Στις προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για τα κόκκινα δάνεια και την προστασία της πρώτης κατοικίας, όπως τις παρουσίασαν ο Αλέξης Τσίπρας, το οικονομικό επιτελείο και η Λούκα Κατσέλη, άσκησε δριμεία κριτική η ΝΔ. Το κύριο και κρίσιμο επιχείρημα, όπως διατυπώθηκε από τον κ. Σταϊκούρα αλλά και τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη, συνοψίζεται σε μία φράση: η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ενισχύει την κουλτούρα του κακοπληρωτή. Με λίγα λόγια, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ευνοεί τους «μπαταχτσήδες». Αυτό το επιχείρημα της ΝΔ είναι βαθιά ταξικό, συντηρητικό, εκδικητικό απέναντι στις λαϊκές και μικρομεσαίες τάξεις και εντέλει είναι αντιαναπτυξιακό.
Είναι, πρώτον, βαθιά ταξικό γιατί η ΝΔ δεν ενοχλείται καθόλου, αντιθέτως ευνοεί σκανδαλωδώς, όλους τους κακοπληρωτές που είναι «δικά της παιδιά». Ευνοεί δηλαδή τους λίγους και «καλούς», μέσα σε αυτούς και την ίδια. Ας μην ξεχνάμε ότι το ίδιο το κόμμα της ΝΔ χρωστάει περί τα 400.000 ευρώ. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης κάτι γνωρίζει από κουλτούρα «κακοπληρωτή» με τον «Κήρυκα Χανίων». Τα παραδείγματα είναι πολλά (κ. Νίκος Παπαθανάσης, αναπληρωτής Ανάπτυξης και υποψήφιος στις επερχόμενες εθνικές εκλογές στα ψηφοδέλτια της ΝΔ) και με μεγάλη ποικιλία. Ωστόσο, το σημαντικότερο από όλα δεν είναι η εύνοια προς τους λίγους. Είναι η στοχευμένη, μεθοδική και συστηματική ταξική πολιτική εναντίον των πολλών.
Αυτή τη στιγμή απειλούνται με άμεσο πλειστηριασμό πάνω από 700 χιλιάδες σπίτια (πρώτη κατοικία), περίπου 550 χιλιάδες συμπολίτες μας βρίσκονται αντιμέτωποι με κατάσχεση μισθού και τραπεζικού λογαριασμού λόγω χρεών σε ασφαλιστικά ταμεία και φορολογία. Πάνω από 4 εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες είναι αντιμέτωποι με τον βραχνά του ιδιωτικού χρέους, ενώ το τελευταίο έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια κατά 40 δις ευρώ. Εν ολίγοις, η κοινωνία είναι σε άμεσο κίνδυνο. Σε αυτή την πραγματικότητα η ΝΔ απάντησε αυτά τα τέσσερα χρόνια ως κυβέρνηση και «υπόσχεται» τώρα για την επόμενη τετραετία να απαντήσει με τον ίδιο τρόπο: απολύτως ταξικά. Ως κυβέρνηση άφησε απροστάτευτη την πρώτη κατοικία (και την επαγγελματική κατοικία και την αγροτική περιουσία), με τον επαίσχυντο Πτωχευτικό Νόμο που ψήφισε. Η στόχευσή της ήταν μία και μοναδική: αναδιανομή της περιουσίας προς όφελος λίγων και εκλεκτών (οι Πάτσηδες δεν είναι ατύχημα διαδρομής, είναι στρατηγική επιλογή –απλώς ο Πάτσης ήταν βουλευτής και τον εκδίωξε η ΝΔ, όχι επειδή ήταν «κοράκι» αλλά επειδή αποκαλύφθηκε η δραστηριότητά του ως βουλευτή). Όλη η πολιτική της ΝΔ, ευθύς μόλις ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το 2019 ήταν αυτή ακριβώς: αναδιανομή της περιουσίας, χτύπημα σφοδρό στην μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και τον
αγροτικό κόσμο, προς όφελος λίγων. Άλλωστε, όταν μια κυβέρνηση το πρώτο νομοθέτημα που φέρνει στη Βουλή (2019) αφορά την ασυλία των τραπεζικών στελεχών, τότε το
«έγκλημα» είναι απολύτως προμελετημένο, σχεδιασμένο και κυρίως σκληρά νεοφιλελεύθερο.
Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι ρεαλιστική και συγχρόνως ταξική από την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Στο επίκεντρο της πρότασής του βρίσκεται η προστασία των λαϊκών και μικρομεσαίων στρωμάτων. Βρίσκεται η προσπάθεια απάντησης στο μείζον πρόβλημα που απειλεί την κοινωνία: κόκκινα δάνεια, ιδιωτικό χρέος, προστασία πρώτης κατοικίας. Τα επιμέρους στοιχεία βρίσκονται αναλυτικά στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ. Θα μείνω όμως μόνο σε ένα σημείο, αυτό που αφορά τις Τράπεζες. Είναι δυνατόν να έχουν τόσα κέρδη οι Τράπεζες ( σώθηκαν χάρη στις συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις με χρήματα των Ελλήνων πολιτών) που, όχι μόνο να δεν φορολογούνται αλλά και να δεν βάζουν καθόλου πλάτη στην κοινωνία; Είναι δυνατόν να αυξάνουν διαρκώς το κυμαινόμενο επιτόκιο των δανείων και να κρατάνε σταθερά χαμηλό το επιτόκιο
καταθέσεων; Τα κέρδη τους είναι τεράστια –πολύ περισσότερα από αυτά των γερμανικών τραπεζών. Μόλις τώρα εξήγγειλαν πάγωμα της αύξησης των επιτοκίων, και αυτό αφού πρώτα το εκτόξευσαν στα ύψη, και βέβαια ως απάντηση-άμυνα στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για δεσμευτική υποχρέωση των Τραπεζών και των διαφόρων διαχειριστών χρεών για ρυθμίσεις των χρεών, και μάλιστα με κανόνες που ευνοούν τους πολλούς και όχι τη ρευστοποίηση των περιουσιών που ευνοεί τους αετονύχηδες, είναι μια πρόταση που όχι μόνο δεν ευνοεί την κουλτούρα του κακοπληρωτή, αλλά βάζει τέλος στην κουλτούρα του Φαρ Ουέστ, που εγκαθίδρυσε η ΝΔ. Η φορολόγηση των Τραπεζών αλλά και των διάφορων φορέων διαχείρισης χρέους που αποτελεί κομβικό σημείο στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αποτελεί την ελάχιστη θέσπιση κανόνων και εποπτείας του κράτους στο ιδιωτικό χρέος. Οι Τράπεζες δεν αντιμετωπίζονται με «μπινελίκια» (υπουργός κ. Σταϊκούρας) αλλά με δεσμευτικούς κανόνες.
Σε αυτό ακριβώς το πνεύμα είναι και η στρατηγική κουρέματος των χρεών, οι δόσεις με κανόνες εξασφάλισης της αξιοπρεπούς διαβίωσης των χρεωμένων νοικοκυριών κλπ., στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Δεύτερον, η ΝΔ αντιμετωπίζει εκδικητικά το μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Έχοντας στο επίκεντρο της πολιτικής της το σκληρά νεοφιλελεύθερο αξίωμα του «Άριστου», περιθωριοποιεί το μεγάλο μέρος της κοινωνίας που δεν υπάγεται σε αυτή την κατηγορία. «Άριστος», όπως διαπιστώσαμε αυτά τα χρόνια είναι ο «καταφερτζής», αυτός που ανήκει στον κύκλο των εκλεκτών, αυτός που έχει το χρίσμα μιας «πεφωτισμένης ελίτ», δηλαδή του πλέγματος πολιτική ελίτ, τραπεζική και κρατικοδίαιτη επιχειρηματική ελίτ και συστημικά ΜΜΕ. Με αυτό το αξίωμα του «Άριστου» νομιμοποιήθηκε εκ νέου το κομματικό, πελατειακό, οικογενειοκρατικό κράτος, η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα σε βάρος των πολλών. Οι πολλοί, κατά τη ΝΔ, οφείλουν να πειθαρχήσουν στις ελίτ, διαφορετικά θα τιμωρούνται. Η ΝΔ με τη διατύπωση «κουλτούρα κακοπληρωτή» επανέρχεται σε παλιά αλλά γνώριμα σχήματα, όπου οι πολλοί είναι απειθάρχητοι, ανίκανοι και απαίδευτοι (μας τα είπε ο κ. Άδωνης Γεωργιάδης). Επομένως πρέπει να τιμωρούνται παραδειγματικά –μένοντας στο δρόμο, χωρίς περιουσία, παρά μόνο με κάποια επιδόματα που πετάει η πεφωτισμένη ελίτ.
Τέλος, η ΝΔ με αυτή τη φράση («κουλτούρα κακοπληρωτή») αποδεικνύει το περιεχόμενο της ανάπτυξης που δρομολόγησε τα 4 χρόνια κυβέρνησής της και μας υπόσχεται για το μέλλον. Αυτή η βίαιη αναδιανομή πλούτου και περιουσίας που γνώρισε η χώρα αυτά τα τέσσερα χρόνια και που θα επιταχυνόταν αν η ΝΔ παρέμενε στην κυβέρνηση (ευτυχώς οι εκλογές θα ανακόψουν αυτή την καταστροφική πορεία), έχει ως στόχο την επίτευξη ανάπτυξης με τεράστια αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων. Ανάπτυξη που θα επιτυγχάνεται με τη σώρευση πλούτου στους λίγους. Η αντιμετώπιση άλλωστε της ενεργειακής κρίσης, της διατροφικής κρίσης, ακόμα και της πανδημικής κρίσης, κατά τη διάρκεια των οποίων λίγοι και εκλεκτοί αύξησαν τα υπερκέρδη τους, αισχροκέρδησαν με την ευλογία της κυβέρνησης, αποδεικνύει χωρίς αμφιβολία το περιεχόμενο της ανάπτυξης που δίνει ένα νεοφιλελεύθερο, συντηρητικό κόμμα, όπως η ΝΔ.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ανάπτυξη σημαίνει καταρχάς άρση των κοινωνικών ανισοτήτων. Αυτός είναι ο μεγάλος αναπτυξιακός μοχλός για μια κοινωνία που έχει ζήσει απανωτές κρίσεις. Σε αυτό το πλαίσιο η προστασία της πρώτης κατοικίας αποτελεί δικαίωμα, και όχι προνόμιο. Η προστασία της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας αποτελεί το κέντρο της δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης, σε μια χώρα που τα θεμέλια της κοινωνικής συνοχής βρίσκονται σε αυτή την επιχειρηματικότητα, και όχι σε κάποιους μεγάλους ομίλους. Η προστασία της αγροτικής περιουσίας αποτελεί τη βάση για την παραγωγική ανασυγκρότηση που τόσο έχει ανάγκη η χώρα.
Τα παραπάνω απαιτούν κανόνες και ισχυρό θεσμικό πλαίσιο, στο τραπεζικό σύστημα, στη φορολόγηση των υπερκερδών των λίγων, στην εποπτεία του κράτους στην ανάπτυξη με δίκαιο τρόπο.
Στις 21 Μαίου επιλέγουμε σχέδιο για το παρόν και το μέλλον της χώρας. Ο αριστερός, προοδευτικός, δημοκρατικός κόσμος οφείλει να στείλει στο περιθώριο της Ιστορίας του
πραγματικούς «μπαταχτσήδες», και να δώσει ανάσα για ένα δίκαιο μέλλον.