Υπάρχουν άνθρωποι που ανεβαίνουν στη σκηνή για να υποδυθούν έναν ρόλο, είναι και εκείνοι που καταφέρνουν να μετατρέπουν το γέλιο σε μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία. Ο Παντελής Καναράκης ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Με το μοναδικό του ταλέντο, την αμεσότητα και μια σπάνια ικανότητα να ισορροπεί ανάμεσα στη σάτιρα και τη συγκίνηση, έχει κατακτήσει εδώ και χρόνια μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του κοινού.
Αυτό το καλοκαίρι επιστρέφει με την ξεκαρδιστική παράσταση «Όχι άλλο κάρβουνο», που θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026, στις 21:15, στο Θερινό Δημοτικό Θέατρο της Πάτρας, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας 2026. Λίγες ημέρες πριν από τη συνάντησή του με το πατρινό κοινό, μιλά στο «Πατρινόραμα-Hellenic» για τη δύναμη του γέλιου, τη συνεργασία του με τον Μιχάλη Ρέππα και τον Θανάση Παπαθανασίου, τις απαιτήσεις της περιοδείας, τις προσωπικές του αγωνίες λίγο πριν σηκωθεί η αυλαία και όλα εκείνα που, παρά την εμπειρία του, εξακολουθούν να τον συγκινούν. Γιατί, τελικά, πίσω από κάθε αστείο υπάρχει πάντα ένας άνθρωπος που πιστεύει βαθιά πως το θέατρο μπορεί ακόμη να μας κάνει να αισθανθούμε λίγο πιο ελεύθεροι.
Σε μια εποχή που όλοι μοιάζουμε να κουβαλάμε το δικό μας «κάρβουνο», πιστεύετε ότι το γέλιο μπορεί ακόμη να λειτουργήσει σαν λύτρωση;
Εννοείται. Το γέλιο ανεβάζει την ψυχολογία και σε όλο αυτό το δύσκολο που περνάμε και που υπάρχει τριγύρω μας, αν δεν προστατέψουμε όσο μπορούμε την ψυχολογία μας, το χάσαμε το παιχνίδι.
Εκτός από πρωταγωνιστής, υπογράφετε και τις χορογραφίες της παράστασης. Πόσο διαφορετικά βιώνετε την ευθύνη όταν δημιουργείτε και για τους συναδέλφους σας, όχι μόνο για τον εαυτό σας;
Είναι μεγαλύτερη σαφώς η ευθύνη και οι έλληνες ηθοποιοί είναι η αλήθεια δεν αγαπάνε να χορεύουνε. Κάθε φορά ακούω: μη μας βάλεις δύσκολα Παντελή. Με παιδεύουν λίγο αλλά στο τέλος όλα καλά και χαίρομαι να τους βλέπω να χορεύουν.
Συνεργάζεστε με τον Μιχάλη Ρέππα και τον Θανάση Παπαθανασίου, δύο δημιουργούς που έχουν αφήσει έντονο αποτύπωμα στην ελληνική κωμωδία. Τι σας δίδαξε αυτή η συνάντηση καλλιτεχνικά αλλά και ανθρώπινα;
Με τα παιδιά έχω συνεργαστεί πολλές φορές. Τους θαυμάζω, τους εκτιμώ, τους καμαρώνω και τους αγαπώ. Έχουν δώσει μια πνοή στην κωμωδία από τότε που πρωτογράψανε που της δώσανε άλλο αέρα. Είναι σχολή τολμώ να πω η γραφή τους. Χαίρομαι κάθε φορά γιατί παραμένουν δυο παιδιά με ενθουσιασμό και αγάπη γι’ αυτό που κάνουν που δεν γίνεται να μη σε συνεπάρουν.
Οι περιοδείες έχουν μια ιδιαίτερη μαγεία αλλά και μοναξιά. Ποια είναι η στιγμή της ημέρας που ο Παντελής Καναράκης μένει μόνος με τις σκέψεις του;
Έχουμε τόσο τρέξιμο αυτό το καλοκαίρι που δε έχει χρόνο να μεινει μόνος ο Παντελής Καναράκης. Αυτά που ήξερε να τα ξεχάσει. Όταν τον Οκτώβριο τελειώσει η περιοδεία ας μείνει τότε όσο θέλει μόνος με τις σκέψεις του.
Έχετε χαρίσει άφθονο γέλιο στο κοινό. Υπήρξε περίοδος που εσείς χρειαστήκατε περισσότερο από ποτέ κάποιον να σας κάνει να χαμογελάσετε;
Θα ακουστεί παράξενο αλλά όταν δεν είμαι στα κέφια μου δεν μπορεί κάτι να με κάνει να γελάσω. Απλά απομονώνομαι λίγο και επιστρέφω μετά. Απλά αυτές οι στιγμές είναι πάρα πολύ λίγες.
Το κοινό αλλάζει από πόλη σε πόλη. Υπάρχει κάποια αντίδραση θεατή που σας έχει συγκινήσει τόσο, ώστε να τη θυμάστε ακόμη;
Ευτυχώς πολλές. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες αλλά αυτά που έχω ακούσει και έχω δει, με έχουν συγκινήσει και μου έχουν δώσει τρομερή ώθηση να συνεχίσω αυτή τη λατρεμένη δουλειά.
Αν μπορούσατε να γυρίσετε πίσω στον νεαρό Παντελή που ξεκινούσε το ταξίδι του στο θέατρο, ποια συμβουλή θα του δίνατε σήμερα;
Να είναι λίγο πιο μεθοδικός και να μην είναι ανυπόμονος.
Μετά από τόσα χρόνια πορείας, τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σας φοβίζει λίγο πριν ανοίξει η αυλαία; Και τι είναι αυτό που σας κάνει να λέτε «γι’ αυτό αξίζει όλο αυτό»;
Με φοβίζει οτιδήποτε θα κάνει την παράσταση να μην είναι αυτό που πρέπει. Από το να ξεχαστούν λόγια και κινήσεις μέχρι να υπάρξει ένα πρόβλημα με ένα ρούχο. Πάντα υπάρχει αυτός ο κίνδυνος απλά περνώντας ο χρόνος σε μια παράσταση μεγαλώνει κάπως η σιγουριά. Όλο αυτό, ότι αξίζει δεν αμφισβητήθηκε ποτέ μέσα μου. Είμαι ευτυχισμένος που έγινα ηθοποιός.
Όταν ολοκληρωθεί αυτή η περιοδεία, ποια θα θέλατε να είναι η μία φράση που θα πει ένας θεατής φεύγοντας από το θέατρο και θα σας κάνει να αισθανθείτε ότι πετύχατε τον στόχο σας.
Μπράβο τους πέρασα δύο ώρες με πολύ γέλιο. Αυτός είναι ο σκοπός μας έτσι κι αλλιώς. Να γελάσετε… να γελάσετε πολύ.
Κλείνοντας τη συζήτηση με τον Παντελή Καναράκη, αντιλαμβάνεται κανείς ότι πίσω από την ευκολία με την οποία χαρίζει γέλιο, βρίσκεται ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά το βάρος της ευθύνης απέναντι στο κοινό. Δεν αναζητά απλώς το χειροκρότημα, επιδιώκει να προσφέρει μια μικρή ανάσα σε μια καθημερινότητα που δοκιμάζει τις αντοχές όλων μας. Εκεί όπου κρύβεται η πραγματική δύναμη της κωμωδίας, να υπενθυμίζει ότι, όσο μπορούμε ακόμη να γελάμε, διατηρούμε ζωντανά στοχεία που κάνουν τη ζωή καλύτερη, η αισιοδοξία, η ανθρωπιά και η ελπίδα, είναι βαστικά συστατικά ψυχικής ευφορίας.