Αν και μέχρι στιγμής στην Ελλάδα δεν έχουμε κρούσματα αυτής της ηπατίτιδας, που πλήττει παγκοσμίως τα παιδιά, και ειδικά αυτά της νηπιακής ηλικίας, δεν υπάρχει εφησυχασμός, αλλά ετοιμότητα, ενημέρωση και εγρήγορση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι γονείς και στην Δυτική Ελλάδα, πρέπει να μην πανικοβληθούν, αλλά αντίθετα να είναι προσεκτικοί και την εξωτερική εικόνα των παιδιών τους και την κλινική φυσικά εφόσον διαπιστωθούν σημάδια γαστρεντερίτιδας, κόπωσης ή εξάντλησης των παιδιών τους ώστε αμέσως να ζητήσουν την βοήθεια παιδιάτρων, που γνωρίζουν με ακρίβεια, τι πρέπει να εξετάσουν, για μία έγκαιρη ιατρική γνωμάτευση.
Όταν μιλάμε για ηπατίτιδα μιλάμε για μία ήπια φλεγμονή στο ήπαρ και το σύνολο των παιδιών στην Ελλάδα έχει εμβολιαστεί, τουλάχιστον για την ηπατίτιδα Α και Β. Υπάρχει η C η D και η Ε. Υπάρχουν ιοί που είναι μικροβιακοί, αλλά υπάρχουν μηχανισμοί και φάρμακα που μπορεί να εμφανίσουν ηπατίτιδα. Μιλάμε δηλαδή για κάποιον αδιευκρίνιστο παράγοντα και δεν τίθεται θέμα μεταδοτικότητας από παιδί σε παιδί.
Σύμφωνα με την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, υπάρχουν κριτήρια σε αυτή την κατάσταση, την οποία δεν μπορούν να ονομάσουν πανδημία ή επιδημία. Μέχρι να διευκρινιστεί η αιτιολογία της μπορούν, όπως εξηγούν, να το ονομάσουν ως συρροή περιστατικών, άρα για να μπει ένα περιστατικό σε αυτή τη «δεξαμενή» της συρροής πρέπει να πληροί κάποια κριτήρια. Ένα από αυτά είναι ο αυξημένος αριθμός από τρανσαμινάσες, τιμή η οποία πρέπει να είναι πάνω από 500.