Ο Παναγιώτης Μάργαρης είναι ένας καλλιτέχνης που έχει πολλά να μοιραστεί μαζί μας εμπειρίες, αναμνήσεις, συνεργασίες αλλά και συμβουλές. Ένας κλασικός κιθαρίστας και συνθέτης που έχει προσφέρει πολλά στον πολιτισμό, και για πολλά από αυτά έχει βραβευτεί. Αυτό που δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει για τον ίδιο είναι το μεγάλο του ταλέντο. Και ποιό είναι αυτό; Η ανάδειξη της κιθάρας σε κορυφαίο όργανο μουσικής έκφρασης.
Συνέντευξη στην Κατερίνα Αλεξοπούλου
• Είστε ένας διεθνούς φήμης δεξιοτέχνης της κιθάρας με ιδιαίτερο στυλ και ανατρεπτικές νότες. Πότε ανακαλύψατε την αγάπη σας προς το συγκεκριμένο μουσικό όργανο;
Την αγάπη μου προς το συγκεκριμένο μουσικό όργανο την ανακάλυψα από την αρχή των σπουδών μου, αν και τα πρώτα χρόνια που ήμουν μαθητής, δεν είχα μπει πολύ στο κλίμα και δεν διάβαζα. Όταν τελείωσα το λύκειο όμως άρχισα να μελετάω πολλές ώρες και να βελτιώνομαι πολύ στην κιθάρα. Έτσι σιγά σιγά άρχισα να ανακαλύπτω την μαγεία αυτού του οργάνου και την μοναδικότητα του, την σπάνια. Νιώθω πολύ τυχερός που ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο όργανο, το οποίο θεωρώ και το κορυφαίο.
• Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τη κλασική κιθάρα σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μουσικά όργανα; Μέσα από τα ηχοχρώματα που αποδίδει η κιθάρα μπορούμε να εκφράσουμε μία πληθώρα συναισθημάτων;
Η απάντηση είναι πολύ απλή. Η κλασική κιθάρα σχετικά με όλα τα υπόλοιπα μουσικά όργανα, έχει πολύ περισσότερα ηχοχρώματα, όπως είπατε. Είναι ένα όργανο για παράδειγμα που η ίδια νότα μπορεί να παιχτεί σε πολλά διαφορετικά σημεία, με άλλο χρώμα και με άλλο συναίσθημα. Εν αντιθέσει με άλλα όργανα, όπως παραδείγματος χάρη το πιάνο, που πατάς ένα πλήκτρο και αυτή είναι η νότα που βγαίνει, δεν υπάρχει σε άλλο σημείο. Στην κιθάρα μπορείς να παίξεις κοντά στην τρύπα της κιθάρας και να βγει ο ήχος πιο μελαγχολικός, κοντά στον καβαλάρη και να βγει πιο σκληρός. Ο καλλιτέχνης παράγει μόνος του τον ήχο και αυτό την καθιστά το πιο ενδιαφέρον και συνάμα το πιο δύσκολο μουσικό όργανο.
• Ποια είναι η γνώμη σας για τη μουσική παιδεία στην Ελλάδα;
Όσον αφορά τα σχολεία, δεν υπάρχει μουσική παιδεία. Το μάθημα της μουσικής γίνεται με έναν τρόπο πολύ κακό. Τα παιδιάδεν μαθαίνουν μουσική με σωστό τρόπο. Έχω μαθητές που μου έχουν πει, ότι οι καθηγητές τους στο σχολείο τους βάζουν να ακούν τραγούδια πίστας για παράδειγμα. Κάτι που το θεωρώ απαράδεκτο. Αντί να μαθαίνουν τον Χατζηδάκη, τον Θεοδωράκη, γενικά τους μεγάλους Έλληνες συνθέτες, τον Σκαλκώτα πιο παλιά, τον Γιάννη Κωνσταντινίδη. Οι καθηγητές δεν φροντίζουν τα παιδιά να ακούν καλή μουσική και να εισέρχονται σε έναν δρόμο πολιτισμού. Επιπλέον, το μάθημα της μουσικής στα σχολεία είναι πολύ βαρετό, με αποτέλεσμα πολλοί μαθητές να απομακρύνονται
από αυτό.
• Ποια θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι η σημαντικότερη στιγμή στην καριέρα σας μέχρι και σήμερα;
Η συνεργασία μου με τον Μίκη Θεοδωράκη σίγουρα είναι μια από τις σημαντικότερες. Συνεργαστήκαμε στο άλμπουμ “Ο Παναγιώτης Μάργαρης ερμηνεύει Μίκη Θεοδωράκη”. Κάναμε πολλές συναντήσεις στο σπίτι του, μου μίλησε για τις ιστορίες πολλών κομματιών, με συμβούλεψε και γενικά με βοήθησε πάρα πολύ σε αυτό το άλμπουμ. Πολύ σημαντική στιγμή φυσικά ήταν και παραμονή του άλμπουμ “Πρελούδιο στον έρωτα” για τρεις εβδομάδες στην πρώτη θέση των πωλήσεων της Ελλάδος της IFPI, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά διεθνώς, ένας κιθαριστικός δίσκος να βρίσκεται στην πρώτη θέση των επίσημων charts.
• Έχετε δημιουργήσει φιλίες μέσα από τις συνεργασίες σας; Πόσο εύκολο είναι μέσα σε αυτόν τον χώρο να προκύψουν αληθινές φιλίες;
Έχω δημιουργήσει λίγες φιλίες. Είναι πολύ δύσκολο, γιατί πρόκειται για έναν χώρο όπου υπάρχει τεράστιος ανταγωνισμός, ζήλεια και ματαιοδοξία πολλές φορές. Είχα όμως την ευλογία να γίνουν φίλοι μου κάποιοι άνθρωποι σημαντικοί στον χώρο, όπως ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και ο Μάνος Ελευθερίου που ήμασταν πολύ στενοί φίλοι. Η αλήθεια όμως είναι πως δεν είναι και τόσο εύκολο.
• Ξεχωρίζετε κάποιο ιδιαίτερο κομμάτι από όλα όσα έχετε ερμηνεύσει ή συνθέσει στην πολυετή καριέρα σας;
Όσον αφορά σε αυτά που έχω συνθέσει είναι πολλά τα κομμάτια που αγαπώ. Είναι κάτι σαν πνευματικά μου παιδιά. Από τα κομμάτια που έχω διασκευάσει μου αρέσει πάρα πολύ το “Requiem for a dream” σαν μουσική, το “Gnossienne no1” του Erik Satie και πάρα πολλά ακόμα.
• Μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων του 2021 αντιμετωπίσατε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μιλήστε μας για αυτό.
Η αλήθεια είναι πως αντιμετώπισα ένα πάρα πολύ σοβαρό πρόβλημα με την υγεία μου και είναι η πρώτη φορά που θα μιλήσω δημοσίως για αυτό. Κινδύνεψε άμεσα η ζωή μου, καθώς προσβλήθηκα από covid19, πήγα στο νοσοκομείο με πάρα πολύ χαμηλό οξυγόνο όπου και διασωληνώθηκα αμέσως. Έμεινα ένα μήνα στην εντατική του νοσοκομείου Ευαγγελισμός και συνολικά ενάμιση περίπου μήνα στο νοσοκομείο. Οι γιατροί ήταν πολύ απαισιόδοξοι και θεωρούσαν ότι οι πιθανότητες να τα καταφέρω και να επιζήσω ήταν ελάχιστες. Είδα αυτό που λένε «Το χάρο με τα μάτια μου». Όμως τα κατάφερα, ο οργανισμός μου άντεξε και στο τέλος βγήκα νικητής από αυτήν την περιπέτεια και κατάφερα να πάρω τη ζωή μου πίσω. Έχουν περάσει τρεις μήνες που βγήκα από το νοσοκομείο, ακολούθησαν πολλές φυσικοθεραπείες και τώρα βρίσκομαι κοντά στο τέλος του δύσκολου δρόμου της πλήρους αποκατάστασης. Οι γιατροί μου είπαν πως θα χρειαστώ τουλάχιστον έξι μήνες για να μπορέσω να ξαναεμφανιστώ καλλιτεχνικά στη σκηνή, εγώ όμως προσπάθησα αυτούς τους τρεις μήνες με πάρα πολύ ψυχική δύναμη και μεγάλο πάθος να επανέλθω στη μουσική, η οποία είναι και η ζωή μου, και τα κατάφερα. Είμαι πολύ συγκινημένος που βρέθηκα και πάλι στη σκηνή μετά από αυτήν την μεγάλη περιπέτεια και πραγματοποίησα την πρώτη μου συναυλία από τη στιγμή που βγήκα από το νοσοκομείο και όπως καταλαβαίνετε ήταν για μένα πολύ ιδιαίτερης σημασίας. Και χαίρομαι πολύ που έγινε στην Πάτρα, γιατί είναι μια πόλη που αγαπώ πολύ.
• Μιλήστε μας για την επετειακή συναυλία “25 χρόνια με την μαγεία της κιθάρας” που μας παρουσιάσατε.
Ήταν μια συναυλία στην οποία έπαιξα διάφορα κομμάτια από τη δισκογραφία μου αλλά και από τις συνεργασίες μου. Ξεκίνησα παίζοντας κομμάτια από την αρχή της καριέρας μου, με μια αναφορά φυσικά στο δισκογραφικό ντουέτο μου με τον Νότη Μαυρουδή στα “Cafe de l’ Art” και στην προσωπική μου δισκογραφία από το 2010 μέχρι και σήμερα μέσα από τα 6 προσωπικά μου άλμπουμ.
• Μέρος από τα έσοδα της συναυλίας διατέθηκε στον εθελοντικό φιλανθρωπικό οργανισμό «Το φωτεινό αστέρι». Έναν φιλανθρωπικό οργανισμό που τα τελευταία χρόνια ενισχύει σημαντικά τις οικογένειες που έχουν ανάγκη και που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Ποια είναι η γνώμη σας για τον εθελοντισμό σε μια τόσο δύσκολη οικονομικά περίοδο για την Ελλάδα;
Είναι σπουδαίο να γίνονται τέτοιες κινήσεις ειδικά σε μια τόσο δύσκολη περίοδο που η κοινωνία πραγματικά υποφέρει. Είμαι πολύ χαρούμενος που με τη συναυλία μου βοήθησα κι εγώ να ενισχυθούν οικονομικά οικογένειες που ζουν δύσκολα και παροτρύνω και άλλους καλλιτέχνες να εντάσσουν το φιλανθρωπικό στοιχείο στις εμφανίσεις τους, γιατί ένας ρόλος του καλλιτέχνη είναι και αυτός. Το να βοηθάει μέσα από την τέχνη του την κοινωνία
γενικότερα.
• Τι συμβουλή θα δίνατε στους νέους που αγαπούν την μουσική και θα ήθελαν να ασχοληθούν με την κιθάρα;
Πάντα πίστευα πως όταν κάνεις ως επάγγελμα κάτι που αγαπάς, είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Αν κάποιος αναλογιστεί πως δουλεύοντας για παράδειγμα 8 ώρες την ημέρα, περνάει το ένα τρίτο της ζωής του σε μια δουλειά που δεν αγαπάει τότε δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος. Επειδή η μουσική είναι αγάπη και έρωτας και δεν είναι δουλειά θα συμβούλευα τους νέους που την αγαπούν να ασχοληθούν πολύ σοβαρά με την κιθάρα. Ο δρόμος δεν είναι καθόλου εύκολος. Για να μπορέσεις να φτάσεις σε ένα υψηλό επίπεδο, να μπορέσεις να πετύχεις και να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα χρειάζεται πραγματικά πολύ σκληρή δουλειά, καθημερινή, πειθαρχημένη και διαχρονική.
WHO IS WHO
Ο Παναγιώτης Μάργαρης είναι Έλληνας κλασικός κιθαρίστας και συνθέτης. Σπούδασε κλασική κιθάρα και ανώτατα θεωρητικά. Τον Ιούνιο του 2000
του απονεμήθηκε το δίπλωμα κλασικής κιθάρας με άριστα παμψηφεί και Α’ Βραβείο εξαιρετικής επίδοσης. Ξεκίνησε να εμφανίζεται σε συναυλίες το 1990 και από τότε έως και σήμερα έχει πραγματοποιήσει περίπου 1700 εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Αμερική και στην Αφρική. Έχει ηχογραφήσει 16 προσωπικά άλμπουμ, τα περισσότερα εκ των οποίων έφτασαν στο top10 των επίσημων Ελληνικών charts της IFPI.