Σ.Γεωργίου: “Μήπως να δίναμε βάση στην αγάπη και στον έρωτα”;
Παγκόσμια ημέρα οργασμού προ ημερών και χαμός στα σόσιαλ μίντια και στην αρθρογραφία. Για να μας πείσουν πόσο σημαντικό κεφάλαιο στην ζωή μας και στην ερωτική μας ζωή είναι. Κανένα πρόβλημα και σαφώς έχει τον ρόλο του. Αλλά ξέρετε τι με ενοχλεί πάντα; Ότι δεν βλέπω σχεδόν ποτέ προβολη για τα αγνά συναισθήματα. Για την αγαπη. Για τον πραγματικό έρωτα. Καμία προβολή μιας και το έπιασα και αυτό το θέμα,για την προβολή απλών ερωτευμένων ανθρώπων. Που δεν έχει βάση ο δήθεν έρωτας στα ανταλλάγματα και στην έμμεση σωματική προσφορά του ενός και της καλής ζωής του άλλου μέλους προς το πρώτο. Απορούμε γιατί δεν πάνε καλά τα πράγματα στην κοινωνία αλλά δεν σκεφτόμαστε τι κοινωνία φτιάχνουμε κιόλας.
Η αγάπη κινεί το σύμπαν μας λένε και οι ειδικοί. Αλλά εμείς στην ζωή μας και στην καθημερινοτητά μας έχουμε αποβάλλει ουσιαστικά την αγάπη και ειδικά στον ερωτικό τομέα. Κανείς δεν μιλάει για την σημασία της σε μια σχέση. Ή ελάχιστα. Αντιθέτως τα περισσότερα άρθρα και προβολή έχουν να κάνουν με το πόσο καλό σεξ θα κάνεις με τον σύντροφό σου,πόσους οργασμούς θα έχεις,πόσο πρέπει να κυνηγάς την ηδονή και ακόμα και άλλα πολλά που με βρίσκουν αντίθετο. Έχω διαβάσει και σε επώνυμα άρθρα για το πως θα κάνει καλό σε μια σχέση ένα τρίτο πρόσωπο! Ή πόσο ανανεώνει μια σχέση και το λίγο …ξύλο! Αλλά μετά απορούμε για την βία. Αγνοούν ότι το λίγη βία φέρνει και πολύ βία συνήθως;
Η Παγκόσμια Ημέρα Oργασμού πρωτογιορτάστηκε το 1998 στις 8/8 , με πρωτοβουλία του αμερικανού εικαστικού καλλιτέχνη και ακτιβιστή του σεξ, Άλεξ Χίρκα. Ο αμφίφυλος Χίρκα πιστεύει ότι ήταν αναγκαία η καθιέρωση μιας τέτοιας μέρας, όπου θα αποθεώνονται ο oργασμός που αποτελεί το ανώτατο στάδιο της σεξουαλικότητας, αλλά και οι χαρές του σώματος.
(Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/105)
‘Οπως και να έχει επιστρέφω στο αρχικό μου θέμα. Μην απορούμε για το που πάνε οι ερωτικές σχέσεις σήμερα όταν θέλουμε να στηρίζονται μόνο στο σεξ και στους οργασμούς και στην ηδονή και όχι στον πραγματικό έρωτα και την αγάπη. Τον έρωτα προς τον χαρακτήρα του άλλου και όχι προς άλλα προσόντα. Ζούμε σε μια εποχή που δεν υπάρχει πραγματικός έρωτας στις σχέσεις των ανθρώπων γιατί δεν δημιουργούν σχέσεις με γνώμονα αρχικά τον χαρακτήρα του άλλου κάι απλά και ένα περιτύλιγμα,αλλά με κριτήριο μόνο το περιτύλιγμα και τα έμμεσα ανταλλάγματα και την ηδονή και καθόλου τον χαρακτήρα. Μετά απορώ γιατί υπάρχουν απορίες για το κακό τέλος των σχέσεων αυτών που πολλές φορες συνοδεύεται και από πολύ άσχημα γεγονότα..
Ας διαλέξουμε τι θέλουμε. Αλλά ας προβάλλουμε και το σωστό. Τα σωστά θεμελιώδη που πρέπει να διέπουν τις ερωτικές σχέσεις,τις σχέσεις τις πραγματικές δηλαδή. Και αυτά είναι η αγάπη, ο αγνός πραγματικός έρωτας. Και ο πραγματικός έρωτας στηρίζεται στην αγάπη,στην εκτίμηση του ενός για τον άλλον για τον χαρακτήρα του. ¨Οχι για τα προσόντα του στο κρεβάτι πχ ή για την καλή ζωή ή επειδή είναι διάσημο το ένα μέλος και θα κάνει το εφέ του το άλλο π χ. Ας δώσουμε επιτέλους βάση στα σωστά πρότυπα. Στην αγάπη,στον αγνό έρωτα.