Στην αρχική τοποθέτησή της η κ. Αναγνωστοπούλου σημείωσε: “ Περιμένουμε την 21η Μαΐου για να γίνει η μεγάλη αλλαγή. Να γίνει η μεγάλη αλλαγή από μία κυβέρνηση που κατόρθωσε μεγαλύτερη φτωχοποίηση, όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, καταρράκωση του κοινωνικού κράτους, έναν κρατικοδίαιτο καπιταλισμό ο οποίος περιόρισε πάρα πολύ το κέρδος σε μία συγκεκριμένη ελίτ και βέβαια άφησε το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας έξω από την οποιαδήποτε ανάπτυξη για την οποία επαίρεται ότι κατάφερε η ΝΔ. Το άλλο μεγάλο θέμα είναι η ακρίβεια, που δεν επιτρέπει στους πολίτες να πάνε στα super market, δεν τους επιτρέπει να περάσουν το μήνα, δεν τους επέτρεψε να έχουν θέρμανση και τους υποχρέωσε να πληρώνουν πανάκριβα την βενζίνη.
Έχουμε επίσης την έλλειψη δικαιοσύνης. Και αν έγινε σύνθημά μας το «Δικαιοσύνη Παντού» , είναι γιατί ακουμπάει αυτό ακριβώς που απαιτεί η κοινωνία από την κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές της 21η Μαΐου. Το δεύτερο μεγάλο θέμα είναι η καταρράκωση του κράτους δικαίου. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Καταρρακώθηκε από ένα σύστημα, μία κυβέρνηση και έναν πρωθυπουργό που έφτιαξε καθεστώς με τις υποκλοπές και υπονόμευσε τη δημοκρατία. Και βέβαια η έλλειψη ασφάλειας που έδειξε με δραματικό τρόπο ότι αυτή η κυβέρνηση άφησε πραγματικά ό,τι αφορά στην ασφάλεια των πολιτών, στις υποδομές και οπουδήποτε στο έλεος του Θεού.
Λέει η ΝΔ για πολλές θέσεις εργασίας, όμως οι αριθμοί έχουν μία μεγάλη σημασία όταν τους βλέπει κανείς συνολικά και σε σχέση με την κοινωνική πραγματικότητα. Εργασία η οποία είναι ευέλικτη, με μισθούς πείνας και κυρίως ευελιξία χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Εκεί υπάρχει μεγάλο πρόβλημα όταν κανείς υποστηρίζει ότι έλυσε το πρόβλημα της ανεργίας. Χαρακτηριστικός ο νόμος Χατζηδάκη. Αυτά τα δύο προγράμματα αντιμάχονται και παλεύουν μέχρι την 21η Μαΐου. Όταν λέει η ΝΔ ευεργετικό το νόμο Χατζηδάκη έχουμε πραγματικά ένα μέτωπο το οποίο είναι αριστερό προοδευτικό, δημοκρατικό και από την άλλη ένα σκληρά νεοφιλελεύθερο. Σε όλες τις επίσημες στατιστικές η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα σε ανεργία των νέων κάτω των 30 ετών. Δεν μπορεί να προχωρήσει αυτή η χώρα χωρίς δικαιοσύνη στην αναδιανομή του πλούτου. Άρα στις εκλογές της 21ης Μαΐου το ερώτημα είναι τι χώρα θέλουμε. Είναι επιτακτικό αυτό το ερώτημα. Δεν μπορεί να επαίρεται για ανάπτυξη αυτή η κυβέρνηση και αυτή η ανάπτυξη να έχει σωρευτεί στα χέρια ελάχιστων και η συντριπτική πλειοψηφία αυτού του λαού να μην έχει καμία συμμετοχή σε αυτό το κέρδος”.
Στη συνέχεια η υποψήφια βουλευτής ανέφερε: “ Δεν υπάρχει κανένα σενάριο για συνεργασίες παρά μόνο η πραγματικότητα που θα δώσει ο κυρίαρχος λαός. Αν θέλουμε πραγματικά μία μεγάλη αλλαγή προοδευτικής κυβέρνησης αυτής της χώρας μία είναι η προϋπόθεση: Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να είναι πρώτο κόμμα. Αυτό επιδιώκουμε και οι συνεργασίες μας θα γίνουν με προγραμματικές συγκλίσεις όλων των κομμάτων που τοποθετούνται στον προοδευτικό χώρο. Αυτό απαιτεί η κοινωνία και νομίζω ότι θα φανεί στην κάλπη της 21ης Μαΐου. Το πρόγραμμα είναι το βασικότερο πάνω στο οποίο βασίζονται οι συνεργασίες. Άρα εκεί λοιπόν δεν έχουμε καμία απολύτως γκρίζα ζώνη με οποιονδήποτε συζητήσει μαζί μας πάνω σε προγράμματα.
Επειδή η κοινωνία θέλει να ακούσει, στο δρόμο προς τις εκλογές, τι θα κάνει το κάθε κόμμα και όχι μία στείρα αντιπαράθεση αριθμών, άκουσα τον εκπρόσωπο της ΝΔ τον κ. Κοντογιώργη και νόμιζα ότι είμαστε στο 2019. Επενδύσεις, καλές και πολλές θέσεις εργασίας. Αυτό ήταν το σύνθημα του τότε υποψήφιου πρωθυπουργού κ .Μητσοτάκη. Τι είδαμε σε αυτή την τετραετία; Είδαμε μία κυβέρνηση που είχε καθαρά στραμμένο όλο της τον προσανατολισμό προς μία συγκεκριμένα μερίδα του πληθυσμού. Άφησε το δημόσιο χρέος 44 δισ. μεγαλύτερο, το ιδιωτικό 40 δισ. μεγαλύτερο, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών 10 φορές μεγαλύτερο. Είναι δυνατόν με αυτά τα νούμερα να μιλάμε για μία κυβέρνηση η οποία πήρε τα χέρια της χώρα και την οδήγησε σε σταθερή πορεία; Θα πρέπει να δούμε, αυτή την περίοδο που για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους υπήρχαν 37 δις στα ταμεία, διευθετημένο το χρέος και την άνεση να βγει στις αγορές –πράγματα που δεν είχε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν κυβέρνησε γιατί ήμασταν μία
χρεοκοπημένη χώρα- τι πολιτική ακολούθησε η κυβέρνηση της ΝΔ.
Χρησιμοποίησε τη συνταγή που μας οδήγησε στη χρεοκοπία. Δηλαδή πάλι ένα κρατικοδίαιτο καπιταλισμό, πάλι ένα κομματικό και πελατειακό κράτος, πάλι ιδιωτικοποιήσεις χωρίς να υπάρχουν οι καταναγκασμοί της τρόικα και ένα κοινωνικό κράτος υπό κατάρρευση. Πιστεύει κανείς ότι μπορούμε να έχουμε ανάπτυξη σε αυτή τη χώρα που θα δίνει προοπτική στους νέους να μείνουν στη χώρα τους, να αισθανθούν ότι μπορούν να συμβάλλουν σε αυτή τη χώρα εάν δεν έχουμε μία ανάπτυξη με δικαιοσύνη; Είναι δυνατόν; Όταν αυξάνει τον κατώτατο η ΝΔ στα 780 ευρώ αλλά ο
πληθωρισμός εκείνη τη στιγμή είναι πολύ μεγαλύτερος και κατασπαράζει τα εισοδήματα, για ποιά ανάπτυξη μιλάμε; Όταν κάποιες λίγες εισηγμένες εταιρείες στο χρηματιστήριο μαζεύουν το κέρδος, όταν έχουμε την αισχροκέρδεια στην ηλεκτρική ενέργεια πώς να μιλάμε για ανάπτυξη; Κράτος πρόνοιας σημαίνει συμμετοχή όλης της κοινωνίας, σημαίνει δημόσιες υποδομές κλπ. Αυτά όλα είναι στο πρόγραμμά μας ”.
Τέλος η κ. Αναγνωστοπούλου τόνισε: “ Έχουμε τα άμεσα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Μείωση τιμών, αύξηση των μισθών, προστασία της πρώτης προστασίας, διευθέτηση του ιδιωτικού χρέους που πνίγει πολίτες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κράτος δικαίου, ασφάλεια σε όλους τους τομείς και βέβαια έξω από αυτό το καθεστωτικό σύστημα που επέβαλε ο κ. Μητσοτάκης. Κράτος δικαίου, δημοκρατία. Αυτά όλα για να επιτευχθούν σημαίνει ότι η κυβέρνηση που θα αναλάβει, μία προοδευτική κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα δει την πλειοψηφία της κοινωνίας και θα επιβάλλει τη δικαιοσύνη στο όνομα της πλειοψηφίας. Όταν λέμε ότι θέλουμε ανάπτυξη πρέπει να έχουμε τα εργαλεία που θα συμπαρασύρουν όλη την κοινωνία. Προστασία λοιπόν της κοινωνίας από τα άμεσα προβλήματα. Πάγωμα των πλειστηριασμών. Αύξηση των μισθών. Αυτό είναι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ”.