Ελισσαίος Βγενόπουλος

Να τοι που βγαίνουν, κόκκινα χέρια που αίματα στάζουν και δεν μπορώ άδικο να τους ρίξω Στην Ηλέκτρα...

Άρθρο του Ελισσαίου Βγενόπουλου Κάποιες φορές τα περιστατικά και τα γεγονότα είναι τόσο ρηχά που η μνήμη προσκρούει...

Η λατρεία του Διονύσου, λατρεία γεωργικής μαγείας χάνεται στα βάθη του τοτεμισμού, της πρωτόγονης κοινότητας και στη μητριαρχία...

Ανεκπλήρωτο και αιώνιο χρέος είναι η αγάπη, που έχει τις ρίζες του σε μια στιγμή, σε ένα χρόνο...

Το μοντάζ του αστείου με το τραγικό με κάποιες απαραίτητες δόσεις αυτοσαρκασμού, κατασκευασμένο έτσι που να ερεθίζονται τα...

Ούτε που θυμάμαι την χαμένη μου αθωότητα Μέσα στο κεφάλι καρφωμένο έχω ένα κώδικα Ρουτίνα, κάθε «Καλημέρα» και...

Δεν γίνεται να προσαρμόσει ο εχέφρων άνθρωπος τις καταστάσεις τις οποίες καθημερινά βιώνει στις απόψεις και στις ανάγκες...

Έξυπνο είναι να αποκαλύπτει κανείς με μέτρο και ρυθμό τα μυστικά και κυρίως να αποκαλύπτει αυτά που δεν...

Τα έργα που γίνονται με πρώτη ύλη την αγάπη, με άνεση διασχίζουν την ερημιά του κακού και με...

Στις σύγχρονες κοινωνίες στις οποίες όλοι κουβαλούν στις αποσκευές τους ένα κομμάτι ενοχής , το μόνο λάθος είναι...