Σ.Γεωργίου: “Όνειρο οι ..παλιές διακοπές στον τόπο του για τον Έλληνα”
Κάθε χρόνο και χειρότερα και όχι και καλύτερα! Και μπορεί να πέρασε ο κορωνοϊός,μπορεί οι ζωές μας να επανήλθαν ,αλλά χρήματα για διακοπές πως να βρεθούν για τον απλό πολίτη; Για τον νεαρό και τον μέσο οικονομικά Έλληνα; Και δεν είναι μόνο οι τιμές των πλοίων. Στην Ελλάδα οι νέοι έχουν μικρούς μισθούς ακόμα μην ξεχνάμε και άλλωστε αυτό είναι και το προσωπικό στοίχημα του πρωθυπουργού στις εξαγγελίες του. Η επιστροφή δηλ των μισθών πάνω κάτω στα προ μνημονιακά επίπεδα. Μέχρι τότε όμως έχουμε να αντιμετωπίσουμε το αρνητικό για την τσέπη μας κοκτέιλ του οι τιμές είναι σε όλα στα επίπεδα προ μνημονίου και οι μισθοί αισθητά χαμηλότερα. Και βάλτε και την ακρίβεια από εισαγόμενο πληθωρισμό και με τους πολέμους. Δεν βάζω καν και την υποεργασία που στην οποία υποβόσκει και δεν φαίνεται στους αριθμούς αν δεν τους διαβάσεις αναλυτικά. Όπως έχω τονίσει πολλάκις φορές στην Ελλάδα σώνεται κάπως η κατάσταση ειδικά στην νεολαία γιατί “τσοντάρει” ακόμα και ο παππούς και η γιαγιά! Που είναι στηρίγματα για πολλές οικογένειες και με πολλούς τρόπους.
Με ημίμετρα και άγχος δεν είναι διακοπές!
Πάντως ο Έλληνας σήμερα όπως θα δούμε και από έρευνες αναζητά άλλους τρόπους για τις διακοπές του. Γι αυτό και ξαφνικά πολλοί ανακάλυψαν τα βουνά και τους συγγενείς και ξεχνούν τις θάλασσες περιορίζοντας τις μέρες εκεί. Τα εξοχικά φίλων και συγγενών σφύζουν από ζωή και αυτό είναι καλό μεν,όχι όμως όταν συμβαίνει εξ ανάγκης δε. Και οι νέοι βολεύονται σαν να πηγαίνουν 5ήμερη! Επίσης οι πανάκριβες τιμές για να πας σε ένα νησί στρέφουν όλο και περισσότερο κόσμο σε μέρη που πας με το αυτοκίνητο. Από την Πελοπόννησο μέχρι την Χαλκιδική ή και σε νησιά που πας και με το αυτοκίνητο όπως Λευκάδα,Εύβοια κτλ. Αρκετοί επίσης πάνε στο εξωτερικό που έχει πολύ ελκυστικότερα πακέτα από τα αντίστοιχα της Ελλάδας ή για να δουν άλλα μέρη μακρινά με τα ίδια χρήματα που θα πήγαιναν στο νησί τους! Και φυσικά ο μέσος ¨Ελληνας μειώνει τις διακοπες του και τον αριθμό ημερών ακόμα περισσότερο και γι αυτό δεν αδειάζουν οι πόλεις παρά μόνο το Δεκαπενταύγουστο! Θα θυμάστε ή θα έχετε ακούσει οι νεότεροι ότι μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000 οι διακοπές ήταν και 20 μέρες και παλαιότερα και ένα μήνα. Από την εποχή της χρηματιστηριακής κρίσης όμως στα τέλη της δεκαετίας του ΄90 εμφανίστηκαν τα πρώτα προβλήματα και τα μνημόνια και ο κόβιντ έφεραν την καταστροφή. Υπήρξε μια αντίδραση στην μετά κόβιντ εποχή αλλά ήταν μάλλον παροδική λόγω του εγκλεισμού και επειδή είχε γίνει μια καβάτζα. Και οι καβάτζες τελειώνουν και η ακρίβεια για στέγαση και τα βασικ, έφερε ήδη πολλά νοικοκυριά σε αδιέξοδο. Και τι κόβεις πρώτα; Τις διακοπές που κοστίζουν και ακριβά άλλωστε πια!
Τι ευθύνεται και γιατί δεν υπάρχει φως στο τούνελ!
Όταν οι καλές τιμές για ένα απλό δωμάτιο σήμερα είναι στα 120 ευρώ πάνω κάτω ακόμα και σε όχι γνωστά νησιά ή στα 70-80 ευρώ στα βουνά(!)και ας μην είμαστε Αύγουστο,υπάρχει πρόβλημα. Ο πληθωρισμός έχει εκτοξεύει και όλα τα υπόλοιπα κόστη. Και έτσι η διαμονή είναι πλέον πολύ ακριβή ειδικά όταν μιλάμε για οικογένεια. Και γι αυτό αρκετές οικογένειες αποφεύγουν μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες προκειμένου να έχουν σε μικρότερα καταλύματα την δυνατότητα να μαγειρέψουν! Πάνε οι εποχές που οι διακοπές είχαν κάθε βράδυ ταβερνάκι και ψαράκι! Εδώ μια οικογένεια με το πλοίο και αμάξι θέλει 1000 ευρώ για να παει σε ένα μέσης απόστασης νησί! Τρομερά πράγματα! Και μετά σου λένε γιατί κάθονται μέσα.
Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για το άμεσο μέλλον για τον Ελληνα. Τα χλιδάτα μέρη ευνούνται μάλιστα από τον πόλεμο στην Μ.Ανατολη. Και δεν έχουν θέμα. Αλλά συνολικά έχουμε τουρισμό πολύ που δεν χαλάε λεφτά όμως. Και ο Έλληνας είναι απομονωμένος ουσιαστικά και ψάχνει καβάτζες. Βαλτε και ποσα θέλεις σε ένα μπιτς μπαρ για μια ξαπλώστρα. Ακόμα και 60 ευρω για όχι χλιδάτα μέρη το σετάκι.. Και έτσι ο Έλληνας άρχισε να ξεχνά τις διακοπές στον τόπο του! Τουλάχιστον στα αγαπημένα του νησιά!