Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΟΥΔΗΣ ΣΤΟ “ΠΑΤΡΙΝΟΡΑΜΑ”: «Τα πολιτικά κόμματα, είναι εξ ορισμού εταιρείες!»

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΟΥΔΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΣΤΟ «Π» ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΞΩΡΑΪΖΕΙ Ή ΝΑ ΑΜΒΛΥΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

 

Γνωστός για τις εμπεριστατωμένες, όσο και ρηξικέλευθες, πολιτικές, εθνικές και γεωστρατηγικές αναλύσεις του ο Καθηγητής Αστροφυσικής, Χρίστος Γούδης, είναι ταυτόχρονα ένας διαπρύσιος εκφραστής του πατριωτικού χώρου με συχνές παρεμβάσεις και άρθρα γύρω από την ζέουσα επικαιρότητα.

Ο Χρίστος Γούδης διετέλεσε Καθηγητής Αστροφυσικής του Πανεπι­στημίου Πατρών (1981-2014) και παράλληλα, για 11 συνεχόμενα έτη, Διευθυντής του Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθη­νών (2001-2012). Είναι επίσης ποιητής (γράφει και δημοσιεύει ποίηση από το 1968) αλλά και συγγραφέας πολλών επιστημονικών, πολιτικών, κοινωνιολογικών, φιλοσοφικών, ιστορικών και αρχαιογνωστικών έργων. Γνωρίζει επτά ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Ρω­σικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Πορτογαλικά).

Ανάμεσα στα άλλα, υπήρξε Ιδρυτής και Πρόεδρος του Δ.Σ. του «Ινστιτούτου Εθνικών και Κοι­νωνικών Μελετών «ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ» (2007-2012), Συντονιστής της ομάδας Ιδεολογίας και Πολιτικής του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής» (2001-2004),  ενώ σήμερα είναι Επιστημονικός συντονιστής της Επιθεώρησης Εθνικών Επιστημονικών Ερευνών «ΓΡΑΝΙΚΟΣ».

 

Μιλάει στο «Π» για όλα τα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία μας, κρίνει την εξωτερική πολιτική της χώρας, στηλιτεύει το πολιτικό σύστημα, χαρακτηρίζοντας τα κόμματα «εταιρείες» και τους πολιτικούς «όντα περιορισμένης ευθύνης», αναφέρεται στη Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ χαρακτηρίζει «ψοφοδεή» τη στάση της χώρας μας απέναντι στην Τουρκία.

Όσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, κάνει λόγο για «Ευρωγιουσουρούμ» και «ευρωκηφήνες», ενώ αναφερόμενος στην ελληνική πραγματικότητα, μιλάει για «ζοφερή και αποπνικτική ατμόσφαιρα, σήψης και παρακμής»…

 

 

Συνέντευξη στον Παναγιώτη Ρηγόπουλο

 

 

«ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΔΕΝ ΚΛΕΙΝΕΙ ΜΕ ΕΠΙΠΛΑΣΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ»

 

  • Η διαχρονική στάση των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στην επιθετικότητα της Τουρκίας, ήταν πάντοτε κατευναστική, αν όχι υποχωρητική. Θεωρείτε ότι θα έπρεπε να ήταν διαφορετική;

Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, από τη στιγμή που αποδεχτήκαμε την κατάκτηση της Κύπρου το 1974. Ουδεμία διάθεση, προετοιμασία, ή ψυχολογία, υπήρξε για την ανάκτηση του νησιού με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο κατακτήθηκε, δια των όπλων δηλαδή. Οι Τούρκοι έχουν σαφή στρατηγική τοποθέτηση επί των κατακτήσεών τους: kılıçımızılen aldık kılıçımızılen vereceyız (κιλιτζιμιζιλέν αλντίκ κιλιτζιμιζιλέν βερετζεγίζ), τουτέστιν: «με το σπαθί μας τα πήραμε, με το σπαθί μας θα τα δώσουμε», δηλαδή ελάτε και πολεμήστε να μας τα πάρετε, αλλιώς (ΟΗΕ, Διεθνές Δίκαιο και λοιπά κολοκύθια) γιοκ. Φυσικά η στάση μας θα έπρεπε να είναι διαφορετική και όχι ψοφοδεής.  Αλλά αυτό θα απαιτούσε διαφορετική παιδεία και κουλτούρα με προτεραιότητα στην εθνική ανάταξη και ανάταση. Αντ’ αυτών επικράτησαν ο καλοζωισμός, η λεγόμενη κοινωνική δικαιοσύνη, ο φιλοτομαρισμός, η αρπαχτή, η ισότητα των φύλων και των φυλών, ο δικαιωματισμός, ο εκφυλισμός, η αρλουμπολογία και ο καφενειακός στοχασμός περί της ματαιότητος των πάντων και πασών.

–         Φοβάστε ότι υπάρχει κίνδυνος εθνικού ακρωτηριασμού ή μήπως ότι βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο  διαμοιρασμού ή συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου;

Ας ελπίσουμε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες προς τιμήν τους παραμένουν σιωπηλές μέσα στον ορυμαγδό και την κακοφωνία των δοκησίσοφων της καθεστηκυίας πολιτικής και μιντιακής θολούρας, θα αποτρέψουν κάτι τέτοιο. Δικό μας είναι ότι μπορούμε να προασπίσουμε και να διαφυλάξουμε. Σχέδια άλλων, εχθρών και υποτιθέμενων φίλων, πάντα υπάρχουν. Εναπόκειται σε μας να τα αντιμετωπίσουμε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

–         Πόσο καταστροφική για τα ζωτικά εθνικά μας συμφέροντα, είναι η συμφωνία των Πρεσπών; Θεωρείτε ότι υπάρχει συμπαιγνία των πολιτικών κομμάτων γύρω από αυτή τη Συμφωνία; Ποιοί ευθύνονται για την υπογραφή της;

Το Μακεδονικό θα είναι κάτι που θα υπάρχει, θα υποβόσκει πάντα και θα εκδηλώνεται ευκαιρίας δοθείσης. Δεν κλείνει με επίπλαστες συμφωνίες. Τουλάχιστον οι γείτονες αποδέχτηκαν επισήμως ότι είναι σλάβοι και ουδεμία σχέση έχουν με τον Μέγα Αλέξανδρο. Ας το εκμεταλλευθούμε προβάλλοντας urbi et orbi ότι Μακεδονία χωρίς Αλέξανδρο δεν υπάρχει. Το πολύ να υπάρχει Παραμακεδονία. Συμπαιγνία με την έννοια του ότι «τα παιδία παίζει», ναι. Το «τι παίζει;» τώρα, το αφήνω στην διακριτική ευχέρεια των αναγνωστών σας να το απαντήσουν. Όσο για ευθύνες, μην τις ζητάτε μάταια από πολιτικά κόμματα και πολιτικούς, είναι εξ ορισμού εταιρείες και όντα περιορισμένης ευθύνης. «Ασυλεία» is the name of the game.

 

 

«ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ «ΕΥΡΩΓΙΟΥΣΟΥΡΟΥΜ» ΚΑΙ «ΕΥΡΩΚΗΦΗΝΕΣ»

 

–         Η Ελλάδα εξοπλίζεται το τελευταίο διάστημα, ενισχύοντας την αποτρεπτική της ισχύ. Ωστόσο, θεωρείτε ότι συνοδεύεται και από την ανάλογη πολιτική βούληση αυτή η ενίσχυση, ώστε να γίνει πραγματικά απειλητική  αυτή η πολεμική ισχύς;

Σε επίπεδο κοινωνικού περιβάλλοντος και εθνικής δυναμικής, όπως αυτά διαμορφώνονται από τους πολιτικούς και τους μιντιάρχες,  δεν το βλέπω. Παρελάσεις Gay pride βλέπω, παρελάσεις για National pride είναι ακόμη το ζητούμενο.

–         Ο παρεμβατικός ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης φαίνεται ότι είναι αποδυναμωμένος. Σε τι οφείλεται κατά τη γνώμη σας αυτό το γεγονός; Υπάρχει έλλειψη ηγετικών προσωπικοτήτων;

Μιλάμε για «Ευρωγιουσουρούμ» και «ευρωκηφήνες». Φάτσες και νοοτροπία πωλητών σε μεγάλο Σουπερμάρκετ, άντε Mall. Το παλαιό των ευρωτελάληδων περί την πλατεία Ομονοίας: «πάρτε κόσμε, ένα φράγκο δυο τσατσάρες, οι καλύτερες της Κοινής Αγοράς».

 

 

«Η ΡΩΣΙΑ ΘΑ ΑΝΑΔΕΙΧΘΕΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΩΣ ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΩΣ…»

 

–         Ποιους τελικά εξυπηρετεί ο πόλεμος στην Ουκρανία; Η στάση της χώρας μας, με την αποστολή όπλων στην Ουκρανία και την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία, είναι ορθή; Τι σημαίνει για τη χώρα μας, η επιδείνωση των σχέσεων μας με την Ρωσία;

Την Ρωσία και μόνο την Ρωσία. Θα αναδειχθεί όχι απλά ως μεγάλη πλανητική δύναμη αλλά και ως πρότυπο εναλλακτικού τρόπου ηγεσίας σε ποικίλα όσα κράτη, κρατίδια, και λοιπά πολυεθνικά στην πράξη κρατικά μορφώματα, τα οποία οσονούπω θα αντιμετωπίσουν ανεξέλεγκτες κοινωνικές αναταραχές και ανατροπές, χάρη στις κυρώσεις που της επέβαλαν η Μητροπολιτική Άγρια Δύση και ο κολαούζος της, ο «ευρωβλάξ» άνθρωπος. Όσο για την Ελλάδα παραμένει βαθειά χριστιανική : «μη γνώτω η αριστερά σου τί ποιεί η δεξιά σου» και «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι».

 

 

«ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΦΙΓΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ ΚΑΙ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΟΠΑΙΚΤΗ»

 

–         Πώς κρίνετε την πολιτική και στρατιωτική συνεργασία Ελλάδος-ΗΠΑ; Η χώρα μας έχει λάβει τα ανάλογα ανταλλάγματα, έναντι των παραχωρήσεων και των διευκολύνσεων προς τις ΗΠΑ; Η λειτουργία των αμερικανικών βάσεων, αποτελεί εγγύηση ασφάλειας για τη χώρα μας;

Δεν νοείται συνεργασία μεταξύ φιγούρας του καραγκιόζη και καραγκιοζοπαίκτη. Το πιόνι το κινεί αυτός που παίζει σκάκι. Αν το περάσει στην τελευταία γραμμή της σκακιέρας το αναβαθμίζει σε πύργο, αξιωματικό, άλογο ή επίσκοπο. Ο μαιτρ του ζατρικίου πάντα κινεί τα πιόνια για την εξυπηρέτηση των δικών του τελικών συμφερόντων, να κάνει σαχ-ματ στον αντίπαλο. Συνήθως τα πιόνια δεν αναβαθμίζονται, είναι αναλώσιμα. Η ασφάλεια είναι ασφάλεια μέχρι να καεί, το γνωρίζουμε καλά από τις ηλεκτρικές μας συσκευές. Μία από αυτές είναι και η ηλεκτρική καρέκλα…

–         Για ποιον λόγο, ο Πατριωτικός χώρος, είναι στιγματισμένος, κατακερματισμένος και στοχοποιημένος στην Ελλάδα; Πώς ορίζετε εσείς τον Πατριωτικό χώρο και ποια περιθώρια ή προοπτικές έχει να εκφραστεί κοινοβουλευτικά;

Η ιδιοτέλεια και η απληστία για αναρρίχηση μέσα σε μία συγκεκριμένη πολιτική στάνη ή βουστάσιο, υπό την αντίστοιχη υψηλή επιστασία ποιμένων και βουκόλων, αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά πολλών φυσιογνωμιών που αρχικά επαγγέλονταν το προσωπείο του πατριώτη. Η μόνη περίπτωση να εκφρασθεί μαζικά ο πατριωτικός χώρος, ως αναγκαιότητα εθνικής επιβίωσης, ως δέον έναντι της πατρίδας, και όχι ως καρναβαλική πολιτική έκφανση, είναι μέσα από την ανάδυση μιας μείζονος κρίσεως. Τότε θα αναζητηθεί ο Καποδίστριας. Τότε, ακόμη κι αν τον δολοφονήσουν, θα έχει προλάβει να χαράξει την απαιτούμενη αλλαγή πορείας.

 

 

 

«ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ  ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ Ο «ΓΡΑΝΙΚΟΣ»

 

–         Τι ακριβώς είναι ο «Γρανικός»;  Η φιλόδοξη και αξιέπαινη αυτή πρωτοβουλία, την οποία εσείς συντονίζετε, περιορίζεται αυστηρά στην εκδοτική της διάσταση ή μπορεί να αποτελέσει ένα σάλπισμα και εφαλτήριο πολιτικής παρέμβασης;

Ο ΓΡΑΝΙΚΟΣ, και ο όρος «κρύπτει νουν αληθείας», είναι το ποτάμι  που πρέπει να περάσουμε, το εμπόδιο που πρέπει να ανατρέψουμε, το όριο που πρέπει να  υπερβούμε, για να χαράξουμε το δρόμο μιας άλλης, υπερήφανης Ελλάδας.  Είναι  πρόσκληση  για εθνικό  εγερτήριο των    καταξιωμένων πνευματικών ανθρώπων που δίδαξαν, διδάσκουν, και θα διδάξουν στο μέλλον, ο καθένας στο δικό του επιστημονικό, πολιτισμικό και κοινωνικό πεδίο, την αξιοπρεπή ελληνικότητα, που τόσο δοκιμάζεται σήμερα από την ανικανότητα, την διαφθορά, την ιδιοτέλεια, και την μωρία των αναρριχητών και των ορεγόμενων την εξουσία.

Η Ελλάδα πάντα μεγαλούργησε όταν διαλάμπουσες προσωπικότητες ανέλαβαν τα ηνία. Μέσα στη σημερινή ζοφερή και αποπνικτική ατμόσφαιρα της σήψης και της παρακμής, επιδίωξή μας είναι η σύσταση, διεύρυνση, και συνεχής παρουσία ενός συγκροτημένου πνευματικού πυρήνα, πέραν και μακράν της ψυχοφθόρου και φθοροποιού εφήμερης πολιτικής  σκηνής, έτοιμου ανά πάσα στιγμή, μέσα από την φερεγγυότητα του έργου του, να καθοδηγήσει πνευματικά την πατρίδα. Με αυτή την ευρεία έννοια, ναι, είναι πολιτική παρέμβαση, όχι κομματική. Άλλωστε κάθε μας δράση στη ζωή της πόλης και της πολιτείας είναι πολιτική, έχει πολιτική χροιά.

–         Κύριε Καθηγητά, θα σας  ενδιέφερε η εμπλοκή σας στην πολιτική και τις εθνικές εκλογές; 

Rebus sic stantibus, όσο τα πράγματα μένουν ως έχουν, και το πλοίο δεν έχει ακόμα βουλιάξει, όχι, και μάλιστα κεφαλαίο όχι, κάτι σαν το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά. Αν χρειαστεί ναυαγοσώστης, τότε βλέπουμε…

Ποια η γνώμη σας για το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα και τη λειτουργία της Βουλής και των κομμάτων;

Κατάλληλα για ανηλίκους. «Πλην Λακεδαιμονίων» φυσικά.

 

 

 

«ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΣΗ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ Η ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΣΟΒΕΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ»

–    Η κρίση που σοβεί στη χώρα, είναι μόνο οικονομική ή είναι και βαθιά κοινωνική και πολιτισμική; Βλέπετε ξέφωτο;

Πρωτίστως είναι κρίση αισθητικής. Όλα τα άλλα είναι εκφάνσεις της. «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο», για να θυμηθούμε και την – απαγορευμένη σήμερα – ρωσική λογοτεχνία, τον Ντοστογιέφσκι εν προκειμένω. Επί του παρόντος βλέπω μόνο το «Υπόγειο» του ιδίου συγγραφέα.

 –  “Έφυγε” ένας ακόμα μεγάλος Έλληνας, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, ο οποίος υπήρξε φίλος σας. Τι σημαίνει η απώλεια του για τη χώρα μας και πόσο πικραμένος έφυγε από την ίδια την πατρίδα του;

Δεν υπάρχει καμία απώλεια, το έργο του θα ζει, θα υπάρχει, θα διδάσκει, θα θεραπεύει, και θα «ψυχαγωγεί» με την αρχαιοελληνική έννοια του ρήματος, εσαεί.  Ήταν πολύ μεγάλος για να τον επηρέαζαν οι μικροψυχίες, οι ζηλοφθονίες, και η ευτέλεια των μικρών και ανυπόστατων.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ, ΣΤΟ “ΠΑΤΡΙΝΟΡΑΜΑ” ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ, ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ