Greek Orthodox Archdiocese of America: Εορτασμός 100 χρόνων Τιμώντας το παρελθόν μας, φυτεύοντας τους σπόρους για τα επόμενα 100 χρόνια

Εορτασμός 100 χρόνων Τιμώντας το παρελθόν μας, φυτεύοντας τους σπόρους για τα επόμενα 100 χρόνια

Η Δευτέρα της 4ης Ιουλίου 2022, ημέρα της Εθνκής Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής ήταν η ημέρα που σημειολογικά και συμβολικά σηματοδότησε και την Επίσημη Έναρξη της 46ης Κληρικολαϊκής συνέλευσης

Χαρακτηρίστηκε ιστορική συνάντηση του Κληρικολαϊκού Συνεδρίου και έλαβε χώρα μετά από πολλά χρόνια στη πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η 46η κληρικολαΪκή συνέλευση συνέπεσε με την πρώτη 100αετηρίδα. Το πρώτο Ιωβηλαίο της Ιεράς Αρχ. Αμερικής τιμήθηκε με την παρουσία των δυο εν ζωή πρώην Αρχιεπισκόπων Αμερικής και προκατόχων του νυν Αρχ. κ. Ελπιδοφόρου των κ.κ. Σπυρίδωνα (Παπαγεωργίου) και Δημητρίου (Τρακατέλη) οι οποίοι και τιμήθηκαν για την προσφορά και συνεισφορά τους στην Ιερά Αρχ. Αμερικής.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι η 46η κληρικολαϊκή συνέλευση παρ’ ότι δεν αντιμετώπισε με συζήτηση ή και τυχόν προτάσεις χρόνια σοβαρά προβλήματα όπως ο νέος καταστατικός χάρτης της Ιεράς Αρχ. Αμερικής εν τούτοις είχε μεγάλη σημασία καθώς κατ’ ουσίαν είναι η πρώτη δια ζώσης και με φυσική παρουσία μεγάλη σύναξη των 800 αντιπροσώπων της Ιεράς Αρχ. Αμερικής από σχεδόν 540 ενορίες και των οκτών Μητροπόλεων. Το γεγονός έλαβε χώρο στο γνωστό κεντρικό ξενοδοχείο Μάριοττ Μαρκουίς της Νέας Υόρκης στο Μανχάτταν.

Η προηγούμενη κληρικολαϊκή έγινε μετ’ εμποδίων το 2020 εν μέσω της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης και μέσω τηλεδιάσκεψεων και λόγω των έκτακτων και ειδικών συνθηκών δεν ελήφθη καμία ουσιαστική απόφαση σε χρονίζοντα προ- βλήματα που απασχολούν τις εν Αμερική Ελληνορθόδοξης Κοινότητας. Δυστυχώς και σε αυτή την κληρικολαική συνέλευση τα χρόνια προβλήματα όπως η οικονομική κατάσταση και των οκτών μητροπόλεων οι μεικτοί γάμοι το καυτό πρόβλημα της ελληνορθόδοξης εκπαίδευσης και πολλά άλλα με πρώτο αυτό του νέου καταστατικού χάρτη που ταλανίζει την Ιερά Αρχ. Αμερικής παρέμειαν πάλι στα συρτάρια.

Η εναρκήρια εκδήλωση ξεκίνησε με Δοξολογία για την έναρξη του  Κληρικολαϊκού Συνεδρίου και την Ημέρα της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ κατά την οποία χοροστάτησε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος και έψαλε η Αρχιεπισκοπική Σχολή Βυζαντινής Μουσικής και το Εθνικό Φόρουμ Μουσικών της Ελληνορθοδόξου Εκκλησίας.

Το ίδιο διάστημα και στους ίδιους χώρους έλαβε χώρα και το συνέδριο της Εθνικής Φιλοπτώχου της Ιεράς Αρχ. Αμερικής το έργο της οποίας είναι αξιοθαύμαστο επί σειρά έτων ενώ επίσης αντίστοιχη σύναξη είχε και η Νεολαία της Ιεράς Αρχ. Αμερικής κατά τα καθιερωμένα σε κάθε κληρικολαϊκή συνέλευση.

Το γεγονός που λάμπρυνε την 46η κληρικολαϊκή συνέλευση ήταν η πρωτοβουλία του κ. Ελπιδοφόρου να τιμήσει τους δυο εν ζωή προκατόχους του, Σεβασμιώτατων Αρχιεπισκόπων πρώην Αμερικής Σπυρίδωνος και Δημητρίου. Νωρίτερα το γεγονός που επίσης έδωσε βαρύτητα στην 46 κληρικολαϊκή ήταν τα εγκαίνια του ιστορικού Εθνικού Ιερού Προσκυνηματικού Ναού του Αγίου Νικολάου στο “Σημείο Μηδέν”.

«Το να έχουμε μαζί μας αυτούς τους δύο Αρχιεπισκόπους πρώην Αμερικής είναι τεράστια τιμή, καθώς μας προσφέρει μια ακόμη καλύτερη ματιά στην ιστορία της Εκκλησίας μας εδώ στην Αμερική. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι η παρουσία τους εδώ επιβεβαιώνει τη συνέχιση της ενότητάς μας, καθώς και τη διαιώνιση των πνευματικών δεσμών της πίστης και της ηγεσίας μας ανά τους αιώνες», επεσήμανε ο Σεβασμιώτατος κ. Ελπιδο- φόρος κατά την επίδοση της τιμητικής διάκρισης προς το πρόσωπό τους.

O νέος καταστατικός χάρτης της Ιεράς Αρχ. Αμερικής εν τούτοις είχε μεγάλη σημασία καθώς κατ’ ουσίαν είναι η πρώτη δια ζώσης και με φυσική παρουσία μεγάλη σύναξη των 800 αντιπροσώπων της Ιεράς Αρχ. Αμερικής από σχεδόν 540 “ ενορίες και των οκτών Μητροπόλεων.

Το μήνυμα του οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου προς την 46η κληρικολαϊκή συνέλευση του 2022 στην Νεα Υόρκη

“Ἡ ἐφετεινή ἐπετειακή Κληρικολαϊκή Συνέλευσις τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς εἶναι καιρός μνημοσύνης καί τιμῆς πρός πάντας τούς μακαρίᾳ τῇ λήξει γενομένους Ἀρχιεπισκό-πους, Ἱεράρχας, ἱερεῖς, διακόνους, μοναστάς καί τούς εὐσεβεῖς πιστούς, οἱ ὁποῖοι ἐξεδαπάνησαν ἑαυτούς ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας ἐν Ἀμερικῇ καθ ̓ ὅλην τήν ἑκατονταετῆ εὐλογημένην πορείαν της, διά τῆς πνευματικῆς καί ποιμαντικῆς αὐτῶν ἐργασίας, διά τῆς ἐθελοντικῆς συμμετοχῆς των εἰς τήν ζωήν τῶν ἐνοριῶν καί ἀλλαχοῦ. Διά τῆς καθοριστικῆς αὐτῆς συμβολῆς των προήγαγον καί ἐστερέωσαν τήν μεγάλην αὐτήν Ἐπαρχίαν τοῦ Οἰκουμε-νικοῦ Θρόνου καί παρέδωκαν αὐτήν ὡς ἄμπελον εὐκλημα-τοῦσαν, σέμνωμα καί καύχημα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας. Εἴη ἡ μνήμη αὐτῶν αἰωνία! Ἡ μεγάλη ἐπέτειος δίδει εἰς ἡμᾶς τήν εὐκαιρίαν νά τονίσωμεν ὅτι μόνον ἡνωμένοι, μέ σύμπνοιαν ἀδιατάρακτον καί μέ δημιουργικήν συνεργασίαν κλήρου καί λαοῦ, ἡ Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Ἀμερικῆς δύναται νά πορευθῇ ἐνθέως εἰς τόν ἀρχόμενον νέον αἰῶνα τῆς ἱστορίας της, πάντοτε ἐν ἐσωτάτῃ συνδέσει καί ἀναφορᾷ πρός τό καθ ̓ ἡμᾶς Ἱερόν Κέντρον. Ἀποτελεῖτε, ἀγαπητοί, ζωτικόν τμῆμα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας. Ἡ φιλόθεος καί φιλάνθρωπος μαρτυρία τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς ἐνσαρκώνει καί ἐκφράζει τήν ζωήν, τάς ἀξίας καί τάς παραδόσεις τοῦ Φαναρίου, τό ὁποῖον προσέφερε καί συνεχίζει νά προσφέρῃ πάμπολλα καί τιμαλφέστατα εἰς τόν παγκόσμιον πνευματικόν πολιτισμόν καί ἀποτελεῖ ἐλπίδα διά τό μέλλον, πάντοτε ὑπό τήν σκέπην τοῦ Ἀρχηγοῦ καί τελειωτοῦ τῆς πίστεως ἡμῶν, τοῦ «ἐκκλησίας σάρκα ἀναλαβόντος» Χριστοῦ. Ἐκφράζομεν τήν βεβαιότητα ὅτι καί κατά τόν νέον αἰῶνα, εἰς τόν ὁποῖον εἰσέρχεται ὄντως μέ πολύν δυναμισμόν ἡ Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Ἀμερικῆς, ὑπό τήν στιβαράν ἡγεσίαν καί συνετήν ποιμαντορίαν τοῦ Ἱερωτάτου ἀδελφοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρου, αὐτή θά ἀποτελῇ τόπον καί τρόπον ἐνθέου βιοτῆς, ἐκκλησιοτραφοῦς πνευματικότητος, φιλανθ-ρώπου παρουσίας, ὅτι θά ἐκπορεύωνται ἐκ τῆς ζωῆς της καί θά καρποφοροῦν ἐν αὐτῇ δημιουργικαί δυνάμεις, πίστις, ἐλπίς καί ἀγάπη, ἐπ ̓ ἀγαθῷ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀνθρωπίνης κοινωνίας. Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ καί μέ χρηστάς ἐλπίδας, διατρανοῦντες τήν στοργήν τῆς Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας καί ἡμῶν προσωπικῶς πρός ὑμᾶς, τούς ἀδελφούς καί τά τέκνα τῆς ἡμῶν Μετριότητος, δεόμεθα ἐκτενῶς τοῦ Δομήτορος τῆς Ἐκκλησίας καί Δοτῆρος παντός ἀγαθοῦ, ὅπως σκέπῃ καί εὐλογῇ τήν Ἐκκλησίαν Του καί κρατύνῃ πάντας ἡμᾶς εἰς τόν προκείμενον ἡμῖν κοινόν ἀγῶνα, διά νά δοξάζεται τό ὑπερουράνιον καί πάντιμον ὄνομα Αὐτοῦ”.

Η ομιλία του Αρχ. Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου κατά την τελετή των εγκαινίων του εθνικού προσκυνηματικού Ορθόδοξου Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου

«Σεβασμιώτατοι και Θεοφιλέστατοι, Εκλεκτοί προσκεκλημένοι, Αγαπητοί αδελφές και αδελφοί εν Χριστώ,

Σήμερα, φέραμε το Ιερό Λείψανο του Μεγάλου Θαυματουργού Αγίου των Μύρων στον τελευταίο τόπο εναπόθεσής του, εντός δηλαδή της Αγίας Τραπέζης του Ιερού βήματος του αναστημένου Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου και Εθνικού Προσκυνήματος. Αυτή η αρχαιοτάτη τελετή χρονολογείται από την περίοδο που πρωτοοικοδομήθηκαν χριστιανικοί ευκτήριοι οίκοι επί των τάφων των μαρτύρων και των αγίων.

Σήμερα, αυτά τα Ιερά και πολύτιμα λείψανα ενός Αγίου, του οποίου η ιστορία εκτείνεται στο διάβα των χιλιετιών, πέραν των ωκεανών, στη Μικρά Ασία και στη δόξα του Βυζαντίου που συνεχί- ζει να υπάρχει στη ζωή του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου – ενώνονται με την ιστορία εκείνων για τους οποίους το Παγκόσμιο Εμπόριο Κέντρο έγινε ο τόπος της ταφής τους. Αυτοί οι σύγχρονοι μάρτυρες, που θανατώθηκαν εξαιτίας ενός άδικου μίσους, στερήθηκαν ακόμη και το δικαίωμα της ταφής τους. Και έτσι με τα σημερινά εγκαίνια, το Ground Zero (το Σημείο Μηδέν) έγινε για αυτούς ένας παντοτινός Ιερός Τόπος, ένας τόπος μνήμης, ένας τόπος συμφιλίωσης, συγχώρησης και αγάπης. Όλοι εσείς που έχετε συγκεντρωθεί εδώ – είτε εντός αυτών των λαμπρών μαρμάρινων τοίχων – τοίχων φτιαγμένων από το ίδιο το μάρμαρο με τον Παρθενώνα των Αθηνών, είτε έξω και προσεύχεστε μαζί μας στο Liberty Park, το οποίο σήμερα, Τετάρτη Ιουλίου, είναι το πιο κατάλληλο μέρος για να βρίσκεστε… Όλοι σας γίνεσθε μάρτυρες των εγκαινίων αυτών και της σημασίας τους για τον Ναό του Αγίου Νικολάου, που καταστράφηκε στις 11 Σεπτεμβρίου. Τη σημασία τους για την πόλη και την πολιτεία της Νέας Υόρκης, της οποίας η Λιμενική Αρχή έγινε σύμψυχος εταίρος στην πρόκληση να ανοικοδομήσουμε και να αποκαταστήσουμε αυτό που τότε χάθηκε.

Τη σημασία τους για τον αμερικανικό λαό, του οποίου η καρδιά σημαδεύτηκε τόσο βαθειά την τραγική και μοιραία εκείνη ημέρα. Και τη σημασία τους για τον κόσμο, ο οποίος έχει ανάγκη από θετικά μηνύματα από τη θρησκεία, από την αφοσίωση στο Θεό.

Προσωπικά δεσμεύομαι δημόσια ότι θα προσφέρουμε ό,τι καλύτερο έχουμε από την ελληνορθόδοξη πίστη μας  μια πίστη που αγκαλιάζει τον κόσμο και καθοδηγείται από τον μεγαλύτερο ηγέτη που έχουμε γνωρίσει εδώ και αιώνες: τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. κ. Βαρθολομαίο, τον ιστορικά μακροβιότερο Πατριάρχη που υπηρετεί στην Έδρα του Πρωτοκλήτου Αποστόλου Ανδρέου.

Επιλέξαμε την Τέταρτη Ιουλίου για αυτά τα εγκαίνια για έναν πολύ ιδιαίτερο λόγο: την επιλέξαμε ακριβώς επειδή αυτή η ημέρα συνιστά την πεμπτουσία των αμερικανικών εθνικών εορτών και αντιπροσωπεύει τα καλύτερα χαρακτηριστικά της Ελευθερίας μας: την ελευθερία της συνείδησης και την ελευθερία της λατρείας, όπως εμείς οι ίδιοι κρίνουμε ως καλύτερα για εμάς τους ίδιους και για τις οικογένειές μας.

Αυτή είναι η ομορφιά της Αμερικής και θα είναι επίσης και η ομορφιά του Εθνικού Προσκυνήματος του Αγίου Νικολάου. Διότι, αν και είναι ένας Ελληνορθόδοξος ευκτήριος οίκος, εν τούτοις καλωσορίζουμε σε αυτόν τους πάντες. Προσκαλούμε τους πάντες. Δεχόμαστε τους πάντες. Και εφαρμόζουμε την αγάπη προς τους άλλους, όχι την προκατάληψη, όχι την απόρριψη, και σίγουρα όχι το μίσος. Αυτό το Προσκύνημα θα είναι ένα μέρος για όλους όσους επισκέπτονται τον Ιερό αυτό Τόπο, στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, ένα μέρος για να στοχαστούν και να οραματιστούν ένα κόσμο όπου το έλεος είναι αναπόφευκτο, η συμφιλίωση είναι επιθυμητή και η συγχώρηση είναι δυνατή.

Θα βρισκόμαστε εδώ κατά τους επόμενους αιώνες, ως ένα φως στο λόφο, ως ένας λαμπερός φάρος δείχνοντας στο κόσμο τί μπορεί να πετύχει το ανθρώπινο πνεύμα, εάν αφήσει το φως μας να λάμψει μπροστά σε όλους τους ανθρώπους, όπως ακριβώς το φως αυτού του Έθνικού Προσκυνήματος θα φωτίζει στο εξής κάθε νύχτα τον ουρανό της υπέροχης πόλης μας.

Φίλοι μου, σήμερα εσείς ανάβετε αυτό το λυχνάρι της ειρήνης, της ελπίδας, της πίστης, και της αγάπης, και το έλαιον αγαλλιάσεως που προσφέρατε όλοι εσείς πού στέκεστε έξω από την Εκκλησία θα συνεισφέρετε και το οποίο προστίθεται στο λάδι που θα συλλέξουμε σε λίγα λεπτά. Αυτό το λάδι θα κρατήσει αναμμένη την κανδύλα της Αγίας Τράπεζης, η οποία θα λάμπει αιωνίως ως ένδειξη αφοσίωσης και μαρτυρίας. Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο για να φτάσουμε σε αυτή την πολύτιμη στιγμή, και δεν θα ήταν δυνατό να το επιτύχουμε χωρίς τα τρία πρόσωπα που τιμούμε σήμερα. Μέσω αυτών των προσώπων, τιμούμε επίσης και όλουςεκείνους – και ειδικά τους Φίλους του Αγίου Νικολάου – των οποίων οι θυσίες κατέστησαν δυνατά τα επιτεύγματα αυτής της ημέρας. Ο Dennis Mehiel, ο Michael Psaros, και πάνω απ’ όλους ο πατήρ Αλέξανδρος Καρλούτσος. {….}

Ακόμα και αν είχαμε όλη την ημέρα στη διάθεσή μας να μιλήσουμε για αυτούς, δεν θα ήταν ασφαλώς δυνατό να πούμε αρκετά για να να εκφράσουμε επαρκώς την ευγνωμοσύνη μας. Αλλά επιτρέψτε μου να αναφέρω τα εξής: Dennis, διακρίθηκες για την ανεξάντλητη ενέργειά σου και στην προσήλωσή σου στην προσπάθεια να φέρεις σε συνεννόηση την Εκκλησία και την Πολιτεία, ώστε να βρεθεί η λύση για την ανοικοδόμηση του ναού. Michael, ο ασυγκράτητος ενθουσιασμός σου σε ανέδειξε νικητή! Ποτέ δεν τα παράτησες και δεν ενέδωσες ποτέ ενώπιον των δυσκολιών. Και εσείς πάτερ Αλέξανδρε, Πρωτο- πρεσβύτερε του Οικουμενικού Θρόνου, κανείς δεν έκανε περισσότερα από εσάς για να μας φέρει τη νίκη του λαού – την κυριολεκτική σημασία του ονόματος Νικόλαος. Αργότερα αυτή την εβδομάδα, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα σας απονείμει την υψηλότερη τιμή του Έθνους μας σε Αμερικανό πολίτη – το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας. Και δεν είναι άξιον απορίας. Όταν όλοι έχασαν την πίστη τους, εσείς την κρατήσατε. Όταν όλοι εγκατέλειψαν την ελπίδα, εσείς ελπίζατε ακόμα περισσότερο. Και η αγάπη που έχετε γιατί αυτή την Εκκλησία θα αναγνωρίζεται για πάντα μέσα σε αυτό το Προσκύνημα, καθώς θα τοποθετήσουμε στο Νάρθηκα αυτής της Εκκλησίας, την εικόνα του προστάτου Αγίου σας, του Αγίου Αλεξάνδρου, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, ως αιώνιο μνημείο για σας, για τη θυσία σας, για την πίστη σας και για την αγάπη σας.

Φίλοι μου: Συνεχίζουμε τώρα με τη Θεία Λειτουργία, με ευγνωμοσύνη στον Θεό για το έλεός του και με αίνους και ωδές δοξολογίας για τα θαύματά του, τα οποία βλέπουμε με τα μάτια μας σήμερα στον Ελληνικό Ορθόδοξο Ναό και Εθνικό Προσκύνημα του Αγίου Νικολάου. Αμήν

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής και οι ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Ιδρυτής της πρώτης Ιεράς Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μελέτιος Μεταξάκης, μετέπειτα και Οικουμενικός Πατριάρχης. Κάτι που σχεδόν αποσιωπάται. Αλλά η ιστορία είναι ιστορία. Ο Μελέτιος μια ισχυρή προσωπικότητα σχεδόν αυτοεξορισθείς, μετά τα γεγονότα στην Ελλάδα βρέθηκε με πρωτοβουλία του στην Αμερική το 1921 μετά την βίαιη απομάκρυση του από τον Μητροπολιτικό Θρόνο των Αθηνών. Με την άφιξη του στην Νέα Υόρκη βρέθηκε αντιμέτωπος με την γενική ακαταστασία της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας και έτσι ανέλαβε την πρωτοβουλία και συνέστησε οργάνωσε και εκκλησιαστικά και διοικητικά την πρώτη Ιερά Ελληνορθόδοξη Αχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής τον Φεβρουάριο του 1921, όπως ήταν ο πρώτος ιστορικός εκκλησιατικός τίτλος της εν Αμερικής Ιεράς Ελληνορθόδοξης Αρχ. Αμερικής μέχρι το 1996 όπου το Οικουμενικό Πατριαρχείο την κατάτμησε σε οκτώ Επισκοπές Μητροπόλεις.

Με αυτόν τον τίτλο εισήλθε στο συνταγμάτιο και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο τίτλος άλλαξε σε Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής το 1996 και ουσιαστικά περιλαμβάνει πλέον μόνον την Πολιτεία της Νέας Υόρκης αφού κατατμήθηκεσε οκτώ Επισκοπές Μητροπόλεις. Οι Μητροπόλεις και οι οκτώ Μητροπολίτες που συγκροτούν και την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής είναι οι:

-Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος

-Πρόεδρος Μητροπολίτης Βοστώνης Μεθόδιος Τουρνάς

Μέλη:
-Μητροπολίτης Ντένβερ Ησαΐας Χρονόπουλος
-Μητροπολίτης Ατλάντας Αλέξιος Παναγιωτόπουλος
-Μητροπολίτης Ντητρόϊτ Νικόλαος Πισσάρης
-Μητροπολίτης Πιττσβούργου Σάββας Ζεμπιλλάς
-Μητροπολίτης Αγίου Φραγκίσκου Γεράσιμος Μιχαλέας
-Μητροπολίτης Νέας Ιερσέης Ευάγγελος Κουρούνης
-Μητροπολίτης Σικάγου Ναθαναήλ Συμεωνίδης

Η Ιερά Αρχ. Αμερικής αρχικώς υπάγονταν στην Ελλαδική Εκκλησία. Το 1922, και εν όσο πλέον μεσολάβησαν πολλά γεγονότα στην Αθήνα στην Κωνσταντινούπολη αλλά και στην Νέα Υόρκη με Οικουμενικό Πατριάρχη τον Μελέτιο Μεταξάκη ο οποίος φρόντισε και την υπαγωγή της στο Οικουμενικό Πατριαρχείο καθώς η ελληνική ορθόδοξη κοινότητα εξακολουθούσε και βρίσκοταν σε αναβρασμό με τα γεγονότα του μεγάλου εθνικού διχασμού τότε δόθηκε και η πρώτη επίσημη άδεια από την πολιτεία της Νέας Υόρκης και έτσι επήλθε και η θεσμική αναγνώριση. Πρώτος επισήμως Αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής ήταν ο μακαριστός Αλέξανδρος (κατά κόσμο Δήμογλου) 1922-1930. Το πηδάλιο της νεότευκτης επαρχίας πλέον του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως Ιερά Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής αναλαμβάνει ο Αθηναγόρας Σπύρου (1930 -1948) και εν συνεχεία Οικουμενικός Πατριάρχης.

Τον Αθηναγόρα μετά την εκλογή του ως Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως διαδέχεται ως μεταβατικός για λίγους μήνες ο Τιμόθεος Ευαγγελίδης και τον δεκέμβριο του 1949 εκλέγεται ως Γ’ Αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής ο από Κορίνθου Μιχαήλ Κωνσταντινίδης όπου και παραμένει στο τιμόνι της ιεράς Αρχ. Βορείου και Νοτίου Αμερικής μέχρι τον Ιούλιο του 1958. Δ’ και τελευταίος Αρχιεπίσκοπος με τον τίτλο Βορείου και Νοτίου Αμερικής εκλέγεται τον Φεβρουάριο του 1949 ο από Μελίτης Ιάκωβος Κουκούζης ο οποίος και κυριολεκτικά σφράγισε την Ιερά Αρχ. Αμερικής με την πολυσχιδή και πολυ επίπεδη δραστηριότητα του την πορεία της Ελληνορθόδοξης Αρχ. Αμερικής επί 37 συναπτά έτη. Τον μακαριστό Ιάκωβο διαδέχεται τον Αύγουστο του 1996, εν μέσω εσωτερικής αναταραχής ο από Ιταλίας Σπυρίδων Παπαγεωργίου ο οποίος εκλέγεται με τις καλύτερες των προϋποθέσεων και υπήρξε προσωπική επιλογή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Δυστυχώς όμως η ποιμαντορία του σφραγίστηκε από έντονότατους εσωτερικούς κλυδωνισμούς και αναταραχές μέχρι που τον Αύγουστο του 1999 εξαναγκάζεται σε παραίτηση.

Εν συνεχεία τον Σεπτέμβριο του 1999 τον Σπυρίδωνα διαδέχεται ως «μεταβατική προσωρινή λύση» ο από Βρεσθένης Δημήτριος Τρακατέλης ο οποίος εν τέλει παρέμεινε για μια 20ετία μέχρι τον Ιούλιο του 2019 ο οποίος και εκείνος μετά από τον θόρυβο των πολλαπλών οικονομικών και διοικητικών σκανδάλων και την για πρώτη φορά οικονομική χρεοκοπία της πλέον οικονομικά εύρωστης επαρχίας του Οικ Πατριαρχείου εν τέλει απομακρύνεται «οικειοθελώς» υποβάλλοντας την «παραίτηση» του και τον Ιούνιο του 2019 τον διαδέχεται στο πηδάλιο της Ιεράς Αρχ. Αμερικής ο από Προύσης κ. Ελπιδοφόρος.

 

“Με ενότητα, μπορούμε να επιτύχουμε όλα τα όνειρά μας. Γιατί μέσα από την ενότητα μπορούμε να πραγματοποιήσουμε την αποστολή μας ως Σώμα του Χριστού.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ.κ. Ελπιδοφόρος μεταξύ άλλων κατά την εναρκτήρια ομιλία του τόνισε τα εξής απευθυνόμενος προς τους περίπου 800 αντιπροσώπους από όλες τις κοινότητες και τις ενορίες ολόκληρης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και των οκτώ επισκοπών

«Συγκεντρωθήκαμε απόψε για να χαρούμε την κορύφωση αυτού του 46ου διετούς Κληρικολαϊκού Συνεδρίου, που γιορτάζει την εκατονταετηρίδα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής μας της Αμερικής. Συγκεντρωθήκαμε από κάθε γωνιά της Εκκλησίας μας για να θυμηθούμε πώς ιδρύθηκε η Αρχιεπισκοπή μας, για να ανανεώσουμε και να επανεκκινήσουμε τις κοινές μας διακονίες προς τον Λαό του Θεού και για να δεθούμε στο Ένα Σώμα του Χριστού που είναι ενωμένο σε σκοπό και αρχές για τα επόμενα εκατό χρόνια. Η κληρονομιά μας είναι αναμφισβήτητη. Υπάρχουν πραγματικά πνευματικοί γίγαντες στους ώμους των οποίων στεκόμαστε. Ιεράρχες με απαράμιλλο όραμα. Κληρικοί με απεριόριστη ενέργεια. Και λαϊκές γυναίκες και λαϊκοί με ανυπολόγιστη αφοσίωση. Και η ανανέωσή μας στην παρούσα στιγμή είναι μια ανανέωση στην οποία πρέπει όλοι μας να δεσμευτούμε με όλη μας την καρδιά, όλη μας την ψυχή και όλο μας το μυαλό. Με ενότητα, μπορούμε να επιτύχουμε όλα τα όνειρά μας. Γιατί μέσα από την ενότητα μπορούμε να πραγματοποιήσουμε την αποστολή μας ως Σώμα του Χριστού. Το μέλλον μας ως Εκκλησία βασίζεται στην ενότητά μας και στην αναγνώρισή μας ότι εξαρτόμαστε ο ένας από τον άλλον. Ότι είναι μέσα από την αγάπη ο ένας για τον άλλον, που γινόμαστε το Ιερό Ίδρυμα που καλούμαστε να είμαστε. Είχαμε πολυάριθμα άτομα που βοήθησαν στην εκπλήρωση της αποστολής μας ως Εκκλησία. Απόψε, όμως, τους τιμούμε ως τιμώμενους της εκατονταετηρίδας, και μέσα σε αυτούς, τιμούμε όλους εσάς.»

Διαβάστε την παραπάνω συνέντευξη ολόκληρη στο “πατρινόραμα” Ιουλίου που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας