ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΛΑΝΤΗ: “Δεν θέλω να μένω σε αυτά που έχω κατακτήσει…”

Ήταν στα 1997 όταν μετά το τέλος της παράστασης «Οργισμένα Νιάτα», ο καλός μου φίλος Νίκος Νίκας με συστήνει με ένα μελαχρινό, ντελικάτο και μάλλον συνεσταλμένο κορίτσι. Δεν είναι άλλη από την Παναγιώτα, πολύ πριν την μάθει το πανελλήνιο και όχι μόνο.

Από τότε την παρακολουθώ φανατικά, σε ότι κι αν δοκιμάζεται. Κωμωδία, δράμα, κλασικό, κοινωνικό έργο. Η προνύμφη μεταμορφώνεται σταδιακά σε μια λαμπερή πεταλούδα. Γίνεται θελκτική καστανή, πάντα κομψή και λίγο αργότερα σε εντυπωσιακή ξανθιά, όπως την έμαθε ο πιο πολύς κόσμος. Την είδα να ωριμάζει κάθε φορά, αλλά πάντα να παραμένει εκείνο το γλυκό πλάσμα, ανέμελο και τρυφερό που την είχα πρωτογνωρίσει.

Η εξέλιξή της ραγδαία σε ότι κι αν ασχολήθηκε, με το θέατρο, με την τηλεόραση που την καθιέρωσε στη συνείδηση του κόσμου, με ωραίες επιλογές στο σινεμά, με παραστάσεις που έμειναν ανεξίτηλες στη μνήμη μας, με συνεργασίες που τη στιγμάτισαν και έγραψαν ιστορία… Είπαμε να θυμηθούμε κάποια πράγματα από το χθες, αλλά και τα πολύ καινούργια της, τόσο στην τηλεόραση με το «Άσε μας ρε μαμά», όσο και στο θέατρο με την υπέροχη «Σιωπηλή Λίμνη» στο θέατρο «Επί Κολωνώ», για όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και πολλά άλλα ενδιαφέροντα, ουσιαστικά και κυρίως από καρδιάς όπως κάνει πάντα. Κυρίες και κύριοι, η μοναδική και αστραφτερή Παναγιώτα Βλαντή σε μια συζήτηση εφ› όλης της ύλης, για να την γνωρίσετε πιο πολύ, να την ανακαλύψετε περισσότερο και να την αγαπήσετε επί της ουσίας!

Συνέντευξη στον Νίκο Ελευθερίου

 

• Να μας γνωρίσεις λοιπόν αυτές τις δύο ηρωίδες, τη μία από τη “Σιωπηλή Λίμνη”, την Ιρένε που είναι εντελώς διαφορετική από την άλλη, την Ρωξάνη. Να αρχίσουμε λοιπόν από την “Λίμνη”.

Δύο διαφορετικές ηρωίδες, πολύ αγαπημένες μου, αν και η μία με ζορίζει λίγο συναισθηματικά, η Ιρένε. Ας ξεκινήσουμε από τη “Σιωπηλή Λίμνη”. Είναι όπως ξέρεις ένα έργο Ισπανικό, μια συνεργασία που ήθελα καιρό να κάνω και την έκανα, δόξα τω Θεώ. Ένα έργο πολύ σύγχρονο πάρα πολύ δυνατό με έντονα συναισθήματα και μέσα σε όλη αυτή την διαδρομή που κάνει η ηρωίδα βλέπουμε και ένα φως. Έχει να κάνει με τα ζωτικά ψεύδη που δημιουργούμε οι ίδιοι στον εαυτό μας, για να μπορέσουμε να αντέξουμε τον πόνο της απώλειας. Η ύψιστη απώλεια είναι ο χαμός ενός παιδιού και η προσπάθεια που στην πορεία κάνεις.

• Πως ζωντάνεψες, πώς ήρθες κοντά στην ηρωίδα; Υποθέτω ότι δεν έχεις κοινά στοιχεία, ήταν πολύ αντίθετο από σένα;

Δύσκολα, δύσκολα. Καταρχάς δεν είχα κοινά στοιχεία και δεν ήξερα αν θα μπορούσα να παίξω τον ρόλο. Με ζόρισε πάρα πολύ. Ταυτόχρονα με λυτρώνει, γιατί όλοι λίγο πολύ έχουμε ζήσει μία απώλεια, ανακαλούμε στην μνήμη μας απώλειες που έχουμε περάσει και άλλες φορές αυτό είναι ψυχοφθόρο και άλλες φορές είναι λυτρωτικό. Άρα η διαδρομή που έκανα θα έλεγα ήταν επίπονη.

 

 

• Το έκανες μόνη σου; Το έκανες μαζί με την σκηνοθέτιδα της παράστασης; Το έκανες με τους συμπαίκτες σου;

Όχι, μόνη μου σε καμία περίπτωση. Το έκανα μαζί με όλους. Με την Ελένη πρωτίστως, οι οδηγίες της και μετά ακούμπησα πάνω στους συναδέλφους μου, κυρίως στον Θανάση που έχω την επαφή μέσα στη σκηνή. Εννοείτε ότι δεν μπορώ να δουλέψω μόνη μου και ερήμην των άλλων και για αυτό είμαι εδώ, γιατί θέλω πάρα πολύ να δουλέψω με την ομάδα Νάμα.

• Τι σε κάνει να πεις ναι σε μία δουλειά μετά από τόσα χρόνια, είναι το έργο, είναι ο ρόλος; Επιλέγεις εσύ, να προτείνεις εσύ;

Δουλεύω συνέχεια στο θέατρο, όπως πολύ καλά γνωρίζεις, γιατί πάντα είσαι παρών και ενήμερος. Όχι δεν έχω προτείνει ποτέ, δεν μπαίνω σε αυτή τη διαδικασία να σχεδιάζω.

• Που σημαίνει δεν υπάρχουν ρόλοι στο πίσω μέρος του μυαλού σου;
Όχι, συνεργασίες υπάρχουν στο πίσω μέρος του μυαλού μου, όχι ρόλοι. Τους ρόλους ακόμη μου τους προτείνουν. Δεν έχω μπει στην διαδικασία να φτιάξω εγώ την κατάσταση. Ότι θέλω να δουλέψω με κάποιους ανθρώπους, θέλω. Και ευτυχώς τώρα στην περίπτωση αυτή έγινε. Στο μέλλον δεν ξέρω τι μου ξημερώνει μπορεί και να προτείνω. Υπάρχουν κάποιοι ηθοποιοί που θέλω να δουλέψω μαζί τους, το έργο δεν ξέρω αν θα το επιλέξω εγώ και πάλι. Υπάρχουν άλλοι πολύ πιο καλοί, ικανότεροι γι’ αυτό.

 

• Να έρθουμε στο ρόλο της Ρωξάνης, αλλά πιο πριν θα ήθελα να σε ρωτήσω υπάρχουν διαφορετικές προοπτικές από το θέατρο στην τηλεόραση. Θα προτιμούσες ας πούμε αν είχες την οικονομική δυνατότητα να κάνεις μόνο θέατρο, τα διαχωρίζεις;

Όχι, είμαι από αυτές τις ηθοποιούς που δεν διαχωρίζω το θέατρο και την τηλεόραση. Ούτε κάνω τηλεόραση για τα χρήματα. Κάνω τηλεόραση γιατί την αγαπώ…

• Έχεις ευτυχήσει, έχω την εντύπωση, στα πράγματα που έχεις
κατά καιρούς κάνει…

Και έχω δυστυχήσει κιόλας, αλλά εκ των υστέρων το κατάλαβα. Φυσικά και έχω κυρίως ευτυχήσει και είμαι και πολύ τυχερή όπως και στο θέατρο, απλώς πολλές φορές κρίνω ανάλογα την πρόταση. Δεν σημαίνει το θέατρο επειδή είναι θέατρο είναι όλες οι δουλειές καλές, ή όλες οι προτάσεις καλές. Έχει συμβεί να κάνω και πολύ μέτριες δουλειές και να μην έχουν πάει καθόλου καλά, αλλά δεν ξεκίνησε σίγουρα με αυτήν την πρόθεση. Άρα λοιπόν, έχει να κάνει με την πρόταση και την συνεργασία. Αν μου προτείνουν κάτι το οποίο πραγματικά είναι καλό, θα το κάνω είτε αυτό είναι τηλεόραση, είτε θέατρο. Απλώς στην τηλεόραση τα πράγματα είναι λίγο πιο δύσκολα. Βρίσκεις πιο δύσκολα προτάσεις που να θέλω να κάνω πραγματικά.

• Τον τελευταίο καιρό, νομίζω έχουν βελτιωθεί πολύ τα πράγματα.
Πάρα πολύ τον τελευταίο καιρό, μιλάω τώρα για πριν τον κορονοϊό που ναι έχουν βελτιωθεί.


• Μία περίοδο, νομίζω μια πενταετία που δεν είχες κάνει
καθόλου τηλεόραση;

Έκανα πολύ θέατρο και είχα και περιοδείες πολλές. Ήταν η εποχή που είχαμε μια κρίση 2015 – 2019. Έκανα μια μεγάλη αποχή. Δεν γινόντουσαν δουλειές και ήταν μεγάλη η κρίση και αυτές οι λίγες που γινόντουσαν εγώ επέλεξα να κάνω θέατρο, μόνο θέατρο γιατί έλειπα εκτός Αθηνών. Τώρα η τηλεόραση πάει προς τα καλύτερα της, ακόμα έχει δρόμο, αλλά ευτυχώς γίνονται δουλειές και πολλές, πολύ καλές προσπάθειες, αλλά πιστεύω ότι έχει κι άλλο να δώσει.

• Το σινεμά… Επίσης, έχεις ευτυχήσει πολύ.

Το σινεμά το αγαπώ. Έχω ευτυχήσει, όχι όσο στην τηλεόραση οφείλω να ομολογήσω, θα ήθελα να είχα ευτυχήσει και άλλο. Ναι, ήταν και αυτό μια καλή συγκυρία, θα ήθελα να έχω κάνει πιο πολύ σινεμά. Γίνονται πάρα πολλές δουλειές, πολλές ταινίες και αυτό είναι πάρα πολύ ωραίο και έχουμε βγει και στο εξωτερικό με καλές περγαμηνές.

• Και έχεις βραβευτεί κιόλας…
Πέρα από μένα, λέω για τις ταινίες που γίνονται τώρα, πάει καλά το σινεμά. Σε γενικές γραμμές, θέλω να πω ότι έχει πάει πάρα πολύ καλά η διαδρομή με πολύ κόπο και με πολλές αναποδιές και πολλή αντίσταση σε κάποια πράγματα και με τίμημα αλλά σε γενικές γραμμές έχει πάει καλά.

• Με την Ρωξάνη τώρα στο “Άσε μας ρε μαμά” τι γίνεται;

Η Ρωξάνη είναι μία περσόνα που αγαπώ πάρα πολύ, γιατί είναι πάρα πολύ δυναμική, πληθωρική, εξωτερικεύει ότι νιώθει και είναι απόλυτη και στρατηγός, έχει και μία τρέλα απίστευτη και είναι καταπιεστική. Είναι κλασσική μητέρα που θέλει να ελέγχει τα πράγματα και να χειραγωγεί τα παιδιά της, αλλά και αυτό μέσα από κωμωδία και από χιούμορ και έτσι λίγο την ανέχομαι, αλλιώς θυμώνω μαζί της πολλές φορές όσο αναφορά
αυτό. Μ’ αρέσει όμως που έχει και μια ευαισθησία μέσα σε όλη αυτήν τη σκληρότητα. Ένα πολύ ωραίο καστ με τον Πιέρρο τον Ανδρακάκο, τον Κυράνη και τον Κικίδη τον Γιώργο και τους σκηνοθέτες τους άλλους δύο με μια παραγωγή την Tanweer.

 

• Θα πάτε και του χρόνου;
Δεν μας έχουν πει ακόμα. Δεν ξέρω, πιθανόν.

• Πες μου τι ρόλο παίζει για σένα η τέχνη, γιατί πολλές φορές, έχουμε κάνει επιλογές, έχουμε πληρώσει το τίμημα, όπως ανέφερες και εσύ και τελικά μας έχει δώσει αυτή την ανάταση ψυχής που υποθέτω ότι ψάχνουμε μέσα από αυτήν; 

Πάντα η τέχνη σου δίνει μια ανάταση ψυχής. Οι άνθρωποι πολλές φορές που κάνουν την τέχνη δεν σου δίνουν την ανάταση ψυχής. Η τέχνη από μόνη της, είναι μία όαση για όλους τους ανθρώπους και για μας που την κάνουμε και για αυτούς που παρακολουθούν είτε είναι θέατρο, είτε είναι εικαστικά, είτε είναι σινεμά, είτε είναι χορός, είτε είναι μουσική, ζωγραφική, ποίηση…. οτιδήποτε βιβλίο, οτιδήποτε. Από εκεί και πέρα σε κάποιους τομείς, σε κάποιους κλάδους όπως είναι ο δικός μας, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι είναι σκοτεινοί, συμβαίνει και αυτό. Παντού συμβαίνει. Αξίζει το ταξίδι και για τον κόσμο που βλέπει και για μας που το κάνουμε αξίζει, με ότι αυτό συνεπάγεται. Ναι, γιατί αυτό το αλισβερίσι ίσως να είναι και το ζητούμενο στην όλη ιστορία.

 

• Πότε έγινε συνείδηση του ότι εγώ θέλω να γίνω ηθοποιός; Και θέλω να ασχοληθώ πραγματικά με αυτόν τον κλάδο; Και αν θυμάμαι καλά οι γονείς σου ήταν αντίθετοι σε αυτό το θέμα στην αρχή.

Πολύ νέα, πολύ μικρή, 5 – 6 χρονών. Υπήρχε μέσα μου νομίζω. Οι γονείς μου ήταν πολύ αντίθετοι, αλλά εντάξει νίκησα. Από την αρχή που με είδαν έλεγαν τα καλύτερα. Μέχρι και τη σχολή με ταλαιπώρησαν, στο δεύτερο έτος και μετά ηρέμησαν τα πράγματα, δεν είχαν επιλογή, έπρεπε να το αποδεχτούν έκαναν το σταυρό τους να πάω καλά.

• Είσαι κατά γενική ομολογία μια πολύ όμορφη γυναίκα. Πόσο σε απασχολεί η δημόσια εικόνα σου; Αφιερώνεις χρόνο για να φροντίζεις τον εαυτό σου; δίαιτες, γυμναστική, μακιγιάζ, μαλλιά σε αγχώνουν;

Μου αρέσει το τρέξιμο και λίγη γυμναστική κάνω. Προσέχω πάντα την διατροφή μου, ή σχεδόν πάντα. Δεν έχω εμμονή με την εμφάνισή μου, αλλά με μέτρο, φροντίζω τα μαλλιά μου, το δέρμα μου και λόγω δουλειάς γνωρίζω και κάποια τρικ, μυστικά που χρησιμοποιώ. Περιποιούμαι σα γυναίκα κι εγώ όσο μπορώ τον εαυτό μου.

• Γυρίζεις στα πράγματα που έχεις κάνει κατά καιρούς; Τα αναπολείς; Καταστάσεις, πρόσωπα…

Ναι έχει συμβεί να σκεφτώ ανθρώπους με πολλή αγάπη που έχω δουλέψει και ότι θα ήθελα να ξαναδουλέψω μαζί τους. Είμαι από τους ανθρώπους που δεν θέλω να μένω πίσω. Ακόμα και οι δουλειές που έχουν γράψει για κάποιους ας πούμε ιστορία και μου λένε για το ρόλο μου, εγώ τους ευχαριστώ και είναι πάρα πολύ ωραίο, αλλά θέλω να μην μένω σ’ αυτό να προχωράω και να κάνω κάτι άλλο καινούργιο, μου αρέσει το καινούργιο πολύ. Στέκομαι όχι τόσο στις δουλειές όσο στους ανθρώπους που έχω δουλέψει. Οι συνεργασίες μου μένουν, τους ανθρώπους αναπολώ. Θα ήθελα να ξαναδουλέψω με κάποιους ανθρώπους.

 

  • Το έχω εισπράξει αυτό που λες, γιατί κάθε φορά βλέπω ένα καινούργιο χαρακτήρα. Αυτό που παρουσιάζεις δεν είναι η Παναγιώτα είναι η ηρωίδα κάθε φορά και εμένα μου αρέσει αυτό.

Δανείζω στοιχεία από την Παναγιώτα, αλλά προσπαθώ να μην είμαι η Παναγιώτα, αλλά δεν είναι πάντα εύκολο. Ειδικά στην Ιρένε και στη Ρίτα και στα προηγούμενα δηλαδή ο κάθε χαρακτήρας έχει πολλά στοιχεία από την προσωπικότητα της εκάστοτε ηρωίδας που δεν θυμίζει κάτι στον επόμενο ρόλο μου.

• Υπάρχει αγαπημένο είδος; Δηλαδή θα ήθελες να κάνεις κλασικό, κωμωδία, κοινωνικό, σύγχρονο….

Μου αρέσει το κλασικό ρεπερτόριο πολύ, αλλά και το μοντέρνο και το σύγχρονο μου αρέσει, Το κλασικό μου αρέσει πιο πολύ, θα ήθελα να έχω κάνει περισσότερο. Έχω κάνει, αλλά θα ήθελα πιο πολύ. Μου αρέσει πολύ ο Τσέχωφ, μου αρέσει ο Μίλερ, είναι μοντέρνο θα το λέγαμε, αλλά τον θεωρώ κλασικό τον Μίλερ πια.

• Τα αρχαία ελληνικά δράματα;

Ναι μου αρέσουν πάρα πολύ. Δεν έχω παίξει, αλλά θεωρώ ότι για να πας στην Επίδαυρο και να παίξεις ένα αρχαίο δράμα θέλει πάρα πολύ προετοιμασία. Ίσως να μην κάνουμε όλοι για όλα Μου αρέσει να παρακολουθώ φυσικά πάρα πολύ και αγαπώ τους τραγικούς εννοείται. Δεν έχω όμως όνειρο να παίξω κάτι, αλλά θα ήθελα υπό προϋποθέσεις να έχω πολύ χρόνο να προετοιμαστώ, δεν θέλω να είναι κάτι επιπόλαιο.

 

  • Στο θέατρο, στα βιβλία, στο τραγούδι ο έρωτας είναι έτσι λίγο απόλυτος, άλλες φορές αδηφάγος…Στην ζωή είναι επίσης έτσι τόσο… ακραίος;

Είναι πάντα ο έρωτας έτσι. Και φασιστικός είναι πολλές φορές. Εννοείται. Εννοείται. Μα κι η τέχνη τι είναι; Μία μίμηση της ίδιας της ζωής. Αυτό είναι η τέχνη. Η ζωή είναι ακόμη πιο υπερβολική, έχει ακόμη πιο υπερβολή η ίδια η ζωή.

• Είσαι από τους ηθοποιούς που δεν κυνηγούν την δημοσιότητα, ή εγώ το εισπράττω αυτό; Δεν φωτίζεις την προσωπική σου ζωή, ίσως και να την προφυλάσσεις κατά κάποιο τρόπο.

Όταν δουλεύω ναι βγαίνω, δίνω κάποιες συνεντεύξεις. Προσπαθώ να την προφυλάσσω, δεν την φωτίζω και όσες φορές φωτίστηκε δεν μου βγήκε σε καλό, αλλά ευτυχώς με σέβονται οι περισσότεροι δημοσιογράφοι και με φροντίζουν και αυτοί, το έχουν καταλάβει. Δεν νομίζω ότι ό κόσμος τον
ενδιαφέρει τι κάνω. Δεν έχω περάσει αυτό το προφίλ. Δεν διαφωνώ με όποιον το κάνει, όποιος το κάνει και του αρέσει ας το κάνει, εγώ δεν θέλω
να το κάνω, δεν θέλω πολλά – πολλά.

• Οι αποκαλύψεις που έγιναν τελευταία στο θέατρο και που κι εσύ πήρες θέση και μάλιστα αναφέρθηκες σε δικό σου προσωπικό περιστατικό…

Είμαι περήφανη γι’ αυτό πρέπει να σου πω. Πολύ περήφανη για όλες αυτές τις γυναίκες που βγήκαν και μετά που βγήκα και εγώ και μίλησα, αλλά κυρίως για αυτές που μπήκαν μπροστά. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά και χαίρομαι πάρα πολύ και εύχομαι να μην ξεχαστεί. Χαίρομαι για το δρόμο που έχουν πάρει. Ναι και καλό είναι να είμαστε συσπειρωμένοι όλοι. Υπάρχουν αυτοί που προσπαθούν να μας διασπάσουν… Και δεν δικαιούται κανείς να πει σε ένα θύμα γιατί τώρα και γιατί του συνέβη. Είναι πολύ προσωπική υπόθεση. Ας σκύψουμε λίγο στα θύματα και στα τραύματα που έχουν και ας αφήσουμε όλα τα άλλα τα γύρω – γύρω και ας φροντίσουμε το κλάδο μας να μην ξαναγίνουν τέτοια πράγματα, ή τουλάχιστον να γίνονται λιγότερα ή τουλάχιστον να μιλάμε αμέσως. Που είναι δύσκολο να μιλήσεις πολύ δύσκολο, γιατί πάντοτε τα θύματα έχουν την ενοχή και όλο αυτό που τώρα έγινε. Πρέπει να μπουν στην θέση τους αυτά τα πράγματα.

 

• Πες μου αν υπάρχουν όνειρα που θα ήθελες…

Αχ, Νίκο, κάνω όνειρα πολλά, αλλά τελευταία με την πανδημία και με όλα αυτά ήταν λίγο τα πράγματα διαφορετικά και είπα ας κάνω όνειρα για πολύ κοντινά. Οφείλω να ομολογήσω ότι είμαι σε μια περίοδο που φοβάμαι λίγο να ονειρευτώ λίγο παρά πάνω από το χρόνο. Θέλω να είμαστε καλά αυτό μόνο, μόνο αυτό. Όνειρα πάντα κάνω, πάντα έχω, ονειροπόλα είμαι, πάντοτε έκανα, αισιόδοξη είμαι, αλλά είναι έτσι όνειρα.

• Έχουν πραγματοποιηθεί κάποια;

Ναι έχουν πραγματοποιηθεί. Γιατί ξέρεις όταν πραγματοποιούνται μας δίνουν και τις δυνάμεις για να πάμε παρακάτω. Αλλιώς πάμε πίσω.

 

 

Διαβάστε την παραπάνω συνέντευξη στο “πατρινόραμα” Απριλίου που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της Ελλάδας.