Σ.Γεωργίου: Η επισιτιστική κρίση φτάνει!
Επισιτιστική κρίση . Έφτασε; Φτάνει; Το περίμεναν όλοι; Εμείς τα λέγαμε από τις εκπομπές μου. Πάνε στην αρχή. Η κλιματική αλλαγή είναι δεδομένη. Το γιατί είναι μια άλλη ιστορία. Το αποτέλεσμα το βιώνουμε ξεκάθαρα. Και εδώ είναι σημαντικό να δούμε και άλλα πράγματα που επηρεάζει καθώς οι περισσότεροι συνδυάζουν το κλιματική αλλαγή με τον καιρό και τέλος. Λάθος! Η κλιματική αλλαγή παίζει σημαντικό ρόλο στην διατροφική αλυσίδα. Διαβάζουμε τις επιπτώσεις της ακόμα και στο ελαιόλαδο. Αλλά και η αύξηση της θερμοκρασίας φέρνει ακραία και πλημμυρικά φαινόμενα παγκοσμίως με αποτέλεσμα την καταστροφή των καλλιεργειών. Αν βάλετε και τα προβλήματα με την ουσιαστικά εξαφάνιση των εποχών και μαζί και τις ακραίες μεταβολές(σε θερμοκρασίες κτλ) έχουμε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Σε πολλα προιόντα σπανε τα ρεκόρ. Εδώ όμως υπάρχει κάτι παράλογο και άκρως επικΊνδυνο. Δεν ανεβαίνουν μόνο τόσο τα προίοντα. Δείτε πόσο ανέβηκαν πχ καφές και κακάο. Ναι. Αλλά ανεβαίνουν οι μεταφορές και οι μεσάζοντες και εκτοξεύονται οι τιμές σε τελικές τιμές πάνω κατά πολύ από αντίστοιχες αυξήσεις του παρελθόντος στην πρώτη ύλη που αντεχε όμως ο πολίτης.
Ο κόσμος βλεπει πλέον ότι δεν έχει πρόσβαση σε ότι αγόραζε με την ακρίβεια που έχουμε. Ανεβαίνουν τα καύσιμα; Πάνω οι τιμές. Πόλεμος στην Ουκρανία; Πάνω οι τιμές.Κόβιντ; Πάνω οι τιμές.Πόλεμος στην Μ.Ανατολή; Πάνω οι τιμές. Το …καλύτερο; Χρόνια το 2012-14 το πετρέλαιο ήταν στα 100 δολάρια μ.ο αλλά δεν υπήρχε πανικός και οι τιμές στα προίόντα δεν ήταν οι σημερινές! Μια σου λένε οι …ειδικοί λόγω ελλείψεων και μια λόγω πληθωρισμού! Και άμα καταλάβεις τι συμβαίνει έλα πες μου και ειδικός αν είσαι. Σου λένε όλα είναι χρηματιστήριο και καθάρισαν. Το αν κανείς πχ επεμβαίνει και χειραγωγεί πχ τις τιμές ή τις επηρρεάζει με άλλο τρόπο δεν θα στο πουν ποτέ. Σας τα είχα πει και για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Και τώρα Μ.Ανατολή. Για δείτε. Νέα υψηλά τα χρηματιστήρια παγκοσμίως και νέα υψηλά και τα περισσότερα χρηματιστήρια εμπορευμάτων(τροφίμων κτλ δηλ). Όλοι κερδισμένοι οι μεγάλοι και χαμένος ο κοσμάκης και πεθαίνει κόσμος στον πόλεμο που όμως καμία ανησυχία δεν προκαλεί οικονομικά στην παγκόσμια κοινότητα και σε αντίθεση με παλαιότερες εποχές.
Τώρα έχουμε και άλλα…έργα, Τσα και εμφανίζονται οι χούτι και σου λένε πάνω οι τιμές γιατί έχουμε καθυστερήσεις στις παραδόσεις. Πετάει πύραλο το Ιράν, κλείνει τα στενά και ας έχουν μολις το 20% της ημερίσιας παραγωγής και εκτόξευση των τιμών. Ολοι βρίσκουν και κερδοσκοπούν! Όταν βρίσκουν μυρμήγκι στον ωκεανό είναι δύσκολο να βρουν και να καθαρίσουν με τους χούτι πχ; Ή τελικά ακόμα και αυτό βολεύει στην άνοδο των τιμών που στην τελική πληρώνει ο κοσμάκης; Για πλάκα τσιμπάνε οι τιμές πια και χωρίς λόγο γιατί στο παρελθόν συνέβαιναν και χειρότερα αλλά δεν είχαμε τέτοιες και άμεσες επιπτώσεις. Πλέον τα νερά κουνιούνται και ανεβαίνουν οι τιμές! Και τι άλλο έχουμε να ζήσουμε!
Ακούω πολύ κόσμο να μου λέει γιατί δεν πέφτουν οι τιμές αφού πέφτει η κατανάλωση.Αυτό θα το αναλύσω σε επόμενο άρθρο! Όπως και να έχει όμως βλέπω ένα ζοφερό μέλλον μας αν δεν είναι κάποιος πλούσιος. Καθώς η κλιματική αλλαγή θα περιορίσει στο μέλλον την παραγωγή παρά και τις νέες τεχνολογίες που μάλλον θα απευθύνονται στην μάζα όμως. Και έτσι το παραδοσιακό και πατροπαράδοτο φαγητό που ξέραμε μέσα από ένα συνδυασμό γεγονότων και αποφάσεων(όπως πχ για τους σπόρους) θα πρέπει να το ξεχάσουμε ή θα είναι για τους ολίγους αν κρίνουμε και από τις ιδιωτικές φάρμες που αποκτούν πλέον αρκετοί πλούσιοι. Στο κάδρο βάλτε και ότι πολλοί ζάμπλουτοι επενδύουν πια στην κλασική γη! Γιατί άραγες; Καταλαβαίνουμε όλοι νομίζω! Ταυτόχρονα οι λόγοι που αναλύσαμε πιο πάνω συντελούν στην διαμόρφωση των τιμών προς τα πάνω και έτσι κερδίζουν οι εταιρείες αλλά μειώνει κατανάλωση και ποιότητα ο απλός πολίτης. Εδώ δεν μπορούμε να αγοράσουμε πια φρούτα στην Ελλάδα που τα παράγουμε. Δεν μπορούμε λεμόνα ! Τρελά πράματα. Οσο πληρωνες παλιά ένα σουβλάκι, σαν 5 σουβλάκια θες τώρα ένα κιλό κεράσια! Παράνοια. Πολυτέλεια το φρούτο
Να το παω πιο μακριά; Λένε ότι η Γη δεν αντέχει τόσο πληθυσμό. Εγώ δεν λέω θα έρθει μείωση πληθυσμού. Θα έρθει όμως μείωσης της μαζικής πρόσβασης στα αγαθά όπως η τροφή ακόμα και σε δυτικές και ανεπτυγμένες κοινωνίες. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι πήρε έγκριση το συνθετικό κρέας που είχα πει στις εκπομπές μου από το 2015(!) και έρχονται ήδη τροφές από ζωύφια! Η ακρίβεια δεν βλέπω να φεύγει και τολμώ να πω δεν έχουμε δει τίποτα αν βάλουμε και ότι θα ακολουθήσει στην παραγωγή την κλιματική αλλαγή! Μέσα σε όλα όμως έχουμε και άλλα αρνητικά δεδομένα. Τα νοικοκυριά πέταξαν στα σκουπίδια το ισοδύναμο ενός δισεκατομμυρίου γευμάτων κάθε μέρα σε όλο τον κόσμο το 2022, σύμφωνα με υπολογισμούς του ΟΗΕ, που κατήγγειλε την παγκόσμια τραγωδία της σπατάλης τροφίμων. Είναι δυνατόν ; Και όμως είναι! Πόσοι από τους οργανισμούς και τις κυβερνήσεις ενδιαφέρονται πραγματικά για το μέγιστο πρόβλημα που στο 2024 πεθαίνει κόσμος από πείνα ακόμα και στην χώρα μας (μεμονωμένα σαφώς). Γιατί δεν δίνονται κίνητρα σε χώρες και επαγγελματίες της εστίασης αλλά και της αλυσίδας πώλησης για να φτάνουν αυτά τα τρόφιμα σε όσους έχουν ανάγκη; Τόσο πολύ καταρρεύσαμε ατομικά και κοινωνικά ώστε να μην μας απασχολεί αν δεν έχει να φάει ο διπλανός μας και ας το πετάμε εμείς εμμέσως ;
«Είναι απλώς εξωφρενικό. Θα μπορούσαμε να θρέψουμε όλους τους ανθρώπους που υποφέρουν από λιμό στον κόσμο -είναι περίπου 800 εκατομμύρια- με ένα γεύμα την ημέρα, ακριβώς με τα τρόφιμα που σπαταλιούνται», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο (AFP) ο Ρίτσαρντ Σουάνελ από τη ΜΚΟ WRAP, που συμμετείχε στη σύνταξη της έκθεσης. Για την ιστορία τα νοικοκυριά αντιπροσώπευαν το 60% αυτής της σπατάλης, δηλαδή 631 εκατομμύρια τόνους στον κόσμο το 2022. Οι υπηρεσίες εστίασης (καντίνες, εστιατόρια κ.λπ.) «συνεισέφεραν» το 28% και τα σουπερμάρκετ, τα κρεοπωλεία και τα παντοπωλεία όλα μαζί το 12%. Άρα έχουμε και ατομική ευθύνη!
Δεν είμαι αισιόδοξος εκτός αν αλλάξει κάτι. Αλλά δεν το βλεπω. Θέλει παγκόσια βούληση. Πάνε σε επισιτιστική κρίση διαρκείας. Τα τρόφιμα τα καλά πανάκριβα. Για ολίγους. Πείνα δεν θα έρθει γιατί θα μας φέρουν υποκατάστατα όπως τα γενόσημα στα φάρμακα. Αυτή την ζωή ονειρευόμασταν όμως;