Ο επί δεκαετίες Βουλευτής Αχαΐας, πρώην Υφυπουργός Παιδείας κ. Βασίλης Μπεκίρης είναι ένας από τους εμπειρότερους πολιτικούς στη χώρα. Εξακολουθεί να παραμένει ενεργός όχι στην τρέχουσα πολιτική σκηνή, αλλά στην Πολιτική, την Ιστορία του τόπου και την κοινωνία.
Το τελευταίο του βιβλίο «Οι πολιτικές εξελίξεις και οι πολιτικές προσωπικές του 20ου αιώνα» που κυκλοφόρησε τον περασμένο Νοέμβριο, αποτελεί
την πιο αντιπροσωπευτική πολιτική «φωτογραφία» ολόκληρου του 20ου Αιώνα. Το βιβλίο έχει ήδη αποσπάσει ενθουσιώδεις κριτικές από κορυφαίες προσωπικότητες της χώρας.
Με αφορμή αυτή την συγγραφική δουλειά, για την οποία η «πρώτη ύλη» συγκεντρώθηκε τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια, ο Βασίλης Μπεκίρης μιλά στο «Πατρινόραμα» για την ιδέα συγγραφής του, ενώ αναφέρεται και πολιτική του τότε και του σήμερα, στην περίοδο της δικτατορίας, στην πολιτική «μαθητεία» του δίπλα στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο και σε όλα τα μεγάλα γεγονότα που σημάδεψαν την πολιτική Ιστορία της χώρας.
Συνέντευξη στον Γιώργο Πλη
• Κύριε Μπεκίρη, να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πώς ξεκίνησε η ιδέα για την συγγραφή αυτού του βιβλίου, το οποίο έχει πάρα πολύ δουλειά. Για όποιον έχει ξεκινήσει να το διαβάζει και να ασχολείται με αυτό το βιβλίο, καταλαβαίνει ότι πρόκειται ίσως για την πιο περιεκτική, αναλυτική και χαρακτηριστική αφήγηση όσων έγιναν στην πολιτική ιστορία τον 20ου αιώνα.
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι για να γίνει αυτό το βιβλίο χρειάζεται και χρόνος πολύς και κόπος μεγάλος. Η ιδέα ξεκίνησε πολύ πριν και θα σας πω κάτι το οποίο δεν το έχω πει άλλοτε. Η ιδέα ξεκίνησε από τότε που σκέφτηκα να γίνω πολιτικός, να ασχοληθώ με την πολιτική και αυτή η σκέψη πέρασε από το μυαλό μου όταν ήμουν ηλικίας 12 ετών. Απίστευτο αλλά σημαντικό αυτό. Από τότε έκανα την σκέψη να γίνω πολιτικός. Αυτό όμως δεν το είπα σε κανέναν, διότι αν το έλεγα λόγω και της φτωχής καταγωγής μου, θα λέγανε «δεν γίνεται ο γιος του Μπεκίρη να γίνει πολιτικός»…
• Ίσως να έλεγαν ότι «τρελάθηκε»…
Ακριβώς…Έτσι δεν το έλεγα σε κανέναν. Ακόμη και όταν παντρεύτηκα ούτε στη γυναίκα μου το είπα, ήταν μυστικό προσωπικό. Τότε όμως είχα την ιδέα αυτή και ερχόντουσαν στη σκέψη μου διάφορα γεγονότα, τα οποία ήθελα να τα πληροφορηθώ από κάποιο βιβλίο και έψαχνα να βρω ένα ανάλογο βιβλίο. Έψαχνα, αλλά δεν μπορούσα να βρω πουθενά συγκεντρωμένα όλα τα μεγάλα πολιτικά γεγονότα. Έτσι, τις σκέψεις που είχα τις ικανοποιούσα από εγκυκλοπαίδειες και άλλα βιβλία, με αποσπασματικές πληροφορίες Το βιβλίο, λοιπόν, που ήθελα δεν το βρήκα αλλά αυτή η ίδια σκέψη υπήρχε και όταν έγινα βουλευτής. Μετά από 28 περίπου χρόνια αποκάλυψα το μυστικό μου όταν πήρα για πρώτη φορά το χρίσμα του υποψηφίου βουλευτή το 1974. Στην βουλευτική μου πορεία υπήρχαν στιγμές που ήθελα να συμβουλευτώ ένα τέτοιο βιβλίο. Όταν επρόκειτο να κάνω μια ομιλία στη βουλή, να αναφερθώ σε πρόσωπα ή γεγονότα, έψαχνα και ακόμη δεν έβρισκα. Από τότε μου έγινε αγωνία να γράψω ένα τέτοιο βιβλίο το οποίο νόμιζα και νομίζω ότι θα ήτο χρήσιμο όχι μόνο για τους πολιτικούς αλλά και για τον απλό κόσμο. Διότι θεωρώ ότι πρέπει να ενδιαφέρεται όλος ο κόσμος για την πολιτική και να μην δείχνουμε αυτή την αδιαφορία που δείχνει ο κόσμος σήμερα προς την βουλή και τους πολιτικούς.
• Λέτε ότι για αυτό το βιβλίο έχετε δουλέψει πολύ καιρό. Μιλάμε για χρόνια προφανώς…
Μιλάμε για τριάντα και πλέον χρόνια!
• Άρα αποτελεί μια ανεξάντλητη δουλειά;
Ήταν, όπως σας είπα, όνειρο της ζωής μου και κατάφερα να το πραγματοποιήσω. Με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι έχει ήδη μεγάλη απήχηση σε μεγάλες προσωπικότητες της χώρας μας που έχουν γράψει τις καλύτερες κριτικές.
• Πρέπει να πούμε ότι για το βιβλίο σας έχουν γράψει σχεδόν αποθεωτικές κριτικές ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο Δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης και πολλές και πολλοί ακόμη.
Να πάμε λίγο στο βιβλίο. Τα περιεχόμενα δεν περιορίζονται στα δικά σας πεπραγμένα όλα αυτά τα χρόνια που ήσασταν πολιτικός και την καταγραφή των δικών σας εμπειριών. Έχει προσλαμβάνουσες πολλές, έχει πάρα πολλές πληροφορίες για τους πολιτικούς του 21ου αιώνα. Πώς το καταφέρατε αυτό; Αυτό είναι ένα ερώτημα που έχει αρκετός κόσμος. Δηλαδή πώς εγώ έφτασα στο σημείο να γνωρίζω τόσα πράγματα. Είχα την τύχη να είμαι κοντά στον αείμνηστο Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Διδάχθηκα πολλά πράγματα διότι η μεγαλύτερη πνευματική πολιτική προσωπικότητα που πέρασε για μένα από τη χώρα είναι ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Στην μόρφωση και στα έργα δεν μπορεί να τον πλησιάσει κανένας. Ένα διάστημα – και συγκεκριμένα μια δεκαετία – ήμουν βουλευτής. Κάθε βράδυ ερχόταν στην Βουλή ο Κανελλόπουλος, αφού τιμής ένεκεν η βουλή του είχε παραχωρήσει γραφείο. Έμενε 1 – 2 ώρες στο γραφείο και εκεί τον επισκέπτονταν βουλευτές και άλλες προσωπικότητες. Στο γραφείο του γίνονταν σημαντικές πολιτικές συζητήσεις και εγώ κάθε βράδυ ήμουν εκεί. Όταν λοιπόν έφευγα από το γραφείο, πήγαινα στο δωμάτιο μου και έγραφα όλα αυτά τα οποία είχα ακούσει. Από 1977 μέχρι το 1985, κάθε βράδυ, είχαμε αυτές τις συζητήσεις και εκεί έμαθα πάρα πολλά πράγματα, τα οποία αξιοποίησα, τα είχα μαζέψει και τα συγκέντρωσα και έγραψα το βιβλίο.
• Είναι καταπληκτικό αυτό και δείχνει πόσο πάθος είχατε για αυτό που κάνατε.
Κοιτάξτε, δεν ήμουν μόνο εγώ που βέβαια είχα πάθος για την Πολιτική. Ήταν μια άλλη εποχή για την Πολιτική. Υπήρχαν προσωπικότητες που σε ενέπνεαν. Όταν μπήκα στη βουλή το 1974, έριχνες μια… ματιά μέσα και μπορούσες να κάνεις 15 – 20 πρωθυπουργούς! Τώρα, οι περισσότεροι δεν σου γεμίζουν το…μάτι. Προσωπικά, τη βουλή την λάτρευα,. Πήγαινα από τους πρώτους και έφευγα από τους τελευταίους. Ο Γιάννης ο Κεφαλογιάννης ένας παλιός πολιτικός…
- Ναι, βεβαίως ο πατέρας του Μανώλη Κεφαλογιάννη…
Ναι, είχε εκλεγεί δέκα φορές βουλευτής. Έλεγε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μπω στη βουλή και να μη βρω μέσα τον Βασίλη Μπεκίρη και δεν υπάρχει περίπτωση να φύγω από την Βουλή να μην τον αφήσω μέσα. Εγώ έμπαινα από τους πρώτους και έβγαινα από τους τελευταίους. και ήμουνα από τους ομιλητικότερους βουλευτές. Και είναι ευχής έργον που με τίμησε και ο λαός επτά φορές, επίδοση που είναι ένα ρεκόρ για τον Νομό Αχαΐας.
• Επιστρέφουμε στο βιβλίο. Μιλάμε για τέσσερις τόμους που χωρίζουν στα τέσσερα τις πολιτικές εξελίξεις του 20ου αιώνα.
Ναι… Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει ουσιαστικά τα γεγονότα μεταξύ του πολέμου το 1897, του άτυχου πολέμου που λέγαμε, και της Μικρασιατικής καταστροφής, Εκεί περιγράφονται βεβαίως συγκλονιστικά γεγονότα της ιστορίας και βεβαίως μετά οι πολιτικές προσωπικότητες που τότε πρωταγωνίστησαν σ’ αυτά.
Στον δεύτερο τόμο είναι τα γεγονότα από την Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 έως τις παραμονές του πολέμου το 1940 και εκεί αναφέρεται το προσφυγικό πρόβλημα, η μεγάλη οικονομική κρίση του 1929, τα κινήματα, οι δικτατορίες, οι πολλές εναλλαγές κυβερνήσεων. Ήταν μια από τις πιο ταραχώδες νομίζω περιόδους της ελληνικής ιστορίας. Η Ελλάδα περνούσε τότε μεγάλες κρίσεις. Είχαμε πολέμους, είχαμε κινήματα, είχαμε επαναστάσεις, είχαμε δικτατορίες. Δεν ήταν η ζωή της Ελλάδος έτσι φυσιολογική όπως την ξέρουμε στα νεότερα χρόνια. Ενώ από το 1974 μέχρι σήμερα περνάμε την καλύτερη περίοδο της Ελλάδος. Σχεδόν 50 χρόνια. Για πρώτη φορά στην ιστορία μας.
• Οι δύο αυτοί πρώτοι τόμοι του βιβλίου, αποτελούν ιστορία και για εσάς ως συγγραφέα. Στους δύο επόμενους τόμους, έχετε το πλεονέκτημα να ζείτε τα γεγονότα;
Ναι…Ο τρίτος τόμος περιγράφει τα γεγονότα από το «ΌΧΙ» του 1940 έως και την δικτατορία του 1967. Μιλάμε επίσης, για ταραχώδεις περιόδους. Από το 1940 η Ελλάδα έζησε κρίσιμες περιστάσεις διότι μετά τη λήξη του Παγκοσμίου πολέμου, ήρθε ο εμφύλιος πόλεμος. Εγώ όπως σας είπα όχι από το 1940, αλλά από το 1946 σκεφτόμουν την πολιτική και άρχιζα να συγκεντρώνω στοιχεία… Αυτός ο τόμος λοιπόν φτάνει μέχρι και τη δικτατορία. Γίνεται το 1967 Πρωθυπουργός ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος και μετά από 20 μέρες τον καταργεί η δικτατορία. Και τότε αρχίζει η αντίσταση. Και ο τέταρτος τόμος ουσιαστικά αποτελείται από τα πιο γνωστά γεγονότα και προσωπικότητες του 20ου Αιώνα που είναι πιο γνωστά αλλά αποτυπώνονται αναλυτικά και νομίζω αντικειμενικά σε αυτό το βιβλίο από τη μεταπολίτευση έως τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
• Στο βιβλίο σας, διαβάσαμε σε μια από τις κριτικές ότι περιγράφετε τα γεγονότα και το ρόλο των πολιτικών προσωπικοτήτων χωρίς να μπαίνετε σε κρίσεις που ενδεχομένως θα αδικούσαν κάποιους. Πώς το καταφέρατε αυτό;
Το κατάφερα διότι κι αυτό είναι ένα δίδαγμα από τον Κανελλόπουλο, ο οποίος ήταν πάντα ένας πολιτικός διανοούμενος που ήταν απέναντι σε λογικές πολιτικού ή και εθνικού διχασμού. Αυτό το είχα έτσι σαν οδηγό και περιγράφω ας πούμε τον Βενιζέλο, ο οποίος ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα, αναφέροντας τα γεγονότα. Την κριτική ας την βγάλει ο καθένας μέσα από τα δικά του συμπεράσματα.
- Τώρα, είστε συγγραφέας ή πολιτικός; Έχετε γράψει πολλά βιβλία. Έχω γράψει δώδεκα βιβλία…
Δεν είχα σκεφτεί ποτέ να γίνω συγγραφέας. Είχα πει στη ζωή μου ότι αν χάσω μία φορά θα σταματήσω να πολιτεύομαι. Έχασα το 1996 και σταμάτησα. Λοιπόν, τότε άρχισα να διαβάζω πολύ τα συγγράμματα του Κανελλόπουλου. Από όσους συγγραφείς διάβασα και σχεδόν τους διάβασα όλους, κανένας δεν ασχολείτο με τον πολιτικό Παναγιώτη Κανελλόπουλο, όλοι ασχολούνταν με το πνευματικό έργο του Κανελλόπουλου. Έτσι σκέφτηκα να γράψω ένα βιβλίο και έγραψα το πρώτο βιβλίο «Ο πολιτικός Παναγιώτης Κανελλόπουλος» που είχε μεγάλη απήχηση, το έβγαλε ο εκδοτικός οίκος Λιβάνη.
• Άρα ο κ. Κανελλόπουλος ήταν το έναυσμα και η αφορμή για να ξεκινήσετε να γράφετε;
Βέβαια, ναι και μετά άρχισα το ένα μετά το άλλο και φτάσαμε στα δώδεκα. Νομίζω ότι αυτό για το οποίο μιλάμε είναι το πιο πλήρες. Και πρέπει να σας πω ότι έχω υλικό και μπορώ να εκδόσω επτά-οκτώ ακόμη βιβλία…
• Νομίζω ότι είναι το κατάλληλο σημείο να αναφερθούμε και στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Στη στενή σχέση σας μαζί του, στην αντιδικτατορική σας δράση που σας συνέδεσε ακόμη περισσότερο μαζί του.
Την περίοδο της δικτατορίας άσκησα με μεγάλη επιτυχία το δικηγορικό επάγγελμα. Τότε μπόρεσα να κάνω οικογένεια και να δείξω τις δυνατότητές μου στη δικηγορία. Αλλά, παράλληλα έκανα και Αντίσταση σχεδόν πρωτοστατώντας σε αυτήν γιατί ήμουν ο άνθρωπος, ο άμεσος σύνδεσμος, με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, ο οποίος από το 1965 με επέλεξε για Διευθυντή του Πολιτικού του γραφείου, ως τον νεαρότερο από 15 καταρτισμένους υποψήφιους για τη θέση, η οποία είχε «χηρέψει» μετά τον θάνατο σε δυστύχημα του μέχρι τότε διευθυντή του πολιτικού του γραφείου Μπάμπη Καλύβα. Τότε εργαζόμουν στο εργοστάσιο Λαδόπουλου ως πτυχιούχος στη θέση του προσωπάρχη με 3.500 δραχμές το μήνα, ποσό πολύ μεγάλο για την εποχή. Αλλά προτίμησα να ακολουθήσω το όνειρό μου και πήγα στο γραφείο του Κανελλόπουλου για 500 δραχμές. Είχα αποφασίσει ότι θα ακολουθούσα την ενεργό πολιτική. Εκεί άρχισε ένας αγώνας μεγάλος με το πολιτικό γραφείο, ανέπτυξα μεγάλη δραστηριότητα και στην νεολαία.
• Εσείς στην Πάτρα τι ρόλο παίζετε από αυτό σημείο και μετά και κατά τη δικτατορία;
Πρακτικά η αντίσταση στη δικτατορία γινόταν τότε στα δικαστήρια. Πουθενά αλλού δεν μιλούσαν παρά μόνο στα δικαστήρια. Βέβαια είχα την τύχη ή την ατυχία δύο φόρες να φυλακιστώ. Τη μία το 1968. Η δεύτερη σύλληψη έγινε το 1973. Συνέλαβαν εμένα, τον Γιώργο Παπαγιαβή, τον Ασημάκη Φωτήλα και εμένα. Μας είχαν και τους τρεις σε ένα κρατητήριο στην Πάτρα και συζητούσαμε μέρα νύχτα. Σε ένα κλειστό μικρό δωμάτιο, όπου ο Παπαγιαβής επειδή ήταν δύο μέτρα δεν τον έφτανε ολόκληρο… και ο Φωτήλας να μη σταματάει να μιλάει καθώς του άρεσε να ρητορεύει…!
• Εσείς εκλέγεστε βουλευτής το 1974 για πρώτη φορά.
Ναι, εκλέγομαι δεύτερος ανάμεσα σε πολύ μεγάλες προσωπικότητες που είχε το ψηφοδέλτιο. Ήμουν ο νεότερος του συνδυασμού στην Αχαΐα και όταν άκουσα τους υποψήφιους αναρωτήθηκα «πού πάω»…με Κωστή Στεφανόπουλο, Νίκο Πατρώνη και πολλούς ακόμη… Είχα ένα μικρό πρόβλημα…γιατί δεν ήθελαν ορισμένοι να είμαι στο ψηφοδέλτιο καθώς ήμουν έμπιστος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Κυρίως ο Αχιλλέας Καραμανλής….Τελικώς με βοήθησε τότε ο Κωστής Στεφανόπουλος που είπε στον Πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή «για να τιμήσουμε και τον Κανελλόπουλο, πρέπει να είναι υποψήφιος ο Μπεκίρης γιατί έχει προσφέρει, έχει προσόντα κτλ…».
• Από όσα μπορεί εύκολα να καταλάβει ο κάθε αναγνώστης, είστε τόσα χρόνια με τα πολιτικά και κοινωνικά ενεργός παρότι δεν είστε στην τρέχουσα πολιτική δράση. Οι περισσότεροι πολιτικοί της δικής σας γενιάς έχουν αποσυρθεί…
Πολλοί παλιοί φίλοι και συνάδελφοι πολιτικοί με παίρνουν τηλέφωνο από διάφορα μέρη της Ελλάδας και μου λένε «δεν βαριέσαι… δεν κάθεσαι να ησυχάσεις λίγο…;». Εγώ δεν μπορώ. Γράφω και στον Ελεύθερο τύπο κάθε Σάββατο γράφω ένα άρθρο και στις εφημερίδες της Αχαΐας. Ενημερώνομαι καθημερινά και παρακολουθώ όλα τα γεγονότα. Έτσι έχω μάθει να κάνω!
• Είστε «πρωταθλητής» των εκλογών στην Αχαΐα, καθώς έχετε καταφέρει να εκλεγείτε επτά φορές. Τι είναι αυτό που σας έχει μείνει;
Νομίζω ότι η δουλειά που κάναμε στο Υπουργείο Παιδείας τότε μαζί και με τον Γιώργο Σουφλιά ήταν το κυριότερο από όσα όλα αυτά χρόνια μπορώ να μνημονεύσω. Ήμουν μόνο 32 μήνες στο Υπουργείο, αλλά κάναμε αρκετά σημαντική δουλειά. Είμαι πλήρης από πλευράς πολιτικής διαδρομής αλλά και προσφοράς. Ήθελα πάντα και θέλω ακόμη και σήμερα να είμαι κοντά στον κόσμο και γι’ αυτό και σήμερα όπου και όσο μπορώ προσφέρω χωρίς να ζητάω κάτι…
• Είστε από αυτούς που δεν έφυγαν ποτέ από τον πολιτικό σας χώρο.
Ναι, δεν έφυγα ποτέ, γιατί δε νομίζω ότι κανείς πρέπει να το κάνει. Όπως δε νομίζω ότι έχει μεγάλη τύχη και όταν το κάνει. Εγώ ήμουν μετά τον Κανελλόπουλο κοντά στον Κωστή Στεφανόπουλο. Όταν βρισκόταν στη διαδικασία να φύγει από τη Νέα Δημοκρατία με είχε πάρει τηλέφωνο από τους πρώτους. Μου είπε «Βασίλη έλα κοντά μου και θα διαπρέψουμε». Του είχα πει τότε «για να έλθω κοντά σου θα πρέπει να παραιτηθώ από βουλευτής». Μου απάντησε «εγώ σε θέλω ως βουλευτή». Και του αρνήθηκα. Αν είχα φύγει, θα ήταν κάτι ενάντια στον τρόπο που πιστεύω ότι πρέπει να πολιτεύεσαι. Και, βέβαια, θα ήταν και μεγάλο πολιτικό λάθος.
• Να πάμε λίγο στην πολιτική του σήμερα. Αναφέρατε ότι ο κόσμος άρχισε να απομακρύνεται από την πολιτική και πως οι άνθρωποι που ασχολούνται με την πολιτική δεν είναι οι ίδιοι άνθρωποι που ασχολούνταν πριν από τριάντα και σαράντα χρόνια. Τι θεωρείτε ότι λείπει από την σημερινή πολιτική;
Λείπουν οι πολλές μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες. Βέβαια, αυτή την περίοδο αυτή πρέπει να είμαστε ευτυχείς που είναι πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος προσφέρει μεγάλο έργο. Και αυτό δεν το λέμε εμείς στην Ελλάδα. Το αναγνωρίζουν και οι άλλες χώρες. Αυτά οφείλονται στις ενέργειες του Κυριάκου Μητσοτάκη ο οποίος μάλιστα κυβερνάει μέσα σε… αναποδιές. Νομίζω ότι είναι πανάξιος.
• Ποιο θεωρείται ότι είναι το μυστικό για να παραμείνει η Νέα Δημοκρατία σ’ αυτά τα ποσοστά και να τα αυξήσει ενδεχομένως και να κερδίσει και τις επόμενες εκλογές;
Η Νέα Δημοκρατία ποτέ δεν στηρίχθηκε μόνο σε αυτό που περιγράφεται ως «παραδοσιακή δεξιά». Στηρίχθηκε και στο «πάντρεμα» με το Κέντρο. Και όποτε είχαμε αυτό τον συνδυασμό κέρδιζε πάντα πολιτικά η Νέα Δημοκρατία. Αυτό θα συμβεί και σήμερα, πρέπει να προσελκύσουμε δηλαδή κόσμο και από το χώρο του κέντρου. Πιστεύω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία το καταφέρνουν αυτό σήμερα και πρέπει να το διατηρήσουν. Ο Μητσοτάκης θα είναι και πάλι Πρωθυπουργός. Άλλωστε δεν υπάρχει άλλη λύση αυτή την περίοδο για τη χώρα, μη γελιόμαστε.
• Ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης λέει ότι οι εκλογές θα γίνουν στην ώρα τους. Εσείς θεωρείτε ότι έτσι θα γίνει;
Κοιτάξτε, θα μπορούσε να τις κάνει και νωρίτερα ή αιφνιδιαστικά, όπως έκανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που έβρισκε την κατάλληλη στιγμή, έκανε νωρίτερα εκλογές και τις κέρδιζε. Αλλά νομίζω πως και να τις κάνει θα τις κερδίσει καθαρά.
• Κύριε Μπεκίρη, μπορεί εσείς να είστε ο πολιτικός «πατριάρχης» της οικογένειας, αλλά δεν είστε ο μόνος. Εδώ και χρόνια ο γιός σας Μιχάλης Μπεκίρης είναι πολιτικό πρόσωπο, έχει εκλεγεί βουλευτής, έχει γίνει Υφυπουργός και σήμερα είναι κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Υπάρχει σενάριο να δούμε και πάλι στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας το…επώνυμό σας;
Κοίταξε, προσωπικά θα το ήθελα και πολλοί φίλοι μας θα το ήθελαν…Ο Μιχάλης είναι γνωστό ότι έχει την πολιτική του πορεία. Σήμερα είναι κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ωστόσο, και οι άλλοι τρεις μου γιοί έχουν πολλά προσόντα, είναι επιστήμονες και δραστήριοι. Δεν μπορώ να ασκήσω πίεση σε κανέναν τους. Οι αποφάσεις είναι δικές τους.
ΕΚΔΟΘΕΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΕΚΙΡΗ
1. Ο Πολιτικός Παναγιώτης Κανελλόπουλος
2. Η Πατριωτική Δράση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου
3. Πολιτικής… παραλειπόμενα
4. Πώς φθάσαμε στην 21η Απριλίου 1967
5. Οι αγώνες μου για μια καλύτερη Παιδεία
6. Από τα Δεκεμβριανά στον εμφύλιο σπαραγμό
7. Τα κορυφαία πολιτικά γεγονότα της Μεταπολίτευσης
8. Από τον Εθνικό Διχασμό στην Μικρασιατική καταστροφή και την εκτέλεση των έξι
9. Οι Διακεκριμένες Προσωπικότητες της Μεταπολίτευσης
10. Οι προτάσεις για μια καλύτερη Αχαΐα
11. Η πολιτική πορεία του Βασίλη Μπεκίρη μέσω φωτογραφιών
12. Οι πολιτικές εξελίξεις και οι Πολιτικές προσωπικότητες της Μεταπολίτευσης (4 τόμοι)
Διαβάστε τη συνέντευξη στο “πατρινόραμα” Απριλίου που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της Ελλάδας, με ενσωματωμένο το “πατρινόραμα” plus, όλα όσα πρέπει να ξέρεις για την Πάτρα.
