Συνέντευξη του ηθοποιού – συγγραφέα Μάκη Δελαπόρτα στην Ευτυχία Λαμπροπούλου
Ο Μάκης Δελαπόρτας χαρακτηρίζεται, ως ο «θεματοφύλακας» του ελληνικού κινηματογράφου και η «χρονογέφυρα» του χτες με το σήμερα, για μια ολόκληρη γενιά σπουδαίων καλλιτεχνών, που έγραψαν σημαντική ιστορία και άφησαν πλούσια παρακαταθήκη, μέσα από το διαχρονικό έργο τους. Πάτησε το σανίδι σε ηλικία των δεκαεπτά χρόνων δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, που για κείνον ήταν η καλή του νεράιδα. Εκείνη τον πίστεψε και τον στήριξε, αφού ήταν η πρώτη που του «εμπιστεύτηκε» τη ζωή της, στο πρώτο βιβλίο-λεύκωμά του, που ήταν αφιερωμένο στην μεγάλη σταρ.
Μετά ακολούθησαν πολλοί ακόμα, φτάνοντας πλέον σήμερα να έχει υπογράψει 50 βιβλία, βιογραφίες και λευκώματα, για όλους τους μύθους του ελληνικού κινηματογράφου. Ένα έργο ζωής που αποτελεί αναμφίβολα μια σπουδαία πολιτιστική παρακαταθήκη και για τις επόμενες γενιές Ελλήνων που θ’ ακολουθήσουν.
Για την Ρένα Βλαχοπούλου υπήρξε επίσης ο «φύλακας άγγελος» της, αφού έζησε κοντά της για 25 ολόκληρα χρόνια και για κείνη ήταν ο γιός που δεν απόκτησε ποτέ.
Ακόμη άνθρωποι της ζωής του υπήρξαν ο Γιάννης Δαλιανίδης, η Μάρθα Καραγιάννη, η Μαίρη Χρονοπούλου, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, η Ζωζώ Σαπουντζάκη και πολλοί ακόμη. Ο Μάκης Δελαπόρτας έχοντας μια μεγάλη αγάπη για τα τραγούδια και τις μουσικές του ελληνικού κινηματογράφου εν έτει 1990, πήρε την πρωτοβουλία και εξέδωσε σε δίσκους και cds τα soundtracks των σπουδαίων Ελλήνων συνθετών, δημιουργώντας ένα καινούριο μουσικό είδος με τα κινηματογραφικά τραγούδια, που αγαπήθηκαν από μικρούς και μεγάλους. Επιμελήθηκε περισσότερους από 300 δίσκους, που σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Άγκυρα» το 51ο βιβλίο του, με τα «Backstage του ελληνικού σινεμά». Το πανελλαδικό περιοδικό «Πατρινόραμα» παρουσίασε το συγκεκριμένο βιβλίο σε μια ιδιαίτερα ξεχωριστή βραδιά, στο ιστορικό θέατρο της Πάτρας «Πάνθεον», με πολλές ιστορίες πίσω από την κάμερα και με μια μουσική παράσταση αφιερωμένη στα τραγούδια του ελληνικού κινηματογράφου, ερμηνευμένα από την Κωνσταντίνα και τον Παναγιώτη Πετράκη. Την εκδήλωση προλόγισε ο αγαπημένος ηθοποιός Σπύρος Μπιμπίλας.

Κε Δελαπόρτα, κατ’ αρχάς σας καλωσορίζω στην Πάτρα και με πολλή χαρά σας φιλοξενούμε στο «Πατρινόραμα». Θα θελα να σας γυρίσω κάποια χρόνια πίσω, τότε που έφηβος ακόμα συνεργαστήκατε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Πως ήταν μια τέτοια συνεργασία για ένα τόσο νέο παιδί; Δεν αισθανθήκατε δέος δίπλα σ’ αυτήν την τόσο μεγάλη σταρ;
Αναμφίβολα! Η Αλίκη για μένα ήταν «η καλή μου νεράιδα». Η γυναίκα που μου χάραξε την πορεία μου, όχι μόνο στο θέατρο, αλλά γενικότερα στη ζωή μου. Βλέποντας, (όπως είχε δηλώσει κι η ίδια χρόνια αργότερα), την φλόγα στα μάτια μου για δημιουργία, με στήριξε και μου έδειξε δρόμους, που ούτε καν ο ίδιος τους είχα αντιληφθεί. Εκείνη ήταν η πρώτη που μου είπε πως θα έπρεπε, ταυτόχρονα με το θέατρο, ν’ ασχοληθώ με τις βιογραφίες, δίνοντάς μου την ευκαιρία να ξεκινήσω με την δική της. Η τεράστια επιτυχία του πρώτου βιβλίου μου, μου άνοιξε διάπλατα τις πόρτες για να ακολουθήσουν ακόμη πενήντα. Τώρα όσον αφορά το αν ένιωθα δέος…. όχι, τότε που καθημερινά την ζούσα και συνεργαζόμουν μαζί της, δεν αισθανόμουν δέος. Δέος νιώθω σήμερα, που πέρασαν τα χρόνια γιατί πραγματικά συνειδητοποιώ το «μέγεθος» της. Σπουδαία και αναντικατάστατη!

Πολλοί σας έχουν ταυτίσει και με την Ρένα Βλαχοπούλου, κι αυτό γιατί συνεργαστήκατε στενά και ζήσατε πολλά χρόνια κοντά της. Κάποτε είχα βρεθεί σε μια καλλιτεχνική παρέα και άκουσα να λένε πως: «Αν η Ρένα Βλαχοπούλου είχε γιό, θα ήθελε πολύ να είναι ο Μάκης Δελαπόρτας».
Ναι πράγματι, η Ρένα το έλεγε αυτό, γιατί συνεργαζόμενοι – από τα πρώτα μου βήματα στο θέατρο και με κείνη – δεθήκαμε πολύ, κι εγώ ήμουν κοντά της, όχι μόνο στις χαρές και στα γέλια, αλλά και στις δύσκολες μέρες της, που ήρθανε περνώντας τα χρόνια. Ποτέ δεν είδα όλους αυτούς τους σπουδαίους ηθοποιούς, που είχα την χαρά και την τύχη να παίξω μαζί τους, σαν σπουδαίους καλλιτέχνες, αλλά και σαν απλούς ανθρώπους. Κι αυτό ήταν κάτι που ενδεχομένως εκτίμησαν σε μένα.

Τεράστια λατρεία σας είχε και ο Γιάννης Δαλιανίδης, μάλιστα στα πρώτα χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης είχατε συμμετάσχει στην αγαπημένη σειρά όλων μας το «Ρετιρέ», μιλήστε μας γι’ αυτόν, πως ήταν ο μεγάλος σκηνοθέτης των επιτυχιών πίσω από τις κάμερες;
Ο Δαλιανίδης για μένα ήταν ο μέντοράς μου, ο δάσκαλός μου. Δίπλα σε κείνον αγάπησα τα μιούζικάλ και μέσα από τις δικές του συμβουλές και υποδείξεις, στήνω και εγώ πλέον σήμερα τις δικές μου μουσικές παραστάσεις στο θέατρο.
…που ομολογουμένως σημειώνουν πάντα μεγάλη επιτυχία.
Αγαπώ το μουσικό θέατρο. Τον χορό, τη μουσική, το τραγούδι, συνδυασμένο με πρόζα. Επίσης θαυμάζω πολύ και τους ηθοποιούς που μπορούν εξίσου καλά να παίζουν, να χορεύουν και να τραγουδούν. Μου θυμίζουν τους ηθοποιούς του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου, που έκαναν καλά και τα τρία αυτά πράγματα. Και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που ζούμε στενάχωρες και γκρίζες καταστάσεις, η μουσική και το τραγούδι λειτουργούν, ως βάλσαμο στις ψυχές μας. Για αυτό τα τελευταία δώδεκα χρόνια, έχω στήσει τους δικούς μου θιάσους, με ιδιαίτερα αξιόλογους ηθοποιούς και τραγουδιστές και έχω ανεβάσει, παραστάσεις, όπως: Μέρες ραδιοφώνου, Ευτυχείτε, Σαν παλιό σινεμά, Το πρώτο μας πάρτι, Σινεμασκόπ the musical, Η κυρία επιθεώρηση, Εδώ γελάμε.gr και άλλες.

Έχετε επιμεληθεί περισσότερους από 300 δίσκους με μουσική και τραγούδια του ελληνικού κινηματογράφου. Ποιο ήταν το στοιχείο εκείνο που σας προέτρεψε να ασχοληθείτε αρχικά με την μουσική του ελληνικού σινεμά;
Μεγάλωσα δίπλα σε ένα θερινό σινεμά, βλέποντας ελληνικό κινηματογράφο. Όπως σας ξαναείπα λάτρευα τα μιούζικαλ και δη του Δαλιανίδη. Εγώ μεγάλωσα με Δαλιανίδη και όχι με Αγγελόπουλο. Ας με συγχωρέσουν οι φαν του Αγγελόπουλου. Αλλά τι να κάνω; Στην παιδική μου ψυχή μιλούσαν περισσότερο οι ταινίες του Δαλιανίδη. Επίσης μου άρεσαν πολύ και τα κινηματογραφικά τραγούδια κι επειδή τότε δεν κυκλοφορούσαν τα περισσότερα σε δίσκους με τους αγαπημένους μου ηθοποιούς, όταν μπήκα στο χώρο και γνώρισα από κοντά τους Έλληνες συνθέτες, τους ρώτησα γιατί δεν έβγαζαν τότε τα σάουντρακ των ταινιών; Οι περισσότεροι μου απάντησαν πως δεν είχαν εμπορικό ενδιαφέρον για τις εταιρείες. Τότε πείσμωσα και χτύπησα τις πόρτες των δισκογραφικών εταιρειών, κι αφού συγκέντρωσα το «ξεχασμένο» μουσικό υλικό από τις ταινίες, (ηχητικά master tapes) το εξέδωσα αρχικά σε δίσκους βινυλίου και αργότερα σε cds, φυσικά με τη σύμφωνη γνώμη και των συνθετών. Ο πρώτος που μου έδωσε την άδεια ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις. Αυτό ήταν καθοριστικό, για ν ακολουθήσουν κι όλοι οι άλλοι, κι έτσι να επιμεληθώ και να εκδώσω 300 δίσκους με μουσικές και τραγούδια του ελληνικού σινεμά. Τότε έσωσα ένα σημαντικό μουσικό υλικό, λίγο πριν οδηγηθεί στις χωματερές.

Στην πορεία δημιουργήσατε ένα πλούσιο συγγραφικό έργο με τις ζωές όλων αυτών των λαμπερών- ταλαντούχων ανθρώπων. Τι ήταν εκείνο που σας οδήγησε σε αυτό;
Η μεγάλη αγάπη και ο θαυμασμός που τους είχα, γιατί κάποιους από αυτούς τους γνώρισα και είχα την τύχη να παίξω και μαζί τους, όπως: Αλίκη Βουγιουκλάκη, Ρένα Βλαχοπούλου, Ντίνος Ηλιόπουλος, Μίμης Φωτόπουλος, Νίκος Ρίζος, Γιώργος Κωνσταντίνου, Μάρθα Καραγιάννη, Μάρω Κοντού, Θανάσης Βέγγος και πολλοί ακόμη. Φυσικά καταγράφοντας τις ζωές τους, προσέγγισα με σεβασμό τις προσωπικότητές τους και δεν είδα την βιογραφία τους μέσα από κλειδαρότρυπα. Αυτό νομίζω πως και οι ίδιοι, αλλά και το κοινό, εκτίμησαν σε μένα.

Όλοι εμείς ως θεατές βλέπουμε την φωτεινή πλευρά του κινηματογράφου και των σταρ που βιογραφείτε. Εσείς σαν συγγραφέας διαπιστώσατε κάποιες σκοτεινές πτυχές; Αν ναι, ποιες ήταν αυτές;
Σε όλους τους ανθρώπους υπάρχουν και οι σκοτεινές πλευρές. Ωστόσο εκείνο τελικά που θα μείνει από εκείνους τους μεγάλους καλλιτέχνες, είναι το έργο τους και η πολιτιστική τους προσφορά. Βεβαίως όταν υπάρχουν και κάποιες σκοτεινές πλευρές στις ζωές τους, τις αναφέρω και τις καταγράφω, αλλά δεν τις υπογραμμίζω. Δεν είναι έτσι κι αλλιώς του χαρακτήρα μου ο κιτρινισμός και η εμπορευματοποίηση των προσωπικών απορρήτων, όσων βιογραφώ. Όπως έχω ξαναπεί, ξέρω τα πάντα για όλους, ωστόσο πολλά μυστικά τους, θα τα πάρω μαζί μου.

Το τελευταίο σας βιβλίο είναι «Τα Backstage του ελληνικού σινεμά», όπου παρουσιάσατε τον χειμώνα στην Πάτρα, σε συνεργασία με το περιοδικό μας. Πως αποφασίσατε να κάνετε ένα βιβλίο με ιστορίες πίσω από την κάμερα;
Το βιβλίο αυτό γεννήθηκε εν καιρώ καραντίνας. Μέσα στον εγκλεισμό που ζούσαμε όλοι εκείνη την πολύ δύσκολη περίοδο, σκέφτηκα πως το επόμενο βιβλίο μου έπρεπε να είναι ένα βιβλίο ανάλαφρο και χαμογελαστό. Έτσι ανασκάλεψα κάποιες παλιές σημειώσεις μου, που είχα φυλάξει στα συρτάρια μου χρόνια πριν, απ’ όλες εκείνες τις συνευρέσεις μου με τους αγαπημένους μου σταρ, που μεταξύ τυρού και αχλαδίου, μου είχαν αφηγηθεί περιστατικά από τα γυρίσματα των ταινιών τους. Άρχισα λοιπόν να τα ξαναθυμάμαι και να τα καταγράφω. Έτσι γεννήθηκαν «Τα Backstage του ελληνικού σινεμά» και πραγματικά η επιτυχία τους είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική για μένα.

Τα βιβλία σας πάντα έχουν μια μεγάλη επιτυχία, όχι μόνο καλλιτεχνική, αλλά και εμπορική. Πού το αποδίδετε αυτό;
Πρωτίστως, ότι γίνονται με πολλή αγάπη, αλλά και με μεγάλη έρευνα και μεράκι. Το να γράψεις για την ζωή της Κοτοπούλη, της Κυβέλης ή του Βεάκη, που ήταν οι πρώτοι σπουδαίοι Έλληνες ηθοποιοί, και είχαν μεσουρανήσει στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα, είναι απίστευτα δύσκολο να βρεις υλικό, στοιχεία, και φωτογραφίες για να βγει ένα βιβλίο ευπρόσωπο. Όταν τα καταφέρνει κάποιος εκεί, μπορεί να τα καταφέρει σίγουρα και καλύτερα και σε περιπτώσεις ηθοποιών που ακολούθησαν. Τα βιβλία μου έχουν πουλήσει περίπου τρία εκατομμύρια αντίτυπα. Αυτό δεν σημαίνει πως έχω γίνει πλούσιος ή έχω εξασφαλίσει τη ζωή μου. Κι αυτό γιατί ζούμε στην Ελλάδα. Αν ήμουν στην Αμερική και είχα γράψει αντίστοιχα τις βιογραφίες των μεγάλων σταρ του Χόλλυγουντ, θα είχα εξασφαλίσει και τα δισέγγονά μου.

Όλα τα βιβλία σας έχουν απίστευτη ροή, εναλλαγή εικόνων μέσα στις σελίδες με αποτέλεσμα να ταξιδεύει ο αναγνώστης στον χρόνο. Πως το έχετε καταφέρει αυτό;
Ο κάθε συγγραφέας έχει την δική του συνταγή και τον δικό του τρόπο που γράφει. Η δική μου συνταγή προφανώς διαθέτει, ροή, εναλλαγή εικόνων, ενδελεχής έρευνα και έναν περιγραφικό τρόπο ιδιαίτερα ζωντανό. Αυτό κάνει τα βιβλία μου ευκολοδιάβαστα και ενδιαφέροντα.

Είδαμε φωτογραφίες σας από το πρόσφατο ταξίδι που πραγματοποιήσατε στην Αμερική, πείτε μας τις εντυπώσεις και τι εισπράξατε από αυτό το ταξίδι; Τι φέρατε στην βαλίτσα της καρδιάς σας επιστρέφοντας από εκεί;
Αναμφίβολα εκείνο που κουβαλώ ακόμα στην καρδιά μου από αυτό το υπέροχο ταξίδι είναι «αγάπη». Πολύ αγάπη από τους Έλληνες του απόδημου ελληνισμού που η καρδιά τους χτυπά δυνατά πάντα για την πατρίδα μας. Εκεί η Ελληνική Βιβλιοθήκη και το Ελληνικό Προξενείο της Βόρειας Καλιφόρνιας με τίμησαν με δυο αξέχαστες βραδιές αφιερωμένες στα βιβλία μου και τον ελληνικό κινηματογράφο. Οι Έλληνες εκεί διψούν για Ελλάδα και ο ελληνικός κινηματογράφος καθώς και τα βιβλία μου τους ταξιδεύουν σε άλλες εποχές που σίγουρα νοσταλγούν και αγαπούν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως μετά το τέλος των παραστάσεων, σηκώθηκαν όλοι όρθιοι και χειροκροτούσαν με δακρυσμένα μάτια. Αυτό με συγκίνησε βαθιά.

Μέσα από την εκπομπή «Ελένη» και την Ελένη Μενεγάκη, ανακοινώσατε πως ετοιμάζετε το μουσείο του Ελληνικού Κινηματογράφου, πείτε μας γι’ αυτό το όραμα ζωής, που υλοποιείται.
Το μουσείο για τον Ελληνικό κινηματογράφο είναι ένα όραμα ζωής που ήρθε η ώρα να πάρει σάρκα και οστά. Θα στεγαστεί στις νέες εγκαταστάσεις του Ελληνικού, όπου εκεί θα δημιουργηθεί μια νέα πόλη μέσα στην πόλη. Σ’ ένα από τα ιστορικά κτίρια-μνημεία του Ελληνικού θα στεγαστεί το μουσείο που θα τιμήσει με τον καλύτερο τρόπο όλους τους μύθους του ελληνικού κινηματογράφου, αφού θα εκτεθούν κοστούμια τους, προσωπικά αντικείμενά, φωτογραφίες, αφίσες και οτιδήποτε έχει σχέση με κείνους. Μια προσωπική συλλογή χρόνων που θα διασωθεί και θα ταξιδέψει πιστεύω και στις επόμενες γενιές Ελλήνων που θα έρθουν. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Δήμαρχο Ελληνικού-Αργυρούπολης Γιάννη Κωνσταντάτο γι’ αυτήν την πρωτοβουλία και την αμέριστη υποστήριξη. Επίσης να πω πως κατεβαίνω στις Δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου ως δημοτικός σύμβουλος στην «Ενωμένη Πόλη» του τόσου επιτυχημένου δημάρχου.


Τέλος, αν θέλατε να δώσετε έναν τίτλο στην μέχρι τώρα πορεία σας ζώντας δίπλα με όλα αυτά τ’ αστέρια ποιος θα ήταν αυτός ;
Συλλέκτης ονείρων και αναμνήσεων!

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Μάκη Δελαπόρτα στο περιοδικό “πατρινόραμα-Hellenic” που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας.


