Η παραίτηση του Ομότιμου Καθηγητή Σήφη Μπουζάκη από τη θέση του εξωτερικού μέλους του Συμβουλίου Διοίκησης του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου αποτελεί μια εξέλιξη με ιδιαίτερη βαρύτητα για την ακαδημαϊκή κοινότητα. Ένας πανεπιστημιακός με διαδρομή δεκαετιών στην εκπαίδευση, την έρευνα και τη διοίκηση, ο οποίος έχει συνδέσει το όνομά του με την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου και του ακαδημαϊκού διαλόγου, επιλέγει να αποχωρήσει, δηλώνοντας πως δεν μπορεί να συμβιβαστεί με πρακτικές που, κατά την εκτίμησή του, πλήττουν το κύρος, τη δημοκρατική λειτουργία και το κλίμα συνεργασίας στο Ίδρυμα. Η επιστολή παραίτησής αποτελεί μια προσωπική απόφαση και ταυτόχρονα μια δημόσια κατάθεση ευθύνης, αγωνίας και προβληματισμού για την πορεία του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.
Ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο της παραίτησης του κ. Σήφη Μπουζάκη.
ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΙ, ΚΎΡΙΕ ΠΡΥΤΑΝΗ
Του Σήφη Μπουζάκη,
π. Μέλους του ΣΔ του ΕΑΠ,
Κύριε Πρύτνανη, Κύριοι Αντιπρυτάνει, Κυρίες και Κύριοι του ΣΔ,
Μετά από ώριμη σκέψη, με λύπη και απογοήτευση, σας καταθέτω την παραίτησή μου από τη θέση του μέλους του ΣΔ του ΕΑΠ. Η κίνησή μου αυτή δεν προέκυψε «εν θερμώ», αφού «κυοφορήθηκε» για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, κατά τη διάρκεια του τελευταίου ψυχοφθόρου τριμήνου αναταραχής στο ΕΑΠ. Η οριστική, όμως, απόφαση υποβολής της παραίτησής μου λήφθηκε μετά τη συνεδρίαση του ΣΔ της προηγούμενης Πέμπτης, στη διάρκεια της οποίας ένιωσα «απίστευτη μοναξιά»… Κι αυτό επειδή, με όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό του ΕΑΠ, μέσα σε κλίμα ακραίας τοξικότητας (στη μακρά ακαδημαϊκή μου διαδρομή σε πανεπιστήμια του εσωτερικού και του εξωτερικού ουδέποτε βίωσα τέτοιο κλίμα), αλλά και εκτός του ΕΑΠ, με συνεχή αρνητικά δημοσιεύματα για όσα συμβαίνουν εντός του ΕΑΠ, πίστευα —αλλά μάλλον είχα ψευδαισθήσεις— ότι τα μέλη του ΣΔ, ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του/της σκεπτικό, θα ζητούσαν από τον Πρύτανη να προχωρήσει σε διάλογο με το ΔΣ του Συλλόγου των Συμβασιούχων, προκειμένου να σταματήσει η ένταση και να δοθεί άμεσα λύση. Αυτό ήταν και το δικό μου πρόσφατο μήνυμα στο —πιστεύω αντικειμενικό και τεκμηριωμένο— «κείμενο καταλλαγής», με πρόταση διαλόγου και αμοιβαίων υποχωρήσεων. Η πρωτοβουλία, όμως, για την αποκατάσταση της ειρήνης στο Ίδρυμα ανήκει στον «ηγέτη» του, όταν, μάλιστα, στη δική μας περίπτωση, ο ηγέτης διδάσκει την «Ηγεσία» ως γνωστικό αντικείμενο…
Μαζί με την αρνητική εμπειρία της Πέμπτης, που με οδήγησε οριστικά στην παραίτηση, είχαν σωρευτεί και άλλα τραυματικά βιώματα, όπως:
Η ακατανόητη άρνηση των αρμόδιων διοικητικών υπηρεσιών του ΕΑΠ να προωθήσουν κείμενό μου στην Κοινότητα του ΕΑΠ. Μάλιστα, συνέβη κάτι ακόμη χειρότερο. Υπεύθυνοι διοικητικών υπηρεσιών επιχείρησαν να με «νουθετήσουν», φτάνοντας στο σημείο να σχολιάζουν αρνητικά το περιεχόμενο της παρέμβασής μου! Ουσιαστικά, επρόκειτο για προσπάθεια λογοκρισίας σε κείμενο μέλους του ΣΔ, Ομότιμου Καθηγητή, με μια ακαδημαϊκή διαδρομή σχεδόν μισού αιώνα διδασκαλίας, έρευνας, διοίκησης και συγγραφής και με δημόσιο λόγο σε αθηναϊκά και τοπικά ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά. Όποιος/α διάβασε το κείμενό μου στο alfavita, στις 28/7, και στην ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ, στις 29/7, με τίτλο «ΕΑΠ – Ώρα ευθύνης και αποφάσεων», θα κατανοήσει το θάρρος (παραμένω ευγενής) των αυτόκλητων λογοκριτών μου…
Το τελευταίο τρίμηνο, προσπάθησα με πολλούς τρόπους ( προσωπικά εμπιστευτικά μηνύματα στον Πρύτανη, κείμενα με σκέψεις και προτάσεις στο ΣΔ, καθώς και με δημόσιο λόγο) να πείσω ότι η κρίση προκλήθηκε με το Σχέδιο Σύμβασης της Νομικής Συμβούλου, μιας Σύμβασης… ασύμβατης με την αξιοπρέπεια, την ανθρωπιά, την ενσυναίσθηση, τη σύγχρονη διοίκηση, αλλά και τη δημοκρατία, εν έτει 2026 (έχω αναφερθεί σε κρίσιμα «πολεμικά» άρθρα της Σύμβασης). Τέτοιες Συμβάσεις συνάδουν μόνο με επιχειρήσεις ακραίου, αυταρχικού «τραμπικού καπιταλισμού» και με ελληνικές τραυματικές πολιτικές περιόδους που θέλουμε να ξεχάσουμε… Δεν μπορούν να υπογραφούν από αξιοπρεπείς ανθρώπους που σέβονται τον εαυτό τους.
Με λυπεί ένα ακόμη γεγονός. Ο Πρύτανής μας, Ε. Κουτούζης, υπήρξε φοιτητής των Παιδαγωγικών Τμημάτων, στα οποία αφιέρωσα τρεις δεκαετίες ως «δάσκαλος των δασκάλων». Ανέμενα, γι’ αυτό, ότι ο φοιτητής θα άκουγε κάπου- κάπου τον δάσκαλο… που μόνο από αγάπη τού έλεγε τη γνώμη του. Του υπενθύμισα, μάλιστα, και το σοφό αρχαιοελληνικό: «Αρχή άνδρα δείκνυσι», αλλά και αυτό που λέμε στη γενέθλια γη, την Κρήτη: «Διπλοχαιρέτα τον πεζό όταν καβαλικέψεις, για να σε χαιρετά κι αυτός όταν θα ξεπεζέψεις…». Δεν είμαι βέβαιος ότι έλαβε το μήνυμα, αφού συνεχίζει να σπαταλά το πρυτανικό και ακαδημαϊκό του κεφάλαιο, υπερασπιζόμενος ένα απαράδεκτο Σχέδιο Σύμβασης και απαιτώντας να υπογραφεί προκαλεί νέες εντάσεις και προσφυγές των Συμβασιούχων μας σε νομικούς, με κατάθεση εξωδίκων.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της συμμετοχής μου στο ΣΔ υπερασπίστηκα το ΕΑΠ με θέσεις και προτάσεις, αλλά και με τον δημόσιο λόγο μου, συχνά απέναντι σε «κίτρινα δημοσιεύματα>>. Όμως, εν τέλει, το πρόβλημα είναι και θεσμικό. Αυτό συμβαίνει, επειδή ο νόμος που θεσμοθέτησε τα ΣΔ ουσιαστικά άφησε έναν εντελώς περιθωριακό ρόλο στα εξωτερικά μέλη του. Θεωρώ ότι ο θεσμός έχει σχεδόν χρεοκοπήσει —και αυτό δεν αφορά τα πολύ αξιόλογα εξωτερικά μέλη του ΣΔ του ΕΑΠ, τα οποία ιδιαίτερα εκτιμώ και σέβομαι— και ότι δεν θα αργήσει να καταργηθεί.
Κλείνοντας αυτό το «αποχαιρετιστήριο μήνυμά» μου, θέλω να ευχαριστήσω όλα τα μέλη του ΣΔ, τους Αντιπρυτάνεις, τον Πρύτανη, παρά τις έντονες διαφωνίες μας, καθώς και το διοικητικό προσωπικό της γραμματειακής στήριξης του ΣΔ, ιδιαίτερα την κ. Όλγα Μπουσίου και την κ. Μάρθα Μποτζακάκη. Στο ΕΑΠ είχα την ευκαιρία να γνωρίσω πολύ αξιόλογους ανθρώπους (συναδέλφους και διοικητικούς), που κάνουν την παραίτησή μου λιγότερο επώδυνη συναισθηματικά.
Εύχομαι σε όλους και όλες υγεία, με την ελπίδα ότι γρήγορα θα επανέλθουν στο ΕΑΠ η κανονικότητα, η ειρήνη και το κλίμα συνεργασίας. Αν η παραίτησή μου —έχει αναλογιστεί η διοίκηση γιατί αποχωρούν από το ΕΑΠ Συμβασιούχοι υψηλών προσόντων, επιτυχόντες του ΑΣΕΠ;— «ταρακουνήσει» λίγο τη διοίκηση και εξ αυτού αναλάβει πρωτοβουλία διαλόγου για την επίλυση του προβλήματος, θα είμαι ιδιαίτερα ευτυχής. Εξάλλου, στο ΕΑΠ δεν δέχτηκα να είμαι μέλος του ΣΔ για την «καρέκλα». Γι’ αυτό, παραδίδω την <<καρέκλα>> αυτή χωρίς κανέναν ενδοιασμό, προκειμένου να διατηρήσω τις θέσεις, την αξιοπρέπεια, το αξιακό μου σύστημα, την ανθρωπιά μου, αλλά και την υγεία μου.
Να είστε όλοι καλά και να έχετε ένα όμορφο υπόλοιπο καλοκαιριού.
Σήφης Μπουζάκης
Σημ.: Σας διαβεβαιώ ότι, παρά την παραίτησή μου, έχω την πρόθεση να ολοκληρώσω, με τη βοήθεια της Ερευνητικής Ομάδας, την έρευνα και τη συγγραφή της 30χρονης ιστορίας του ΕΑΠ, που ανέλαβα με επιλογή μου, ανιδιοτελώς και αφιλοκερδώς, όπως έχω κάνει και με τα 50χρονα και 60χρονα του Πανεπιστημίου Πατρών με την ανεκτίμητη βοήθειοα του Πρύτανη, Χρήστου Μπούρα και του Υπεύθυνου των Εκδόσεων του Πανεπιστημίου, συναδέλφου Αλέξανδρου Κατσαούνη. Η εργασία βρίσκεται ήδη σε προχωρημένη μορφή και έχω συγκεντρώσει όλα σχεδόν τα τεκμήρια που χρειάζομαι, με την πολύτιμη συμβολή των μελών της Ομάδας και, πρωτίστως, του κ. Κυριάκου Πετρόπουλου, τον οποίο ευχαριστώ θερμά.
Πάτρα, 1-8-2026