«To φυλάξαι τ’ αγαθά χαλεπώτερον του κτήσασθαι»
Αναδημοσίευση από τον Εθνικό Κήρυκα της Δευτέρας 11 Αυγούστου 1997
Οι άνθρωποι του αιώνα μας, πήραν κι αυτοί το δρόμο της ζωής, όπως όλες οι άλλες γενιές. Ακολουθώντας την ίδια πορεία στην αρχή, άρχισαν να περνούν σιγά – σιγά, από τις ίδιες περιοχές, με τις ίδιες προκλήσεις και τα ίδια καλά του κόσμου. Εντάχθηκαν στα κοινωνικά τους σύνολα, προσπαθώντας να γνωρίσουν τον εαυτό τους, τους συνανθρώπους τους και φυσικά όλο τον κόσμο. Δεν γνωρίζω πόσοι άνθρωποι από εμάς και πόσο κατάλαβαν τί είναι και πού πάνε. Δεν γνωρίζω πόσοι άνθρωποι κατάλαβαν τί είναι ζωή και ποια η αποστολή τους. Εν πάση περιπτώσει, όλοι πορεύονται… Διασχίζοντας το φανταστικό κόσμο, των σύγχρονων αγαθών, την πανδαισία των χρωμάτων, το πλήθος των μέσων και μεθώντας από την απόλαυση της ικανοποίησης όλων των αισθήσεων, πιστεύω πως ξέχασαν πού πήγαιναν. Πραγματικός παράδεισος το πλήθος και η ομορφιά όλων των αγαθών, που τριγυρίζουν το δύστυχο πλέον άνθρωπο, πού μένει ανήμπορος ν αντισταθεί. Πέρασε στην πολυτελή κατοικία – την πρώτη κατοικία. Μπήκε στ’ αυτοκίνητο. Προχώρησε στην δεύτερη κατοικία, άρχισε να πλήττει ακούγοντας το ΗΙ FΙ αλλά το βαρέθηκε, σε λίγο, το άλλαξε και πήρε το νέο μοντέλο. Βρέθηκε στο θαύμα της τηλεόρασης και μετά από λίγο στον παράδεισο της έγχρωμης. Κόλλησε μπροστά της επί ώρες, βρέθηκε στους πραγματικούς παράδεισους στα πέρατα της γης και του κόσμου. Είδε τους τεχνικούς δορυφόρους, άκουσε στη γη, τον Καγκάριν από το διάστημα και ύστερα είδε τον Άρμστρονγκ τον Αμερικανό να περπατάει στο φεγγάρι…
Παντού επιτυχίες και μάλιστα πραγματικές επιτυχίες. Βρέθηκε ύστερα μπροστά, στο μεγαλείο του μεγαλείου, τον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή. Τη θεότητα της ανάπτυξης και της τεχνολογίας. Πραγματικό θαύμα… Ένα κοινό μικροσκόπιο ως τότε, έκανε μεγέθυνση 3.000 φορές. Το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο αργότερα, μερικά εκατομμύρια φορές…
Έγινε, αυτό αιτία να βρεθεί σ’ άλλους κόσμους, του κόσμου. Βρέθηκαν – οι ειδικοί – σε περιοχές που ως τότε ήταν τελείως άγνωστες. Στο μικρόκοσμο και το μακρόκοσμο, ο άνθρωπος, έγινε πολύ μικρός και μπήκε στη δομή τον ατόμου και των συστατικών του. Έγινε βαθύς ερευνητής του σύμπαντος και γενικά γνώρισε νέες και αφάνταστα μαγευτικές περιοχές. Όμως προχωρώντας – οι πολλοί – δεν μπήκαν ούτε στη βαθειά σκέψη, ούτε στη βαθειά γνώση. Παρασύρθηκαν από τις φωτεινές επιγραφές που άναψαν οι επιτήδειοι, σκόπιμα. Ναι μεν ο άνθρωπος βρέθηκε στον φανταστικό κόσμο των επιτευγμάτων αλλά κυριεύθηκε από αυτά. Χρησιμοποίησε ανορθόδοξα τις επιτυχίες του. Εδώ ακριβώς δεν υπήρξαν ούτε προγράμματα, ούτε φαντασία, ούτε βαθειές μελέτες, ώστε να κάνει σωστή και με μέτρο χρήση, για να βοηθηθεί γενικά ο άνθρωπός και να ενημερωθεί πραγματικά. Οι τεχνογνωσίες των ειδικών και επιστημόνων, δεν πέρασαν στα χέρια των ηγετών, αλλά στα χέρια “ορισμένων άλλων’. ‘ Αυτοί δεν τις εκμεταλλεύτηκαν για την ευημερία των ανθρώπων, αλλά για τα δικά τους συμφέροντα. Ο άξονας των δραστηριοτήτων γι’ αυτούς ήταν μόνο το κέρδος. Τα παραγόμενα αγαθά δεν ήταν τα αναγκαία για τον άνθρωπο, αλλά αυτά που αγόραζε ο άνθρωπος – πολλές φορές – χωρίς να γνωρίζει γιατί. Τέλος αυτοί, κυρίευσαν τους ηγέτες και κατόπιν όλο τον κόσμο. Οι κυβερνήσεις των κρατών παρεκάμφθησαν, ή υποτάχθηκαν σ’ αυτούς.
Από την άλλη μεριά οι πρωτεργάτες των επιτυχιών, επιστήμονες, σοφοί και ανώτεροι άνθρωποι του πνεύματος, έμειναν απορροφημένοι και σκυμμένοι στο μεγαλείο των νέων επιτυχιών τους. Μόνο ο Αϊνστάιν ανησύχησε για τη χρήση του επιτεύγματος της πυρηνικής ενέργειας και έθεσε όρους για τη χρήση της, αλλά μετά και αυτός εξαπατήθηκε από τη τότε Αμερικανική κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να έχουμε το ολοκαύτωμα της Χιροσίμα, του Ναγκασάκι, καθώς και τα επόμενα δεινά. Έτσι ανθρώπινες κοινωνίες άρχισαν να γίνονται έρμαια των αλόγιστων και φιλόδοξων, για πλούτη και αξιώματα. Αυτοί άρχισαν να οργανώνονται σε επιστημονική βάση – προς την κατεύθυνση της πλήρους υποταγής της ανθρωπότητας. Στη σπουδή τους, διαπίστωσαν ποια είναι τα λεπτά σημεία των μαζών. Είδαν ότι οι τάσεις των ανθρώπων είναι, η ακατανίκητη μανία για νέα αποκτήματα, τέλος, στηρίχθηκαν στην απληστία του ανθρώπου. Είδαν ότι η ποικιλία των χρωμάτων και των σχημάτων – του νέου μοντέλου τραβάει, κεντρίζει την αφέλεια των πολλών, που σαν μικρά παιδιά, απλώνουν το χέρι, να τα αποκτήσουν. Κατάφεραν έτσι και μας έβαλαν τελικά, στο ωραία κακό… Η χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών που κατέλαβε όλο το φάσμα των εφαρμογών, δεν έγινε με πρόγραμμα και σωστά για να βοηθήσει του άνθρωπο. Ένεκα της ραγδαίας εξέλιξης της τεχνολογίας και της αλόγιστης χρήσης της, δεν μπόρεσε ν’ αφομοιωθεi από τον άνθρωπο αφού οι βιολογικές λειτουργίες του δεν ήταν δυνατόν – εκ των πραγμάτων – να του επιτρέψουν να ωριμάσει και να δεχθεί την ταχύτητα της εκρηκτικής κατάστασης των εξελίξεων. Οι σημερινές εξελίξεις του ηλεκτρονικού κόσμου, αναγκάζουν τον άνθρωπο ταχύτατα, να προσαρμοστεί και να ζήσει στις νέες συνθήκες, χωρίς δυστυχώς να τα καταφέρει.
Τα σύγχρονα μέσα, οι μεγάλες και πολλές ευκολίες, που αγγίζουν τα όρια της φαντασίας, φαίνεται πως μας οδηγούν στον επίγειο παράδεισο. Αυτό όμως είναι η αλήθεια; Οι άνθρωποι στο νέο κόσμο των επιτευγμάτων, έχουν στενότερες σχέσεις; Καταλαβαίνουν, περισσότερο τώρα, τον συνάνθρωπό τους; Έχουν περισσότερο χρόνο ν’ ασχοληθούν με του εαυτό τους, να σκεφτούν για ,τον Κόσμο και την αποστολή τους; Του έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη; Όταν δουν στο πεζοδρόμιο τον συνάνθρωπό τους, ξαφνικά να αιμορραγεί κτυπημένος, θα τρέξουν να τον περιθάλψουν ή θα τον προσπεράσουν; Πιστεύω, πως θα τον προσπεράσουν. Ο άνθρωπος πιστεύω πως θ’ απομονωθεί, αφού μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης και του υπολογιστή, θα δέχεται παθητικά την καταιγίδα των μηνυμάτων, βουβά σαν ανόητο ον. Έτσι σιγά – σιγά θ’ αδειάσει και θα στεγνώσει, απ’ όλο το ανθρώπινο περιεχόμενό του, χωρίς συναισθήματα φτωχός απ’ όλες τις ηθικές αξίες, αφού θα έχει εξοικειωθεί με όλα τα δεινά του κόσμου. Τους πολέμους, τους νεκρούς, την ωμή βία, τους κακοποιούς που εκτελούν ψυχρά και βάρβαρα. Το αίμα, την φρίκη στην άσφαλτο και παντού. Η φρικαλεότητα των ταινιών, η επιστημονικά οργανωμένη απάτη και η ωμή χρήση του στοιχείου άνθρωπος (αφαίρεση οργάνων από παιδιά και πώληση ναρκωτικών σ’ αυτά κτλ), γίνονται όλα στο βωμό του κέρδους και της λυσσαλέας μανίας, της απληστίας που κατέλαβε στην εποχή μας τον άνθρωπο. Τα επιτεύγματα της πολεμικής βιομηχανίας μας σφάζουν με τα κοφτερά μαχαίρια και εξοντωτικά όπλα που κατασκευάζονται… Στον τομέα του παραδείσου των παραγομένων βιομηχανικών αγαθών μας σφάζει με το βαμβάκι η αλόγιστη κατανάλωση. Η σύγχρονη και πιο ύπουλη ιδιότητα που απέκτησε σήμερα ό άνθρωπος, είναι “ο καταναλωτής’. Δεν ξέρω πώς μας κάνουν ευτυχέστερους; Κοιμούνται πιο ήσυχοι σήμερα οι άνθρωποι; Είναι πιο ήρεμοι; Ολιγότερό ζαλισμένοι;
Η μήπως είναι ανήσυχοι λιγότερο για την λειτουργία η καρδίας τους; Πότε ο άνθρωπος φοβόταν περισσότερο, την καρδιά του, μην τον προδώσει γενικά, πριν την χρήση των παντοδύναμων σύγχρονων μέσων, ή σήμερα που τα χρησιμοποιεί σαν σοφός δούλος; Οι διαφορές βιοτικού επιπέδου των λαών θα είναι μια βασική αιτία μετανάστευσης μεγάλων μαζών, που ήδη άρχισαν να ογκούνται σε κράτη πιο ανεπτυγμένα. Ο αυτόματες μηχανές εξάλλου δημιουργούν ανεργία, στην οποία θα προστίθενται οι μετανάστες. Η βία θα είναι διάχυτη στις κοινωνίες, από πεινασμένους. Αλλά και από το οργανωμένο έγκλημα ντόπιο και ξένο . Οι άνθρωποι σε λίγο θα φοβούνται να περπατήσουν, οι πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών θα είναι φραγμένα με σίδερα και το πέπλο του φόβου και της δυστυχίας θα σκεπάζει όλο και περισσότερο τους ανθρώπους. Ο λαοί θα χάνουν συνέχεια την ιδιαιτερότητά τους, τα έθιμα και οι παραδοσιακές αρχές θα εκφυλισθούν. Θα λείψει η ομορφιά των τοπικών εκδηλώσεων και συνηθειών των λαών και όλα θα τείνουν σ’ ένα ομοιόμορφο σύνολο, άχρωμο και κουραστικό που θα στερήσει τον άνθρωπο από την αρμονία που δημιουργούσαν, οι ιδιαιτερότητες των περιοχών. Οι άνθρωποι θα πλήττουν και θα μαραζώνουν, περισσότερο από την τυποποίηση που θα επέλθει, ακόμη και στις ψυχές τους. Οι άνθρωποι – πιστεύω προσωπικά ότι έμπλεξαν άσχημα, βέβαια πιστεύω ακόμη, ότι σ’ αυτόν τον κόσμο, τίποτα δεν παίρνουμε δωρεάν. Αυτή είναι η μοίρα της ανθρωπότητας σ όλες τις ιστορικές περιόδους. Όμως αυτή τη φορά η τρομακτική ταχύτητα παραγωγής και διάθεσης, αγαθών που δεν είναι αναγκαία – αλλά επιβάλλονται συμπιέζουν και πνίγουν κυριολεκτικά, τον δύσμοιρο, πλέον άνθρωπο. Ελπίδα σωτηρίας – φαίνεται καθαρά ότι – δεν θα βρει πλέον, στους ηγέτες του (πνευματικούς και πολιτικούς). Αυτοί αντί να καθοδηγούν, καθοδηγούνται, από αόρατες δυνάμεις… Κατά τη γνώμη μας, πάλι, οι ίδιες οι κοινωνίες θα δώσουν τη λύση, ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΩΝ – ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΤΑΣΗ ΣΥΝΕΧΗΣ, ΣΤΗ ΒΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ – ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΘΡΙΕΣ. Τελειώνοντας θέλω να σημειώσω ότι, δεν είμαι έναντι της εξέλιξης και της προόδου, απεναντίας… Θέλω όμως να εντοπίσω – δεν ξέρω πόσα το κατά πόσο το καταφέρνω όμως – τί είναι αυτά που τελικό εμπλέκει την ανθρωπότητα και την ταλαιπωρεί. Ο άνθρωπος, όπως προαναφέραμε, αφάνταστα προχώρησε και θα προχωρήσει, όμως… Θα ήταν δυνατό να κοιμάται πιο ήσυχος; Πιστεύω ναι, αν ελέγχονταν οι ρυθμοί ανάπτυξης ώστε να μπορεί ο άνθρωπος ν’ αφομοιώσει τα νέα δεδομένα. Αν υπήρχαν προγράμματα και μέθοδοι χρήσεως των επιτευγμάτων ο’ όλα το φάσμα. Αν υπήρχε συνεκτίμηση, στην προσφορά των υλικών αγαθών με τις επιπτώσεις στην πνευματική ανάπτυξη. Αν σε κάθε υπολογισμό του κέρδους που επιδιώκουν ορισμένοι, ληφθεί σοβαρά υπόψη και η συντριβή της. ανθρώπινης ψυχής που θα προκύψει… Αν οι ηγέτες γενικά, μεριμνούσαν στην ομοιόμορφη κατανομή -των αναγκαίων αγαθών για μέτρια διαβίωση τουλάχιστον, όλων των λαών, ώστε να ελαττωθεί η βία από πεινασμένους που είναι πολλοί και προφανώς έχουν δίκιο. Αν τα ταχύτερα μέσα που απέκτησε ο άνθρωπος για φτάσει, πιο γρήγορα και να διεκπεραιώσει περισσότερες μαθηματικές πράξεις, αφήνουν πιο ήρεμο το νευρικό σύστημα και οι παλμοί της καρδιάς του είναι οι κανονικοί.
Αν μπορούσε να στοχάζεται περισσότερο, να καταναλώνει λιγότερα, να γελά περισσότερο και να σκέφτεται συνέχεια, πως η ομορφιά της ζωής βρίσκεται στα απλά πράγματα.
ΠΑΝΤΩΣ, ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙΣ Τ’ ΑΓΑΘΑ, ΠΑΡΑ ΝΑ Τ’ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ.