“Έφυγε” από τη ζωή ο Ιδρυτής της Dur ΑΕ Νίκος Δούρος

Έφυγε από τη ζωή ο ιδρυτής της γνωστής ελληνικής εταιρίας, Dur ΑΕ , πολυσχιδής προσωπικότητα ο Νίκος Δούρος,  πρώην πρόεδρος του επιμελητηρίου, ενώ υπήρξε  Πρόεδρος στον Οργανισμό Λιμένα Πάτρας, αλλά και αντιπρόεδρος στον Σύνδεσμο Εξαγωγέων Ελλάδας, ήταν Πρόεδρος των Φίλων του Αρχαιολογικού Μουσείου Πατρών και Πρόξενος της Ουγγαρίας.

Το 2011, βραβεύτηκε στην “Παλαιά Βουλή” από την πρεσβεία της Ουγγαρίας με το Μεγάλο Σταύρο του Τάγματος των Λεγεώνων, σαν τον καλύτερο πρόξενο της Ελλάδας

Το συνέδεε βαθιά φιλία  με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και με την Ντόρα Μπακογιάννη, ενώ ανάδοχος του και πνευματικός του πατέρας, μέντοράς, του, υπήρξε ο Γεώργιος Παπαγιαβής της Ένωσης Κέντρου.

Η είδηση του θανάτου του Νίκου Δούρου, σκόρπισε θλίψη στην οικογένεια,  τους οικείους του και στην τοπική κοινωνία της Πάτρας.

Ο αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας  έζησε μια «γεμάτη» ζωή, αφήνοντας το επιχειρηματικό και κοινωνικό του στίγμα έντονο τόσο στην Πάτρα, όσο και εκτός Πατρών, ενώ ευτύχησε να αποκτήσει με την σύζυγό του Μαρία τρία παιδιά, τον Θόδωρο, την Αγγελική και την Μαρίνα και πέντε εγγόνια. Είχε μεγάλη αγάπη για τα πολιτιστικά τεκταινόμενα της πόλης.

Ο Νίκος Δούρος, ένα από τα έξι παιδιά μιας αγροτικής οικογένειας, από την Κοντοβάζαινα Αρκαδίας, έφυγε τη δεκαετία του ’50 από την Αρκαδία και ήρθε στην Πάτρα όπου ένας μακρινός συγγενής της οικογένειας που διατηρεί στην πόλη μια μικρή βιοτεχνία ειδών ένδυσης του προσφέρει την δουλειά του πλασιέ.

Με δύο βαλίτσες γεμάτες εμπόρευμα, ο νεαρός Δούρος περνάει απέναντι, στη Ναύπακτο, και γυρίζει από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό. Ταξιδεύοντας με τα ξεχαρβαλωμένα λεωφορεία των ΚΤΕΛ εκείνης της εποχής, σε ένα οδικό δίκτυο ρημαγμένο στο μεγαλύτερο μέρος του από τον πόλεμο, φτάνει μέχρι την Κοζάνη και την Πτολεμαΐδα.

Το ταξίδι θα επαναληφθεί πολλές φορές. Ο Νίκος Δούρος πολύ γρήγορα αποκωδικοποιεί τον κόσμο του ενδύματος, βλέπει τα κενά της αγοράς, αποκτά καλές σχέσεις με εμπόρους, καταλαβαίνει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο οι καταναλωτές επιλέγουν ρούχα. Σύντομα αποφασίζει να μην είναι πια «υπαλληλάκι», όπως λέει, αλλά να φτιάξει τη δική του επιχείρηση. Καλεί μάλιστα στην Πάτρα τους αδελφούς του, Παναγιώτη και Ανδρέα, και τους γονείς του, για να τον βοηθήσουν.

Κάπως έτσι, το 1960 γεννιέται η «Νίκος Δούρος και αδελφοί», μια ταπεινή οικοτεχνία που παρασκευάζει και διαθέτει στην αγορά εσώρουχα και κάλτσες. Επόμενο βήμα, η δημιουργία βιοτεχνίας. Κι ενώ η πλειονότητα των ανδρών φορούν τότε μακριά εσώρουχα, οι Δούροι φτιάχνουν εσώρουχα τύπου μπόξερ, τα οποία κυκλοφορούν σε μια μοντέρνα συσκευασία και κάνουν θραύση! Το 1971 η επιχείρηση γίνεται ανώνυμη εταιρεία.

η νέα Α.Ε. διεκδικεί το δικό της μερίδιο στην αγορά, με το μικρό της εργοστάσιο των 400 τ.μ. στην οδό Μαραγκοπούλου, εκεί όπου μέχρι σήμερα βρίσκεται η έδρα της.

Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι της ιστορίας – και της χώρας, και της οικογένειας Δούρου. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν έχει ήδη δρομολογηθεί η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ -με τις κοσμογονικές αλλαγές που αυτή σημαίνει για το χώρο του εμπορίου-, γεννιέται η DUR: με νέο όνομα, με το γνωστό λογότυπο με την κόκκινη τελεία και μια στροφή στο ποιοτικό ανδρικό ντύσιμο.

Τη δεκαετία του ’90 η Dur έχει πια μπει για τα καλά στις πρώτες σειρές των επιλογών του κόσμου και η εταιρεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μεγαλώνει και δυναμώνει περισσότερο.

Το 1992 η Dur ανοίγει το πρώτο κατάστημά της στην Αθήνα, στην οδό Τσακάλωφ. Τα πόλο μπλουζάκια της γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλή, οι επενδύσεις ολοένα και μεγαλύτερες. Ο Παναγιώτης Δούρος φεύγει από τη ζωή από το 1997. Δεν θα προλάβει να δει την είσοδο της εταιρείας στο χρηματιστήριο, το 2000.