Sotirios A. Christopoulos: Απονομή χρυσής πλακέτας για το σύνολο του ποιητικού του έργου στο Φεστιβάλ Αγάπης και Ποίησης “Ορφέας στον Δούναβη” που υλοποιήθηκε στη Σερβία

Βελιγράδι-Ποζάρεβατς-Κοστόλατς-Σμεντέρεβο-Βελιγράδι

Δύναμη να ονειρευτώ από την πρώτη στιγμή. Φτάνοντας στο Βελιγράδι ένιωσα σαν να φτάνω στο σπίτι μου. Φρόντισαν για αυτό η κυρία των γραμμάτων Slavica Pejovic Slavica Pejovic (στο εξής Σλάβιτσα) και η εμπνευσμένη και εμπνευστική ποιήτρια Jelena Ćirić (στο εξής Γιελένα). Ήταν μαζί μου και η σημαντική ελληνίδα ποιήτρια Έλλη Λαγιου, που τιμήθηκε με την πλακέτα Ερατώ. Κέφι προσέδωσε και η συνάντηση ήδη στο αεροδρόμιο με τους εξαιρετικούς ιταλούς ποιητές Paola Melis και Cheikh Tidiane Gaye. Φτάσαμε εύθυμοι στο Ποζάρεβατς. Εκεί συναντήσαμε και τον μεγάλο ποιητή Ibrahim Honđo Ibrahim Honjo, αλλά και τους ξεχωριστούς Вадим Терёхин από τη Ρωσία, και Babken Simonjan από την Αρμενία. Οι τρεις ιδρύσαμε χιουμοριστικά έναν κύκλο ποιητών, που φέρουν συγκεκριμένα χαρκτηριστικά, στον οποίο σύντομα εντάχθηκε και ο Cheikh Tidiane Gaye

Γρήγορα ξεκινήσαμε για το Κοστόλατς, σε πλατεία του οποίου είχαμε μια βραδινή παρουσίαση βιβλίου, όπου παιδιά χόρεψαν υπέροχα παραδοσιακούς χωρούς, και έφηβες τραγούδησαν μαγευτικά, κατα τη διάρκεια παρουσίασης βιβλίου. Είχαμε και εμείς οι φιλοξενούμενοι τον χρόνο μας. Εγώ διάβασα το “Μέγα Σπήλαιο, 1944”, αποτίωντας φόρο τιμής στην κυρία Σλάβιτσα, που αγαπάει ιδιαίτερα την πόλη και την επαρχία των Καλαβρύτων, τον τόπο καταγωγής μου. Ακούσαμε το ποίημα και ως τραγούδι, ενώ μετέφραζε στα σέρβικα ο αγαπημένος πια φίλος και συνεργάτης μου Ντράγκισα, που έχει ζήσει πολλά χρόνια στην Ελλάδα, και στην Κατερίνη, που αγαπώ, ως τόπο που έζησα τα παιδικά μου χρόνια. Σπουδαία ήταν και η παρέμβαση της Σλάβιτσα για το ποίημα και τα Καλάβρυτα.

Την επόμενη μέρα, το Σάββατο, 22 Αυγούστου, και πάλι στο Κοστόλατς έγιναν οι απονομές των βραβείων. Εγώ παρέλαβα τη χρυσή πλακέτα για το σύνολο του έργου μου, και διάβασα τα “Μαθήματα αγάπης”, το ποίημα, που με έχει κάνει κάπως γνωστό, τουλάχιστον στους λογοτεχνικούς κύκλους. Η παρέμβαση της Σλάβιτσα, κατα την απονομή ήταν και πάλι καταλυτική, και συγκινητική, ενώ το ποίημα διαβάστηκε και στα σέρβικα από τη Γιελένα, χάρις στην μετάφραση της Σλάβιτσα.

Όταν απονεμήθηκαν και οι άλλες χρυσές πλακέτες (έξι στο σύνολο), συνειδητοποίησα πόσο μεγάλη ήταν η τιμή που μου έγινε. Η αξία των υπόλοιπων πέντε ήταν τέτοια, και εγώ μόλις στα 49 μου. Το μόνο που μπόρεσα να κάνω ήταν να τους κοιτάξω με δέος και να κερδίσω σε ταπεινοφροσύνη.

Διαβάστηκαν ποιήματα δεκάδων ποιητών, έως το ηλιοβασίλεμα σχεδόν.

Το βράδυ, έγινε τραπέζι στο Ποζάρεβατς από τους διοργανωτές του φεστιβάλ, όπου και πάλι διαβάσαμε ποίηση, εγώ διάλεξα δύο σημαντικά σύντομα ποιήματά μου, στα ελληνικά, η Γιελένα τα διάβασε στα σέρβικα, σε μετάφραση της Σλάβιτσα. Καταλυτικός ο ρόλος του Dragan Radosavljevic, που μας αιχμαλώτισε κι ας μην ξέρουμε σέρβικα, ερμηνέυοντας τον ρόλο του παρουσιαστή της βραδιάς. Διάβασε ποίηση, τραγούδησε, τα έκανε όλα. Εξαιρετική και η παρουσία της Γιελένα, που κι αυτή τραγούδησε εξαιρετικά μετά τα ποιήματά της. Στο τέλος της βραδιάς εκφράσαμε όλοι την ευγνωμοσύνη μας στη Σλάβιτσα, για όλα τα υπέροχα που είχαμε ζήσει.

Η τρίτη μέρα περιελάμβανε ξενάγηση στο Σμεντέρεβο, από τη μεγάλη ποιήτρια Vera Horvat. Διαβάσαμε και πάλι ποίηση μέσα στα μνημειώδη τείχη του Σμεντέρεβο. Ακολούθησε το κλείσιμο του φεστιβάλ στην αίθουσα που φυλάσσει τα μετάλλια στο μεγαλειώδες ιπποφορβείο, έξω από το Ποζάρεβατς. Εκεί διάβασα στα ελληνικά, ποίημά μου, που εμπνεύστηκα τις μέρες του φεστιβάλ, μετέφρασε και διάβασε στα σέρβικα η Γιελένα. Επίσης, αναγνώσαμε την περίφημη διακήρυξή μας: “Εμείς, οι ποιητές στις όχθες του Δούναβη, ενώνουμε τις φωνές μας σε ένα τραγούδι φιλίας, κατανόησης και ειρήνης. Η ποίηση είναι μια παγκόσμια γλώσσα που ξεπερνά τα σύνορα, ενώνει τους πολιτισμούς και διατηρεί την αγάπη για τον άνθρωπο. Με αυτό το μήνυμα μαρτυρούμε ότι η τέχνη ένωνει κόσμους και φωτίζει το μονοπάτι για τις μελλοντικές γενιές.”

Ο αποχαιρετισμός έγινε στο Ποζάρεβατς με γεύμα, που πάλι είχε λίγο από ποίηση.

Την επόμενη ημέρα, Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2026, συνταξιδέψαμε για το Βελιγράδι, με τις εκλεκτές Valentina Pavlović και Милена Дрпа, που μας πρόσφεραν και μια μικρή ξενάγηση στον Άγιο Σάββα. Περιηγηθήκαμε για λίγο, οι δυο έλληνες του φεστιβάλ, στο Εθνικό Μουσείο τις Σερβίας, περπατήσαμε γύρω από τα τείχη του Βελιγραδίου, στη Skadarilja, τον γραφικό, νοσταλγικό πεζόδρομο, τους νέους πεζοδρόμους, τη Βουλή, ώσπου έφτασε η ώρα της επιστροφής. Συνάντησα τον φίλο μου τον Ντράγκισα και πάλι, και εδραιώθηκε η φιλία και συνεργασία μας.

Κάθε πόρτα άνοιγε, όταν σκεφτόμουν ότι θέλω να την περάσω, κάθε τι δύσκολο γινόταν απλό, μέχρι και πιθανό συγγενή μου, από την Κατερίνη συνάντησα τυχαία, περπατώντας στο Βελιγράδι. Όλα είχαν νόημα, όλα ήταν ευλογημένα.

Κάθε βήμα μου, στη Σερβία, άφησε γλυκειά γεύση, κάθε εμπειρία. Κάθε κίνηση των Σέρβων αδερφών μου ξεχείλιζε πολιτισμό, γνώση, σοφία. Θέλω να κρατήσω αυτή τη σχέση μαζί τους ζεστή. Χίλια ευχαριστώ δε φτάνουν. Με κάποιους ανταλλάξαμε αγκαλιές, με άλλους βιβλία, με κάποιους θερμές χειραψίες ή ματιές. Όλοι, προσέφεραν κάτι απλώς με την παρουσία τους. Και εμείς οι μακρινοί, μπήκαμε στο κλίμα, στο οποίο οι αδερφοί μας ζουν. Τους αγαπήσαμε και προσπαθήσαμε, τουλάχιστον, να σταθούμε στο πολιτιστικό τους ύψος. Πάντα θα είμαι ευγνώμων, ελπίζω πάντα να επιστρέφω και να δημιουργώ δεσμούς συνεχώς πιο ισχυρούς. Ελπίζω κάτι να προσφέρει και στους αδερφούς μου η παρουσία μου, έστω κι αν δε φτάσει ποτέ τη δική τους προσφορά σε εμένα.