«Θέμιδα Ιωάννου: Ανάμεσα σε μυστήριο και γέλιο, χωρίς όρια»

Με αφορμή την πρεμιέρα της αστυνομικής κωμωδίας «Chakras», η ηθοποιός Θέμιδα Ιωάννου ανοίγει τα χαρτιά της σε μια ουσιαστική και πολυεπίπεδη συνέντευξη στην δημοσιογράφο Ευτυχία Λαμπροπούλου και στο περιοδικό πατρινόραμα-hellenic , μιλώντας όχι μόνο για τον ρόλο της στην παράσταση, αλλά και για τη βαθύτερη σχέση της με το θέατρο, την κωμωδία και τη διαχείριση των χαρακτήρων που κινούνται ανάμεσα στο μυστήριο και το χιούμορ. Μέσα από την αφήγησή της, αναδεικνύεται η δημιουργική διαδικασία, οι απαιτήσεις του ρόλου, αλλά και η ιδιαίτερη ενέργεια που χαρακτηρίζει το έργο «Chakras», ένα έργο που ισορροπεί ανάμεσα στο αστυνομικό σασπένς και την απολαυστική θεατρική ανατροπή.

Η «Chakras» ισορροπεί ανάμεσα στο μυστήριο και την κωμωδία. Πόσο απαιτητικό είναι για έναν ηθοποιό να υπηρετεί δύο τόσο διαφορετικά είδη ταυτόχρονα;

Είναι ιδιαίτερα απαιτητικό, γιατί χρειάζεται ακρίβεια στον ρυθμό και απόλυτη επίγνωση του τόνου κάθε στιγμής. Η κωμωδία απαιτεί ελαφρότητα και timing, ενώ το μυστήριο χρειάζεται εσωτερική ένταση και συγκέντρωση. Το δύσκολο και ταυτόχρονα γοητευτικό είναι να μην «παίξεις» το αστείο ή το δραματικό, αλλά να παραμείνεις αληθινός. Όταν ο ηθοποιός πιστέψει πραγματικά τη συνθήκη, τότε το κοινό γελάει και αγωνιά ταυτόχρονα, χωρίς να χάνεται η ισορροπία.

Ο κόσμος της ενεργειακής εξισορρόπησης και των chakras έχει μια μεταφυσική διάσταση. Πώς προσεγγίσατε αυτό το στοιχείο στον ρόλο σας χωρίς να χαθεί η θεατρική αλήθεια;

Η προσέγγισή μου ήταν να μην αντιμετωπίσω το μεταφυσικό στοιχείο ως κάτι «περίεργο» , αλλά ως μια βαθιά αληθεια του χαρακτήρα. Για την Ελεν αυτός είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Έτσι, δεν προσπάθησα να το εξηγήσω λογικά, αλλά να το βιώσω συναισθηματικά. Η θεατρική αλήθεια προκύπτει όταν δεν ειρωνεύεσαι τον ρόλο σου ακόμη κι αν το έργο εμπεριέχει σατιρικά στοιχεία. Η σοβαρότητα του χαρακτήρα είναι που γεννά  την κωμωδία.

 

Το έργο χτίζει ένταση γύρω από ένα έγκλημα που ίσως έχει ήδη συμβεί ή ίσως πρόκειται να συμβεί. Πώς βιώνετε αυτή την αβεβαιότητα επί σκηνής;

Αυτή η αβεβαιότητα είναι σχεδόν ο παλμός της παράστασης. Ως ηθοποιός, λειτουργώ σαν να είναι όλα πιθανά κάθε στιγμή. Δεν «γνωρίζω» την απάντηση, αλλά την ανακαλύπτω ξανά κάθε βράδυ μαζί με το κοινό. Αυτό δημιουργεί μια διαρκή εγρήγορση και ένα παιχνίδι .Είναι σαν να βαδίζεις σε ένα έδαφος που μετακινείται συνεχώς και αυτό κρατά την ερμηνεία ζωντανή.

Συνεργάζεστε με έμπειρους καλλιτέχνες. Τι αποκομίζετε από αυτή τη συνύπαρξη και πώς επηρεάζει τη δική σας ερμηνεία;

Η συνύπαρξη με έμπειρους καλλιτέχνες είναι ένα συνεχές μάθημα. Αυτό που κυρίως αποκομίζω είναι η αίσθηση του «μαζί». Το θέατρο είναι συλλογική πράξη, και όταν υπάρχει εμπιστοσύνη, η ερμηνεία γίνεται πιο ελεύθερη και πιο τολμηρή. Νιώθεις ότι μπορείς να ρισκάρεις, γιατί υπάρχει δίχτυ ασφαλείας.

Ο χαρακτήρας σας κρύβει μυστικά; Και αν ναι, ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στο να τα αποκαλύπτετε σταδιακά στο κοινό;

Ναι, ο χαρακτήρας κρύβει όπως σχεδόν όλοι στο έργο μικρά και μεγάλα μυστικά. Η πρόκληση είναι να μην τα «προδώσεις» από νωρίς, αλλά και να μην τα κρύψεις υπερβολικά. Χρειάζεται μια λεπτή ισορροπία να υπάρχουν υπαινιγμοί, ρωγμές, μικρές αποκαλύψεις που οδηγούν το κοινό χωρίς να του δίνουν έτοιμες απαντήσεις. Είναι μια διαδικασία αποκάλυψης που μοιάζει με ξετύλιγμα και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον υποκριτικά.

Τι πιστεύετε ότι θα κρατήσει ο θεατής φεύγοντας από το θέατρο; Το γέλιο, το μυστήριο ή κάτι πιο υπαρξιακό;

Νομίζω πως το γέλιο είναι το πρώτο που φεύγει μαζί του, αλλά όχι το μόνο. Ο θεατής θα φύγει έχοντας απολαύσει την κωμωδία και τις ανατροπές, όμως παράλληλα θα του μείνει και μια αίσθηση μυστηρίου, μια μικρή ανησυχία. Πίσω από τις αστείες καταστάσεις αποκαλύπτονται χαρακτήρες με σκοτεινές πλευρές, σχέσεις εξουσίας και κρυμμένες αλήθειες. Έτσι, αυτό που τελικά κρατάει είναι ένα μείγμα ,το γέλιο, το μυστήριο, αλλά και μια πιο υπαρξιακή σκέψη για το τι κρύβεται πίσω από τις ανθρώπινες συμπεριφορές και πόσο εύκολα η επιφάνεια μπορεί να μας ξεγελάσει.