“Στο ίδιο έργο θεατές” του Σωτήρη Γεωργίου

Δυστυχώς για μια ακόμα φορά μια κακοκαιρία,όχι ένας τυφώνας, άφησε πίσω του καταστροφές αλλά και απώλειες ζωής. Αναφέρομαι φυσικά στον θάνατο της άτυχης καθηγήτριας στην Γλυφάδα. Σε ένα από τα πιο ακριβά μέρη της Ευρώπης! Που λέγεται Αθηναϊκή Ριβιέρα και πολυδιαφημιζεται. Και μπορεί να μην έχει τις τιμές του Ελληνικού αλλά αν πας να αγοράσεις σπίτι καινούργιο στην περιοχή αυτή,πρέπει να είσαι εκατομμυριούχος. Πως γίνεται λοιπόν στο 2026 να πνίγεται σε μια τέτοια περιοχή άνθρωπος; Και δεν μιλάνε για καμία υπερκαταιγίδα, ούτε για τυφώνα, ούτε για κάτι πρωτοφανές. Ο Δήμος ρίπτει τις ευθύνες σε έργα προς το βουνό που από εκεί ήρθαν τα φερτά υλικά που έκαναν την Γλυφάδα βομβαρδισμένο τοπίο. Όπως και να έχει τα έχουμε ζήσει πολλές φορές όλα αυτά. Στο ίδιο έργο θεατές. Απλά. Και δεν θα αλλάξουν και πολλά πιστέψτε με. Και ούτε θα βρεθεί ποιός φταίει για την τραγωδία της Γλυφάδας. Σιγά μην βρεθεί. Αλλά και για να είμαστε ειλικρινείς φταίνε πολλοί σε αυτές τις καταστροφές

Η κλιματική αλλαγή παίζει τον ρόλο της. Αλλά δεν είναι πανάκεια να τα φορτώνουμε όλα σε αυτήν. Και το ερώτημα είναι τι κάνουμε; Σπίτια πάνω σε ρέματα. Εδώ δεν φταίει το κράτος αν και φταίει αν τα νομιμοποίησε ενώ ελλόχευαν κίνδυνοι. Οι φωτιές έκαψαν τα δάση και δεν συγκρατούνται κορμοί αλλά και τα υλικά και η λάσπη. Αυτό όμως έπρεπε να το προβλέπουν οι ειδικοί και να δημιουργούν σε κάθε Δήμο και Περιφέρεια μέτρα προστασίας. Και αντίμετρα. Δεν νομίζω ότι συμβαίνει αυτό και ας έγιναν αντιπλημμυρικά έργα. Επίσης θα έπρεπε να υπάρχει ατομική ευθύνη και πρόληψη και για τα σπίτια μας και για τις περιουσίες μας σε πολλές περιπτώσεις ειδικά, αλλά και για την σωματική μας ακεραιότητα. Δεν μπορεί να ζούμε για μια δυνατή βροχή με το 112 και να μην βγαίνει άνθρωπος έξω. Τα ίδια και με τις φωτιές και με την ζέστη. Ε, να το κλείσουμε το μαγαζί τότες. Δεν γίνονται αυτά και δεν έχουμε καταστροφές και φαινόμενα όπως στο εξωτερικό. Άρα ειδικά η Αθήνα είναι μια πόλη χωρίς σοβαρές υποδομές. Με μπαζωμένα ρέματα και ποτάμια και δεν αναφέρω καν πόσο όμορφη πόλη θα ήταν αν είχαν μείνει ανέπαφα τα ποτάμια που διασχίζουν την πόλη. Αρκεί να δεις κανείς τους χάρτες των ειδικών. Ή να ακούσει επιστήμονες που όμως δεν τους έδωσαν σημασία γιατί θα έπρεπε να κάνουν πράγματα και αυτά κοστίζουν. Αλλά και πολλοί πολίτες δεν έχουν καν σκεφτεί την ατομική τους ευθύνη. Εδώ σε βουνά πας και βλέπεις δεν φοβούνται τα ρέματα και τα ποτάμια που φουσκώνουν σε παλαιολιθικές γέφυρες! Συνεπώς πρέπει να μπει στο κάδρο για το μέλλον και η ατομική ευθύνη και πρόληψη. Να είμαστε πιο προσεκτικοί σε μια χώρα που δεν έχει πράξει τα δέοντα για καιρικές καταστροφές