Με οδύνη και βαθύτατη θλίψη πληροφορηθήκαμε για την απώλεια του Μίμη Πλέσσα. Η Ελλάδα και το Πανεπιστήμιο Πατρών του οποίου ήταν Επίτιμος Διδάκτορας είναι φτωχότερα.
Είχα την μεγάλη τιμή να με θεωρεί φίλο του, να με προσκαλεί και να αναφέρει την παρουσία μου σε συναυλίες του.
Ο Μίμης Πλέσσας ήταν όχι μόνο ένας διανοούμενος και σπουδαίος μουσικοσυνθέτης. Ήταν ένας σεμνός, γλυκύτατος και ευγενέστατος άνθρωπος που τον αγάπησε η Ελληνική Κοινωνία για την υπέροχη μουσική του και σαν άνθρωπο.
Επιπλέον, για την ακαδημαϊκή κοινότητα και ειδικά για το Πανεπιστήμιο Πατρών ήταν ένας συνάδελφος μας ως χημικός, διδάκτωρ χημείας και μέλος της οικογένειας του Πανεπιστημίου. Το Τμήμα Χημείας το 2010 μετά από εισήγηση μου τον είχε αναγορεύσει σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος και του Πανεπιστημίου για την προσφορά του στην Παιδεία και Πολιτισμό.
Θυμάμαι τη μεγάλη του χαρά, ικανοποίηση και συγκίνηση όταν ενημερώθηκε για την απόφαση του Τμήματος να τον αναγορεύσει Επίτιμο Διδάκτορα αλλά και στην ομιλία μου παρουσίασης του στην τελετή αναγόρευσης.
Ο Μίμης Πλέσσας ήταν απόφοιτος του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών και εν συνέχεια ευρισκόμενος στις ΗΠΑ πραγματοποίησε την διδακτορική διατριβή του στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Cornel ένα από τα καλύτερα στον κόσμο.
Η έρευνα του στο Cornel, όπως ο ίδιος σε συνεντεύξεις του είχε δηλώσει και είναι καταγεγραμμένο στο βιογραφικό του, ήταν σε μια πρωτεΐνη του εγκεφάλου, την Μυελίνη, η οποία εμπλέκεται στην Σκλήρυνση κατά Πλάκας. Απίστευτο, αν αναλογιστεί κανείς ότι μετά από τόσα χρόνια αυτή η πρωτεΐνη είναι σήμερα ο κύριος φαρμακευτικός στόχος για την αντιμετώπιση της ασθένειας. Τον κέρδισε όμως η μουσική, διαφορετικά θα έκανε μια λαμπρή ακαδημαϊκή σταδιοδρομία αν το επέλεγε.
Ο Μίμης Πλέσσας με χαρά και ενθουσιασμό αποδεχόταν την πρόσκληση μου όταν τον καλούσαμε να συμμετέχει στα εμβληματικά Συνέδρια Ιατρικής Χημείας του Πανεπιστημίου Πατρών στα οποία κεντρικοί και τιμώμενοι ομιλητές ήσαν διακεκριμένοι επιστήμονες βιοεπιστημών και κάτοχοι Nobel.
Η γνωριμία μας έγινε το 2007, στο θέατρο Απόλλων σε μια συναυλία του στην Πάτρα. Εκεί έμαθα από τον ίδιο ότι είχε φοιτήσει και ήταν διδάκτωρ του διάσημου Πανεπιστημίου Cornel στις ΗΠΑ. Έκτοτε ήμασταν φίλοι.
Ήταν, μετά από πρόσκληση μου, παρών στα Συνέδρια του Προγράμματος Ιατρική Χημεία στο Πανεπιστήμιο Πατρών με τους Νομπελίστες, Jean Marie Lehn( 2008), Andrew Schally( 2010), James Watson( ( 2011), Ada Yonath( 2013), Harald zur Hausen ( 2014), James Watson( 2016, Σπέτσες) που ήταν και τα τιμώμενα πρόσωπα όπως και ο ίδιος.
Αξέχαστες και ιστορικές ήταν οι στιγμές που έζησε το Πανεπιστήμιο Πατρών στα κατάμεστα αμφιθέατρα στις ομιλίες των κατόχων Νόμπελ με την παρουσία του Μίμη Πλέσσα. Ιδιαίτερα ξεχωριστές ήταν οι ανθρώπινες στιγμές με τον James Watson να σηκώνεται αυθόρμητα για να τον συγχαρεί στο μέσο της συναυλίας και με τον Jean Marie Lehn τον οποίο απρόβλεπτα κάλεσε και έπαιξαν μαζί στο πιάνο μια από τις επιτυχίες του και ένα γαλλικό τραγούδι. Ήταν μια μαγική στιγμή.
Η συμμετοχή του Μίμη Πλέσσα στις μουσικές εκδηλώσεις που συνόδευαν τις επιστημονικές ομιλίες καθιστούσαν τα συνέδρια πολιτιστικά γεγονότα πανελλήνιας εμβέλειας.
Ήταν παρών στις αναγορεύσεις και των πέντε κατόχων Nobel σε Επίτιμους Διδάκτορες του Πανεπιστημίου Πατρών και πάντοτε υποστήριζε την επιστημονική μας προσπάθεια με τη συμμετοχή του στα συνέδρια της Ιατρικής Χημείας. Το έκανε αφιλοκερδώς, με ανιδιοτέλεια και με πολύ αγάπη για τους φοιτητές και για την έρευνα που ένθερμα υποστήριζε.
Θα τον έχουμε για πάντα στην καρδιά μας και στο νου μας σαν έμπνευση και πρότυπο.
Καλό ταξίδι πολυαγαπημένε φίλε.
