλικρινά, ήμουν έτοιμη να … λιποθυμήσω από την τόσο θερμή υποδοχή της, την καλοσύνη και την απλότητά της. Ήταν μαζί της και ο πρίγκιπας Χάρι. Να σας πω, ότι είχαμε την άδεια, να μπούμε μόνο εγώ, ο εικονολήπτης, το κοριτσάκι που έκανε την ευχή να συναντηθεί μαζί της και η μητέρα του, τελικά μπήκαν όλοι: Ο ηχολήπτης, οι φωτογράφοι, οι λοιποί συνεργάτες. Μόνη της το διάλεξε η Νταϊάνα. Εγώ είδα μια σεμνή, θλιμμένη πριγκίπισσα που είχε ανάγκη από ζεστασιά. Μας γοήτευσε με την
συμπεριφορά της»!
Θυμόσαστε κάτι άλλο, ξεχωριστό από εκείνη τη συνάντηση με την Νταϊάνα;
«Θα σας πω μόνο αυτό. Όταν είμαστε έτοιμοι να φύγουμε, μας ρωτάει «και τώρα που θα πάτε; Θα επιστρέψετε στην Ελλάδα;» Της απαντάω εγώ, ότι ναι, θα επιστρέψουμε στη χώρα μας. Και τότε μου προτείνει το απίστευτο… Μου λέει «κοιτάξτε, βρίσκεται εδώ κοντά η φίλη μου η Γουίτνεϊ Χιούστον και της φτιάχνει την κόμμωσή της μια κυρία. Θα θέλατε να της ζητήσω, μήπως θα ήθελε να σας δώσει μία συνέντευξη;» Όπως καταλαβαίνετε, δεν πίστευα στα αυτιά μου… Τόσο απλά θα είχα την ευκαιρία να μιλήσω με ένα τόσο διάσημο πρόσωπο, όπως αυτή η μεγάλη τραγουδίστρια. Όπως και έγινε…»
Φαντάζομαι ότι δεν είχατε την ευκαιρία να τη συναντήσετε ξανά την Νταϊάνα…
«Όχι δυστυχώς, γιατί 3-4 μήνες μετά σκοτώθηκε η Νταϊάνα, σε αυτό το αυτοκινητιστικό ατύχημα. Αν βέβαια ήταν ατύχημα, γιατί όπως ξέρετε
έχουν ακουστεί πολλά για τις συνθήκες του τροχαίου, αλλά κανένας δεν γνωρίζει επίσημα, ούτε εγώ βέβαια, κάτι περισσότερο. Είχε πει η Νταϊάνα, ότι όταν ενηλικιωθεί το κοριτσάκι και γίνει 18 ετών, συνοδός της στο χορό ενηλικίωσης, θα ήταν ο Χάρι! Και μάλιστα η πριγκίπισσα θα ανελάμβανε όλα τα έξοδα του κοριτσιού, έως και τις σπουδές της! Συμπερασματικά θα πω, ήταν μια εμπειρία αλησμόνητη»!
Ποιους ηθοποιούς θυμόσαστε;
«Ήμουν πολύ μικρή όταν έπαιζα στον κινηματογράφο και δεν θυμάμαι ακριβώς πρόσωπα και παραστάσεις. Θυμάμαι περισσότερο τον Παπαμιχαήλ που με είχε αγκαλιάσει, με είχε βοηθήσει σαν παιδάκι. Ήταν ένας πολύ ευγενής και γλυκός άνθρωπος. Πιο μεγάλη βέβαια, θυμάμαι τον Γιώργο Κωνσταντίνου, που του οφείλω πολλά, τον Γιάννη Φέρτη, τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Σπύρο Παπαδόπουλο, τον Γιάννη Βούρο, τον Θάνο Καλλιώρα και άλλους. Όλοι αυτοί μου στάθηκαν και με βοήθησαν όταν ξεκίναγα».
«ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΕΚΑΝΑ ΘΕΑΤΡΟ»
Τι σημαίνει το θέατρο για εσάς;
«Το θέατρο ήταν πολύ σπουδαίο για μένα, αλλά δε νομίζω ότι θα το ξαναέκανα ποτέ. Γιατί για να μείνω εγώ ολόκληρη θεατρική περίοδο στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο. Έχει αλλάξει η ζωή μου, έχω ξαναπαντρευτεί, είμαι μεταξύ ΝέαςΥόρκης και Ελλάδας. Με την αδελφή μου έχουμε κάνει διάφορα Project στην Αμερική, έχουμε πουλήσει και κάποια reality. Δεν το επιδίωξα, απλά έτυχε κάτι στη ζωή μου και κάνω και αυτό».
Δεν υπάρχει περίπτωση επιστροφής σας στη μικρή οθόνη;
«Σαφέστατα υπάρχει περίπτωση εμπλοκής μου στην τηλεόραση. Δεν ξέρω σε ποιον τόπο θα γίνει αυτό. Δεν θα έλεγα όχι σε μια εκπομπή που
θα με αντιπροσώπευε. Αλλά πώς να μείνω εγώ στην Ελλάδα για να κάνω εκπομπή από studio; Δεν γίνεται! Λείπω πάρα πολύ. Κάνω και ταξίδια για το κανάλι μου. Είμαι Αμερική, είμαι Ευρώπη, είμαι παντού. Είναι κάτι που μου αρέσει και το κάνω. Εάν και εφόσον κάτι προκύψει που να βολεύει και κάποιο κανάλι και εμένα, ναι θα το έκανα»!
Έχετε συναντήσει έως σήμερα κάποια από τα παιδιά εκείνα, των οποίων είχατε τότε ικανοποιήσει επιθυμίες στην εκπομπή σας;
«Μέσα σε αυτά τα χρόνια, έχει τύχει αρκετές φορές, να συναντήσω σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη όπως ταξιδεύω, κάποια από αυτά τα παιδιά. Με σταματήσανε, μου μίλησαν και πάθαμε σοκ! Αγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε! Είναι μοναδικές στιγμές. Έχει τύχει να συναντήσω πολλούς
ανθρώπους, πολλά τότε παιδιά, αλλά και πιο μεγάλους, που τους είχα εκπληρώσει επιθυμίες στην εκπομπή. Και να μου λένε «Ναι, εγώ είμαι, με θυμόσαστε;» Ήταν μεγάλη η συγκίνηση και η ικανοποίησή μου…»
«Η ΠΑΤΡΑ ΕΧΕΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΑΛΕΝΤΑ»
Προετοιμάζετε όμως και μια ωραία συνεργασία, με έναν σημαντικό Πατρινό μουσικό και Καθηγητή, έτσι δεν είναι; «Πράγματι, πρόκειται για τον Νεκτάριο Πιτσιούγκα, του οποίου έχω ανεβάσει και θα εξακολουθήσω να προωθώ, τραγούδια του με νέους καλλιτέχνες. Είναι ένας άνθρωπος πολύ ταλαντούχος και πρέπει και νέες φωνές να βγούνε από την Πάτρα. Γιατί έχει η πόλη πολλά σπουδαία ταλέντα»!
Δείτε τη συνέντευξη στο τεύχος Απριλίου 2023 που κυκλοφορεί με διπλό εξώφυλλο σε όλη την Ελλάδα !
